"تعقيبات نماز هاي
يومية،فضايل روز جمعه، نماز هاي مستحبي"
فصل اوّل: در
تعقيبات مشتركه
منقول
از مصباح شيخ طوسى قدس سره و غيره پس هرگاه سلام نماز دادى سه مرتبه
اَللَّهُ اَكْبَرُ بگو و بلند كن در هر يك دستها را تا محاذى گوشها پس
بگو:
لا
اِلهَ اِلَّا اللَّهُ اِلهاً واحِداً وَ نَحْنُ لَهُ مُسْلِمُونَ لا
اِلهَ اِلَّا اللَّهُ وَ لا نَعْبُدُ
معبودى جز خدا آن معبود يكتا نيست و ما
در برابر او تسليميم معبودى جز خدا نيست و ما جز او نپرستيم
اِلاَّ
اِيَّاهُ مُخْلِصينَ لَهُ الدّينَ وَ لَوْ كَرِهَ الْمُشْرِكُونَ لا
اِلهَ اِلَّا اللَّهُ رَبُّنا وَ
و دين (و عبادت) را خالص براى او
گردانيم و اگر چه بر مشركان بد آيد معبودى جز خدا نيست كه پروردگار ما
و
رَبُّ
آبآئِنَا الأَْوَّلينَ لا اِلهَ اِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ وَحْدَهُ
وَحْدَهُ اَنْجَزَ وَعْدَهُ وَ
پروردگار پدران پيشين ما است معبودى
نيست جز خدا كه يكتاى يكتاى يكتاست به وعده خود وفا كند و
نَصَرَ
عَبْدَهُ وَ اَعَزَّ جُنْدَهُ وَ هَزَمَ الْأَحْزابَ وَحْدَهُ فَلَهُ
الْمُلْكُ وَ لَهُ
بندهاش را يارى كند و لشگرش را عزت
دهد و به تنهايى احزاب (باطل) را منهزم ساخت پس او را است پادشاهى و او
راست
الْحَمْدُ
يُحْيى وَ يُميتُ وَ يُميتُ وَ يُحْيى وَ هُوَ حَىٌّ لايَمُوتُ
بِيَدِهِ
سپاس كه زنده مى كند و مى ميراند و
بميراند و زنده كند و او است زندهاى كه نمىميرد
الْخَيْرُ
وَ هُوَ عَلى كُلِّشَىْءٍ قَديرٌ پس بگو اَسْتَغْفِرُ اللَّهَ
الَّذى لا اِلهَ اِلاَّ هُوَ
هر خيرى به دست او است و بر هر چيز
قادر است * * آمرزش مى خواهم از خدايى كه معبودى جز او نيست
الْحَىُّ
الْقَيُّومُ وَ اَتُوبُ اِلَيْهِ پس بگو اَللّهُمَّ اهْدِنى مِنْ
عِنْدِكَ وَ اَفِضْ
زنده و پاينده است و به سوى او توبه
كنم * * بار خدايا مرا از جانب خود راهنمائيم فرما و از زياده
عَلَىَّ
مِنْ فَضْلِكَ وَ انْشُرْ عَلَىَّ مِنْ رَحْمَتِكَ وَ اَنْزِلْ عَلَىَّ
مِنْ بَرَكاتِكَ سُبْحانَكَ
بخششت به من افاضه نما و از رحمتت بر
من بگستران و از بركاتت بر من فرو بار منزهى تو
لا
اِلهَ اِلاَّ اَنْتَ اِغْفِرْ لى ذُنُوبى كُلَّها جَميعاً فَاِنَّهُ
لا يَغْفِرُ الذُّنُوبَ كُلَّها جَميعاً
معبودى
جز تو نيست تمامى و همه گناهانم را بيامرز زيرا جز تو كسى تمامى و همه
گناهان
اِلاَّ
اَنْتَ اَللّهُمَّ اِنّى اَسْئَلُكَ مِنْ كُلِّ خَيْرٍ اَحاطَ بِهِ
عِلْمُكَ وَ اَعُوذُ بِكَ
را
نيامرزد بار خدايا من از تو درخواست مىكنم هر خيرى را كه علمت بدان
احاطه نمود و پناه مىبرم به
مِنْ
كُلِّ شَرٍّ اَحاطَ بِهِ عِلْمُكَ اَللّهُمَّ اِنّى اَسْئَلُكَ
عافِيَتَكَ فى اُمُورى
تو
از هر شرى كه علمت بدان احاطه نمود بار خدايا من از تو در تمام كارهايم
عافيت مىخواهم
كُلِّها
وَ اَعُوذُ بِكَ مِنْ خِزْىِ الدُّنْيا وَعَذابِ الْأخِرَةِ وَاَعُوذُ
بِوَجْهِكَ
و
به تو پناه مى برم از رسوائى و خوارى دنيا و عذاب آخرت و پناه مى برم
به ذات بزرگوارت
الْكَريمِ
وَ عِزَّتِكَ الَّتى لا تُرامُ وَ قُدْرَتِكَ الَّتى لايَمْتَنِعُ
مِنْها شَىْءٌ
و به عزتت كه فوق آن متصور نيست و به
قدرتت كه چيزى از آن سرپيچى نتواند
مِنْ
شَرِّ الدُّنْيا وَ الْاخِرَةِ وَ مِنْ شَرِّ الْاَوْجاعِ كُلِّها
وَمِنْ شَرِّ كُلِّ دابَّةٍ اَنْتَ اخِذٌ
از شر دنيا و آخرت و از شر تمامى دردها
و از گزند هر جنبندهاى كه تو فرمانرواى او هستى
بِناصِيَتِها
اِنَّ رَبّى عَلى صِراطٍ مُسْتَقيمٍ وَ لاحَوْلَ وَلاقُوَّةَ
اِلاَّبِاللَّهِ الْعَلِىِّ الْعَظيمِ
همانا پروردگار من بر روش حقى است و
هيچ جنبش و نيرويى نيست جز به دست خداى والاى بزرگ
تَوَّكَلْتُ
عَلَى الْحَىِّ الَّذى لايَمُوتُ وَالْحَمْدُ للَّهِِ الَّذى
لَمْيَتَّخِذْ وَلَداً وَ
توكل كنم بر خداى زندهاى كه هرگز
نميرد و ستايش مخصوص خدايى است كه فرزندى نگرفته و كسىدر سلطنت
شريكاو نيست
لَمْ
يَكُنْ لَهُ شَريكٌ فِى الْمُلْكِ وَ لَمْ يَكُنْ لَهُ وَلِىٌّ مِنَ
الذُّلِّ وَ كَبِّرْهُ تَكْبيراً
و خوارى ندارد تا نيازمند ياور باشد و
به نحو كامل او را بزرگ شمار
پس
تسبيح ميكنى تسبيح حضرت زهراءعليها السلام و مىگوئى پيش از آنكه از
موضع خود حركت كنى ده مرتبه
اَشْهَدُ
اَنْ لااِلهَاِلَّااللَّهُ، وَحْدَهُ لاشَريكَلَهُ، اِلهاً واحِداً
اَحَداً فَرْداً صَمَداً،
گواهى دهم كه معبودى جز خداى يگانه
نيست كه شريكى ندارد. معبود يكتاى يگانه فرد
لَمْيَتَّخِذْ صاحِبَةً وَ لا وَلَداً.
بىنياز، همسر
و فرزندى نگيرد
مؤلّف
گويد: كه فضيلت اين تَهْليل بسيار وارد شده خصوصاً در تعقيب نماز صبح و
شام و هنگام طُلُوع و غروب آفتاب پس مىگوئى:
سُبْحانَ
اللَّهِ كُلَّما سَبَّحَ اللَّهَ شَىءٌ، وَ كَما يُحِبُّ اللَّهُ اَنْ
يُسَبَّحَ وَ كَما هُوَ
منزه است خدا هر آنگاه كه چيزى خدا را
تسبيح گويد و چنانچه خدا دوست دارد كه او را تسبيح كنند و چنانچه
اَهْلُهُ،
وَ كما يَنْبَغى لِكَرَمِ وَجْهِهِ وَ عِزِّ جَلالِهِ، وَ الْحَمْدُ
للَّهِِ كُلَّما حَمِدَ اللَّهَ
او لايق آنست و شايسته ذات بزرگوار و
عزت و جلال او است و ستايش خاص خدا است هرآنگاه
شَىءٌ،
وَ كَما يُحِبُّ اللَّهُ اَنْ يُحْمَدَ، وَ كَما هُوَ اَهْلُهُ وَ كَما
يَنْبَغى لِكَرَمِ
كه چيزى او را ستايش كند و چنانچه دوست
دارد ستايش شود و چنانچه لايق آنست و شايسته
وَجْهِهِ
وَ عِزِّ جَلالِهِ، وَ لا اِلهَ اِلاَّ اللَّهُ كُلَّما هَلَّلَ
اللَّهَ شَىءٌ، وَ كَما يُحِبُ
ذات بزرگوار و عزت و جلال او است و
معبودى جز خداى يكتا نيست هر آنگاه كه چيزى او را به يكتايى ياد كند و
چنانچه
اللَّهُ
اَنْ يُهَلَّلَ، وَ كَما هُوَ اَهْلُهُ، وَ كَما يَنْبَغى لِكَرَمِ
وَجْهِهِ وَ عِزِّ جَلالِهِ، وَ
دوست دارد به يكتايى ياد شود و چنانچه
لايق آن است و شايسته ذات بزرگوار و عزت و جلال
اللَّهُ
اَكْبَرُ كُلَّما كَبَّرَ اللَّهَ شَىءٌ، وَ كَما يُحِبُّ اللَّهُ
اَنْ يُكَبَّرَ، وَ كَما هُوَ اَهْلُهُ، وَ
او است و خدا بزرگ است هر آنگاه كه
چيزى او را به بزرگى ياد كند و چنانچه دوست دارد به بزرگى ياد شود و
چنانچه لايق
كَما
يَنْبَغى لِكَرَمِ وَجْهِهِ وَ عِزِّ جَلالِهِ، سُبْحانَ اللَّهِ وَ
الْحَمْدُ للَّهِِ، وَ لا اِلهَ
آنست و شايسته ذات بزرگوار و عزت و
جلال او است منزه است خدا و ستايش خاص او است و معبودى
اِلَّا
اللَّهُ، وَ اللَّهُ اَكْبَرُ عَلى كُلِّ نِعْمَةٍ اَنْعَمَ بِها
عَلَىَّ، وَ عَلى كُلِّ اَحَدٍ مِنْ
جز او نيست و از همه چيز بزرگتر است
براى هر نعمتى كه به من و به هر يك از خلق
خَلْقِهِ
مِمَّنْ كانَ اَوْ يَكُونُ اِلى يَوْمِ الْقِيمَةِ، اَللّهُمَّ اِنّى
اَسْئَلُكَ اَنْ
خود داده از آنانكه بودهاند يا پس از
اين تا روز قيامت بيايند بار خدايا من از تو مىخواهم كه
تُصَلِّىَ
عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ، وَ اَسْئَلُكَ مِنْ خَيْرِ ما
اَرْجُو وَ خَيْرِ ما
درود بر محمد و آلش بفرستى و از تو
درخواست مىكنم هر خيرى را چه اميد به آن داشته باشم و چه نداشته باشم
لا
اَرْجُو، وَ اَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ ما اَحْذَرُ وَ مِنْ شَرِّ ما لا
اَحْذَرُ. پس
و پناه مىبرم
به تو از شر آنچه از آن در هراسم و آنچه در هراس آن نيستم
* *
مىخوانى
سوره حمد و آية الكرسى (بقره، 255)؛ و شَهِدَ اللَّهُ(آل عمران، 18)؛
و آيه قُلِ اللّهُمَّ مالِكَ الْمُلْكِ (آلعمران، 26)؛ و آيه سَخِرَه
و آن سه آيه است از سوره اَعْراف كه اوّل آن اِنَّ رَبَّكُمُ
اللَّهُ(آيات 54 - 56) است و آخر آن مِنَ الْمُحْسِنينَ. پس مىگوئى سه
مرتبه:
سُبْحانَ
رَبِّكَ رَبِّ الْعِزَّةِ عَمَّا يَصِفُونَ، وَ سَلامٌ عَلَى
الْمُرْسَلينَ، وَ الْحَمْدُ للَّهِِ
منزه است پروردگار تو پروردگار عزت از
آنچه (مشركان) توصيف كنند و درود بر پيامبران مرسل و ستايش خاص خدا
رَبِّ
الْعالَمينَ. پس مىگوئى سه مرتبه اَللّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ
الِ مُحَمَّدٍ، وَ اجْعَلْ
است كه
پروردگار جهانيانست * * * * * * بار خدايا بر محمد و خاندانش درود
فرست و در كار
لى
مِنْ اَمْرى فَرَجاً وَمَخْرَجاً، وَارْزُقْنى مِنْ حَيْثُ
اَحْتَسِبُ وَ مِنْ حَيْثُ لا اَحْتَسِبُ.
من فرج و
گشايشى قرار ده و روزيم ده از آنجا كه گمان دارموازآنجاكه گمانندارم.
و
اين دعائى است كه جبرئيل تعليم حضرت يُوسفعليه السلام كرد هنگامى كه
در زندان بود، پس بگير ريش خود را بدست راست و كف دست چپ را بگشا بجانب
آسمان و بگو، هفت مرتبه:
يا
رَبَّ مُحَمَّدٍ وَ الِ مُحَمَّدٍ، صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ الِ
مُحَمَّدٍ، وَ عَجِّلْ
اى پروردگار محمد و خاندان محمد بر
محمد و آل محمد درود فرست و فرج
فَرَجَ
آلِ مُحَمَّدٍو بگو نيز بهمان حال سه مرتبه يا ذَا الْجَلالِ وَ
الْإِكْرامِ، صَلِ
آل محمد را نزديك كن * * * * * * * *
* * * اى (خدايى كه) داراى جلال و بزرگوارى (هستى) درود فرست
عَلى
مُحَمَّدٍ وَ الِ مُحَمَّدٍ، وَ ارْحَمْنى وَ اَجِرْنى مِنَ
النَّارِ، پس مىخوانى
بر محمد و
خاندانش و به من رحم كن و از دوزخم پناه ده
* * * * * * * * * *
دوازده
مرتبه قُلْ هُوَ اللَّهُ اَحَدٌ. و مىگوئى اَللّهُمَّ اِنّى
اَسْئَلُكَ بِاسْمِكَ الْمَكْنُونِ
* * * * * * * * * * * * * * * *
* * * * *
بار خدايا از تو درخواست مىكنم به حق نام نهفته
الْمَخْزُونِ
الطَّاهِرِ الطُّهْرِ الْمُبارَكِ، وَ اَسْئَلُكَ بِاسْمِكَ الْعَظيمِ،
وَ
و پنهانت كه پاك و پاكيزه و مبارك است
و از تو مىخواهم به حق نام بزرگ و
سُلْطانِكَ
الْقَديمِ، يا واهِبَ الْعَطايا، وَ يا مُطْلِقَ الأُسارى، وَ يا
فَكَّاكَ الرِّقابِ
سلطنت ازليت اى بخشنده عطاها و اى رها
كننده اسيران و اى آزاد كنندهمِنَ النَّارِ، اَسْئَلُكَ اَنْ
تُصَلِّىَ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ، وَ اَنْ تُعْتِقَ
رَقَبَتى مِنَ النَّارِ، وَ اَنْ تُخْرِجَنى
بندگان از دوزخ از تو مىخواهم كه درود
فرستى بر محمد و خاندانش و مرا
مِنَ
الدُّنْيا سالِماً، وَ [ اَنْ] تُدْخِلَنِى الْجَنَّةَ امِناً، وَ
اَنْ تَجْعَلَ دُعآئى
نيز از آتش دوزخ آزاد كنى و از دنيا با
ايمان سالم بيرونم برى و وارد بهشتم كنى با ايمنى و دعايم را چنان قرار
دهى
اَوَّلَهُ
فَلاحاً، وَ اَوْسَطَهُ نَجاحاً، وَ اخِرَهُ صَلاحاً، اِنَّكَ اَنْتَ
عَلاّمُ الْغُيُوبِ
كه
آغازش رستگارى و وسطش فيروزى و انجامش صلاح (حالم) باشد كه تو همانا
داناى به ناديدنيهايى.
و
در صحيفه علويّه است در تعقيب هر فريضه:
يا
مَنْ لايَشْغَلُهُ سَمْعٌ، عَنْ سَمْعٍ وَ يا مَنْ لا يُغَلِّطُهُ
السَّآئِلُونَ، وَ يا مَنْ
اى آنكه سرگرمش نكند شنيدنى از شنيدن
ديگر و اى آنكه (كثرت) سائلان او را به اشتباه نيندازد و اى كسىكه
لايُبْرِمُهُ
اِلْحاحُ المُلِحِّينَ، اَذِقْنى بَرْدَ عَفْوِكَ وَ حَلاوَةَ
رَحْمَتِكَ وَ
اصرار اصراركنندگان به ستوهش نياورد
لذت عفو و شيرينى رحمت و آمرزشت را به من
مَغْفِرَتِكَ
و نيز مىگوئى: اِلهى هذِهِ صَلوتى صَلَّيْتُها، لا لِحاجَةٍ مِنْكَ
بچشان * * * * * اى معبود من اين
نمازى كه من بجا آوردم نه بخاطر احتياجى از تو
اِلَيْها،
وَ لا رَغْبَةٍ مِنْكَ فيها اِلاَّ تَعْظيماً وَ طاعَةً وَاِجابَةً
لَكَ اِلى ما
به آن بود و نه رغبتى كه تو در آن
داشته باشى جز تعظيم و فرمانبردارى تو و پذيرفتن آنچه مرا بدان
اَمَرْتَنى
بِهِ، اِلهى اِنْ كانَ فيها خَلَلٌ اَوْ نَقْصٌ مِنْ رُكُوعِها اَوْ
مأمور كردى معبود من اگر در اين نماز
من خللى يا نقصى در ركوع يا
سُجُودِها
فَلا تُؤاخِذْنى، وَ تَفَضَّلْ عَلَىَّ بِالْقَبُولِ وَ الْغُفْرانِ.
سجودش هست پس
مرا مؤاخذه مكن و با پذيرفتن آن و آمرزش (من) بر من تفضل كن.
و
نيز مىخوانى عقب هر نماز اين دعا را كه پيغمبرصلى الله عليه وآله
تعليم اميرالمؤمنينعليه السلام نموده براى حافظه:
سُبْحانَ
مَنْ لايَعْتَدى عَلى اَهْلِ مَمْلَكَتِهِ، سُبْحانَ مَنْ لايَاْخُذُ
اَهْلَ
منزه است خدايى كه بر آنان كه تحت
فرمانش هستند ستم نكند منزه است خدايى كه مردم
الْأَرْضِ
بِاَلْوانِ الْعَذابِ، سُبْحانَ الرَّؤُفِ الرَّحيمِ، اَللّهُمَّ
اجْعَلْ لى
زمين را به عذابهاى رنگارنگ نگيرد منزه
است خداى رؤف مهربان بار خدايا
فى
قَلْبى نُوراً وَ بَصَراً وَ فَهْماً وَ عِلْماً، اِنَّكَ عَلى
كُلِّشَىءٍ قَديرٌ. و در مصباح كفعمى
در دل من نور (معرفت) و بصيرت و فهم و
علمى قرار داده كه تو بر هر چيز توانائى
است
كه سه مرتبه بگو بعد از نمازها: اُعيذُ نَفْسى وَ دينى وَ اَهْلى وَ
مالى وَ وَلَدى وَ
* * * * * ** * * * * * * * * *
* * * * * * * * * * * * * *
پناه مىدهم
خودم و دينم و خانواده و مال و فرزندم و
اِخْوانى
فى دينى، وَ ما رَزَقَنى رَبّى، وَ خَواتيمَ عَمَلى، وَ مَنْ
يَعْنينى اَمْرُهُ،
برادران
دينى خود و آنچه پروردگارم به من روزى كرده و سرانجام كارم و هم آن كس
را كه دلبند كار اويم
بِاللَّهِ
الْواحِدِ الْأَحَدِ الصَّمَدِ الَّذى لَمْ يَلِدْ وَ لَمْ يُولَدْ،
وَ لَمْ يَكُنْ لَهُ كُفُواً اَحَدٌ، وَ
همه
را به خداى يگانه يكتاى بىنياز كه نزاده و نه زائيده شده هيچكس همتايش
نيست و
بِرَبِّ
الْفَلَقِ مِنْ شَرِّ ما خَلَقَ، وَ مِنْ شَرِّ غاسِقٍ اِذا وَقَبَ، وَ
مِنْ شَرِّ النَّفَّاثاتِ فِى
به پروردگار صبحدم از شر آنچه آفريده و
از شر شب هنگامى كه به تاريكى درآيد و از شرّ دمندگانى در
الْعُقَدِ،
وَ مِنْ شَرِّ حاسِدٍ اِذا حَسَدَ، وَ بِرَبِّ النَّاسِ، مَلِكِ
النَّاسِ، اِلهِ النَّاسِ، مِنْ
گرهها
و از شر حسود هنگامى كه حسودى كند و به پروردگار مردم پادشاه مردم
معبود مردم
شَرِّ
الْوَسْواسِ الْخَنَّاسِ الَّذى يُوَسْوِسُ فىصُدُورِ النَّاسِ،
مِنَالْجِنَّةِ وَ النَّاسِ.
از شر
وسوسهگر نهانى آن كس كه در سينهها (و دلهاى) مردم وسوسه كند (چه) از
جنيان باشد و (چه) از مردم
* * * *
و
از خطّ شيخ منقول است كه حضرت رسولصلى الله عليه وآله فرموده هر كه
خواهد كه خدا او را در قيامت بر اعمال بد او مطلّع نگرداند و ديوان
گناهان او نگشايد بايد كه بعد از هر نماز اين دعا را بخواند:
اَللّهُمَّ
اِنَّ مَغْفِرَتَكَ اَرْجى مِنْ عَمَلى، وَاِنَّ رَحْمَتَكَ اَوْسَعُ
مِنْ ذَنْبى، اَللّهُمَّ اِنْ
بار خدايا مسلماً آمرزش تو اميدوار
كنندهتر از كار من است و مسلماً رحمت تو وسيعتر از گناه من است بار
خدايا
كانَ
ذَنْبى عِنْدَكَ عَظيماً، فَعَفْوُكَ اَعْظَمُ مِنْ ذَنْبى،
اَللّهُمَّ اِنْ لَمْاَكُنْ اَهْلاً اَنْ اَبْلُغَ
اگر گناهم پيش تو بزرگ است ولى عفو تو
بزرگتر از گناه من است بار خدايا اگر من شايسته رسيدن
رَحْمَتَكَ
فَرَحْمَتُكَ اَهْلٌ اَنْ تَبْلُغَنى وَ تَسَعَنى، لِأَنَّها
وَسِعَتْ كُلَّشَىْءٍ، بِرَحْمَتِكَ
رحمتت نيستم ولى رحمت تو شايستگى رسيدن
و فراگرفتن مرا دارد زيراكه رحمت تو همه موجودات را فراگرفته به (اميد)
رحمتت
يااَرْحَمَ
الرَّاحِمينَ.
اى ارحم
الراحمين
و از ابن
بابويهرحمه الله منقولاست كه فرموده چون از تسبيح حضرت فاطمهعليها
السلام فارغ شوى بگو:
اَللّهُمَّ
اَنْتَ السَّلامُوَ مِنْكَ السَّلامُ، وَ لَكَ السَّلامُ، وَ اِلَيْكَ
يَعُودُ السَّلامُ،
بارخدايا تويى سلام(سالم از هر عيب) و
از جانب تو است سلامتى و خاص تو است سلامتى و به سوى تو باز گردد
سُبْحانَ
رَبِّكَ رَبِّ الْعِزَّةِ عَمَّا يَصِفُونَ، وَ سَلامٌ عَلَى
الْمُرْسَلينَ، وَ الْحَمْدُللَّهِِ
منزه است پروردگار تو پروردگار عزت از
آنچه وصف كنند و سلام بر پيمبران و ستايش خاص پروردگار
رَبِّ
الْعالَمينَ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ اَيُّهَا النَّبِىُّ وَ رَحْمَةُ
اللَّهِ وَ بَرَكاتُهُ، السَّلامُ عَلَى
جهانيان است سلام بر تو اى پيمبر
(گرامى اسلام) و رحمت خدا و بركاتش سلام
الْأَئِمَّةِ
الْهادينَ الْمَهْدِيّينَ، اَلسَّلامُ عَلى جَميعِ اَنْبِيآءِ اللَّهِ
وَ رُسُلِهِ وَ مَلائِكَتِهِ،
بر امامان راهنماى راه يافته سلام بر
تمامى پيمبران خدا و
اَلسَّلامُ
عَلَيْنا وَ عَلى عِبادِ اللَّهِ الصَّالِحينَ، اَلسَّلامُ عَلى
عَلِىٍّ اَميرِ الْمُؤْمِنينَ،
رسولان و فرشتگانش سلام بر ما و بر
بندگان شايسته خدا سلام بر على امير مؤمنان
اَلسَّلامُ
عَلَى الْحَسَنِ وَالْحُسَيْنِ سَيِّدَىْ شَبابِ اَهْلِالْجَنَّةِ
اَجْمَعينَ،اَلسَّلامُ عَلى
سلام
بر حسن و حسين دو آقاى تمام جوانان اهل بهشت سلام بر
عَلِىِّ
بْنِالْحُسَيْنِ زَيْنِالْعابِدينَ، اَلسَّلامُ عَلى مُحَمَّدِ
بْنِعَلِىٍّ باقِرِ عِلْمِ النَّبِيّينَ،
حضرت على بن الحسين زيور بخش عابدان
سلام بر حضرت محمد بن على شكافنده علم پيمبران
اَلسَّلامُ
عَلى جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ الصَّادِقِ، اَلسَّلام عَلى مُوسَى
بْنِ جَعْفَرٍ
سلام
بر حضرت جعفر بن محمد (امام) صادق سلام بر حضرت موسى بن جعفر
الْكاظِمِ،
اَلسَّلامُ عَلى عَلِىِّ بْنِمُوسَىالرِّضا، اَلسَّلامُ عَلى
مُحَمَّدِ بْنِ عَلِىٍ
«الكاظم»
سلام بر حضرت على بن موسى «الرضا» سلام بر حضرت محمد بن على
الْجَوادِ،
اَلسَّلامُ عَلى عَلِىِّ بْنِمُحَمَّدٍ الْهادى، اَلسَّلامُ عَلَى
الْحَسَنِ بْنِ عَلِىٍ
«الجواد»
سلام بر حضرت على بن محمد «الهادى» سلام بر حسن بن على
الزَّكِىِّ
الْعَسْكَرِىِّ، اَلسَّلامُ عَلَى الْحُجَّةِ بْنِ الْحَسَنِ الْقآئِمِ
الْمَهْدِىِّ
«الزكى
العسكرى» سلام بر حضرت حجة بن الحسن «القائم المهدى»
صَلَواتُ
اللَّهِعَلَيْهِمْ اَجْمَعينَ.
درود فراوان
خدا بر تمامى ايشان.
پس
هر حاجت كه دارى از خدا بطلب شيخ كفعمى فرموده بعد از نمازها مىگوئى:
رَضيتُ
بِاللَّهِ رَبّاً وبِالْإِسْلامِ ديناً، وَ بِمُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ
عَلَيْهِ وآلِهِ نَبِيّاً، وَ بِعَلِىٍ
خوشنودم كه پروردگارم خدا است و دينم
دين اسلام است و پيمبرم محمد صلى اللّه عليه و آله و سلم است و
اِماماً،
وَ بِالْحَسَنِ وَ الْحُسَيْنِ وَ عَلِىٍّ وَ مُحَمَّدٍ وَ جَعْفَرٍ
وَ مُوسى وَ عَلِىٍّ وَمُحَمَّدٍ
امامانم على و حسن و حسين و على و محمد
و جعفر و موسى و على و محمد
وَعَلِىٍّ
وَ الْحَسَنِ وَالْخَلَفِ الصَّالِحِ، عَلَيْهِمُالسَّلامُ اَئِمَّةً
وَسادَةًوَقادَةً،بِهِمْ
و على و حسن و فرزند شايسته اويند درود
بر ايشان كه پيشوايان و آقايان و رهبرانند به ايشان
اَتَوَلّى،
وَ مِنْ اَعْدآئِهِمْ اَتَبَرَّءُ. پسبگوسهمرتبه اَللّهُمَّ اِنّى
اَسْئَلُكَ الْعَفْوَ وَالْعافِيَةَ، وَ
دوستى دارم و از دشمنانشان بيزارى جويم
* * * بار خدايا من از تو گذشت و سلامتى و
الْمُعافاةَ
فِى الدُّنْيا وَ الْاخِرَةِ.
آسايش در دنيا
و آخرت را خواستارم.
فصل دوّم در
تعقيبات مختصّه
بگو
درتعقيب نماز ظهر كمافىالمتهجّد لا اِلهَ اِلَّا اللَّهُ الْعَظيمُ
الْحَليمُ، لا اِلهَ اِلَّا اللَّهُ رَبُ
* * * * * * * * * * * * * * * *
* * * * *
نيست معبودى جز خداى بزرگ بردبار، نيست معبودى جز خدا
الْعَرْشِ
الْكَريمُ، اَلْحَمْدُ للَّهِِ رَبِّ الْعالَمينَ، اَللّهُمَّ اِنّى
اَسْئَلُكَ مُوجِباتِ
پروردگار عرش با كرامت ستايش خاص خدا
پروردگار جهانيان است بار خدايا از تو مىخواهم آنچه باعث
رَحْمَتِكَ،
وَ عَزآئِمَ مَغْفِرَتِكَ، وَ الْغَنيمَةَ مِنْ كُلِّ بِرٍّ، وَ
السَّلامَةَ مِنْ كُلِّ اِثْمٍ،
رحمت و وسائل حتمى مغفرت تو است و
بهرهاى از هر نيكى و سلامتى از هر گناهى
اَللّهُمَّ
لا تَدَعْ لى ذَنْباً اِلاَّ غَفَرْتَهُ، وَلا هَمّاً اِلاَّ
فَرَّجْتَهُ، وَ لا سُقْماً اِلاَّ شَفَيْتَهُ،
بار خدايا هيچ گناهى برايم مگذار جز
آنكه آن را بيامرزى و هيچ اندوهى جز اينكه برطرف كنى و هيچ دردى جز
آنكه شفا دهى و
وَ
لا عَيْباً اِلاَّ سَتَرْتَهُ، وَ لا رِزْقاً اِلاَّ بَسَطْتَهُ، وَ لا
خَوْفاً اِلاَّ امَنْتَهُ، وَ لا سُوءً اِلاَّ
هيچ عيبى جز آنكه بپوشانى و هيچ رزقى
جز آنكه فراوانش كنى و هيچ ترسى جز آنكه امانش بخشى و هيچ بدى جز آنكه
صَرَفْتَهُ،
وَلاحاجَةً هِىَ لَكَ رِضاً وَلِىَ فيها صَلاحٌ اِلاَّ قَضَيْتَها، يا
اَرْحَمَ
برگردانيش و هيچ حاجتى كه در آن
خوشنودى تو و صلاح كار من باشد جز آنكه برآوردهاش كنى اى
الرَّاحِمينَ،
امينَ رَبَّ الْعالَمينَ، و مىگوئى ده مرتبه بِاللَّهِ اعْتَصَمْتُ،
وَ بِاللَّهِ اَثِقُ،
مهربانترين مهربانان اجابت فرما اى
پروردگار جهانيان * * * * * * با توسل به خدا (از گناه) خوددارى كنم
وَ
عَلَى اللَّهِ اَتَوَكَّلُ، پس مىگوئى اَللّهُمَّ اِنْ عَظُمَتْ
ذُنُوبى فَاَنْتَ اَعْظَمُ، وَ اِنْ كَبُرَ
و به خدا اعتماد كنم و بر او توكل كنم
* * * * * * * * بار خدايا اگر گناهانم بزرگ است پس تو بزرگتر از
آنهايى و اگر
تَفْريطى
فَاَنْتَ اَكْبَرُ، وَ اِنْ دامَ بُخْلى فَاَنْتَ اَجْوَدُ،
اَللّهُمَّ اغْفِرْ لى عَظيمَ ذُنُوبى
كوتاهيم زياد است باز هم تو بزرگترى و
اگر بخل من ادامه دارد پس تو سخىترى بار خدايا بزرگى گناهانم
بِعَظيمِ
عَفْوِكَ، وَكَثيرَ تَفْريطى بِظاهِرِ كَرَمِكَ، وَاقْمَعْ بُخْلى
بِفَضْلِ جُودِكَ،
را به بزرگى عفو خود ببخش و زياد
كوتاهى كردنم را به كرم آشكارت بيامرز و بخل مرا به زيادى بخششت
ريشهكن ساز
اَللّهُمَّ
ما بِنا مِنْ نِعْمَةٍ فَمِنْكَ لا اِلهَ اِلاَّ اَنْتَ،
اَسْتَغْفِرُكَ وَ اَتُوبُ اِلَيْكَ.
خدايا
هر نعمتى كه داريم از تو است معبودى جز تو نيست از تو آمرزش خواهم و به
سوى تو بازگردم.
تعقيب نماز
عصر منقول از متهجد
اَسْتَغْفِرُ
اللَّهَ الَّذى لا اِلهَ اِلاَّ هُوَ الْحَىُّ الْقَيُّومُ الرَّحْمنُ
الرَّحيمُ، ذُوالْجَلالِ
آمرزش خواهم
از خدايى كه معبودى جز او نيست زنده و پاينده وبخشاينده و مهربان و
داراى جلال
وَالْإِكْرامِ،
وَ اَسْئَلُهُ اَنْ يَتُوبَ عَلَىَّ تَوْبَةَ عَبْدٍ ذَليلٍ خاضِعٍ،
فَقيرٍ بآئِسٍ،
و بزرگوارى است، از او خواهم توبهام
را بپذيرد توبه بندهاى خوار فروتن نيازمند پريشان
مِسْكينٍ
مُسْتَكينٍ مُسْتَجيرٍ، لا يَمْلِكُ لِنَفْسِهِ نَفْعاً وَ لاضَرّاً،
وَ لامَوْتاً وَ لاحَيوةً
بينوا
درمانده پناهندهاى كه مالك هيچيك از سود و زيان و مرگ و زندگى و
رستاخيزى براى
وَ
لا نُشُوراً، پس مىگوئى اَللّهُمَّ اِنّى اَعُوذُ بِكَ مِنْ نَفْسٍ
لا تَشْبَعُ، وَ مِنْ قَلْبٍ
خود نيست* * *
* بار خدايا به تو پناه مىبرم از نفسى كه (از خواهش) سير نشود و از
دلى
لا
يَخْشَعُ، وَمِنْ عِلْمٍ لا يَنْفَعُ، وِ مِنْ صَلوةٍ لا تُرْفَعُ، وَ
مِنْ دُعآءٍ لا يُسْمَعُ،
كه خشوع ندارد و از دانشى كه سود ندهد
و از نمازى كه بالا نرود و از دعايى كه شنيده نشود
اَللّهُمَّ
اِنّى اَسْئَلُكَ الْيُسْرَ بَعْدَ الْعُسْرِ، وَالْفَرَجَ بَعْدَ
الْكَرْبِ، وَالرَّخآءَ بَعْدَ
خدايا از تو خواستارم آسانى پس از
دشوارى را و گشايش پس از گرفتارى و فراوانى پس از سختى بار خدايا
الشِّدَّةِ،
اَللّهُمَّ ما بِنا مِنْ نِعْمَةٍ فَمِنْكَ، لا اِلهَ اِلاَّ اَنْتَ
اَسْتَغْفِرُكَ وَ اَتُوبُ اَلِيْكَ.
هر نعمتى كه ما داريم از آن تو است كه
معبودى جز تو نيست از تو آمرزش خواهم و بسوى تو بازگشت كنم
و
از حضرت صادق عليه السلام منقولست كه هر كه استغفار كند بعد از نماز
عصر هفتاد مرتبه بيامرزد حقتعالى از او هفتصد گناه و روايت شده از
حضرت امام محمد تقىعليه السلام كه هر كه بخواند اِنَّا اَنْزَلْناهُ
فى لَيْلَةِ القَدْرِ را بعد از عصر ده مرتبه بگذرد براى او در روز
قيامت مثل عملهاى خلايق در اين روز و مستحب است خواندن دعاى عشرات در
هر صباح و مساء و افضلاوقات آن بعد از عصر روز جمعه است و آن دعا بعد
از اين مذكور خواهد شد.
تعقيب نماز
مغرب منقول از مصباح متهجد
بعد
از تسبيح زهراءعليها السلام مىگوئى اِنَاللَّهَ وَ مَلائِكَتَهُ
يُصَلُّونَ عَلَىالنَّبِىِّ، يا اَيُّهَاالَّذينَ
* * * * * * * * * * * * * * * *
همانا خدا و فرشتگانش بر پيغمبر درورد فرستند اى كسانى
امَنُوا
صَلُّوا عَلَيْهِ وَ سَلِّمُوا تَسْليماً، اَللّهُمَّ صَلِّ عَلى
مُحَمَّدٍ النَّبِىِّ، وَ
كه ايمان آوردهايد درود فرستيد بر او
و سلام كنيد سلام كاملى خدايا درود فرست بر محمد
عَلى
ذُرِّيَّتِهِ وَ عَلى اَهْلِ بَيْتِهِ، پس مىگوئى هفت مرتبه بِسْمِ
اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحيمِ،
پيامبر (گرامى خود) و بر نژادش و بر
خاندانش * * * * * * * * * * * * * * * * * * به نام خداى بخشاينده
مهربان و هيچ جنبش
وَ
لا حَوْلَ وَ لا قُوَّةَ اِلاَّ بِاللَّهِ الْعَلِىِّ الْعَظيمِ، و سه
مرتبه اَلْحَمْدُ للَّهِ الَّذى يَفْعَلُ
و هيچ نيرويى نيست جز به خداى والاى
بزرگ * * * * * * * * * ستايش خاص خدايى است كه آنچه خواهد مىكند ولى
غير او
ما
يَشآءُ وَ لا يَفْعَلُما يَشآءُ غَيْرُهُ. پس مىگوئى سُبْحانَكَ لا
اِلهَ اِلاَّ اَنْتَ، اغْفِرْ
آنچه را خواهد
نتواند انجام دهد * * * * * * * * * منزهى تو معبودى جز تو نيست گناهان
مرا به
لى
ذُنُوبى كُلَّها جَميعاً،فَاِنَّهُ لا يَغْفِرُ الذُّنُوبَ كُلَّها
جَميعاً اِلاَّ اَنْتَ.
تمامى هر چه
هست بيامرز زيرا تمامى گناهان را (كسى) جز تو نيامرزد.
پس
نافله مغرب را بجا مىآورى و آن چهار ركعتاست بدو سلام و تكلّم مكن ما
بين آنها و شيخ فرموده روايت شدهكهدرركعتاوّلسورهقُلْ يا اَيُّهَا
الْكافِرُونَبخوانندو در ركعت دوّم قُلْ هُوَ اللَّهُ اَحَدٌ و در دو
ركعت ديگر هر چه خواستهباشندوروايت شده كه حضرت امام علىالنقىعليه
السلام در ركعتسوّم سورهحمد واوّل سوره حديد مىخواندتا وَهُوَ
عَليمٌ بِذاتِ الصُّدُورِ و در ركعت چهارم حمد مىخواند و آخر سوره حشر
يعنى از لَوْ اَنْزَلْنا هذَا الْقُرانَ تا آخر سوره و مستحبّ است كه
بخوانند درسجده آخر نوافل در هرشب و خصوصاً در شب جمعه هفت مرتبه.
اَللّهُمَّ
اِنّى اَسْئَلُكَ بِوَجْهِكَ الْكَريمِ، وَ اِسْمِكَ الْعَظيمِ، وَ
مُلْكِكَ الْقَديمِ، اَنْ
خدايا از تو مىخواهم به ذات بزرگوارت
و نام بزرگت و سلطنت ازليت كه
تُصَلِّىَ
عَلى مُحَمَّدٍ وَ الِهِ، وَ اَنْ تَغْفِرَ لى ذَنْبِىَ الْعَظيمَ،
اِنَّهُ لايَغْفِرُ الْعَظيمَ اِلَّا
درود
فرستى بر محمد و خاندانش و بيامرزى گناه بزرگ مرا زيرا كه بزرگ را جز
بزرگ
الْعَظيمُ.
و چون از نافله فارغشدى پس هر چه مىخواهى تعقيب مىخوانى و مىگوئى
ده مرتبه
نيامرزد*
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
* *
ما
شآءَ اللَّهُ لا قُوَّةَ اِلاَّ بِاللَّهِ، اَسْتَغْفِرُ اللَّهَ پس
مىگوئى اَللّهُمَّ اِنّى اَسْئَلُكَ مُوجِباتِ
آنچه خدا
خواهد نيرويى نيست جز به خدا از خدا آمرزش خواهم * * * * * * خدايا از
تو خواهم آنچه موجب رحمت و وسائل
رَحْمَتِكَ،
وَ عَزآئِمَ مَغْفِرَتِكَ، وَ النَّجاةَ مِنَ النَّارِ وَ مِنْ كُلِّ
بِلِيَّةٍ، وَالْفَوْزَ بِالْجَنَّةِ
حتمى آمرزش تو است و رهايى از آتش دوزخ
و از هر بلا و گرفتارى و رسيدن به بهشت
وَالرِّضْوانِ
فى دارِ السَّلامِ، وَجِوارِ نَبِيِّكَ مُحَمَّدٍ عَلَيْهِ وَ آلِهِ
اَلسَّلامُ، اَللّهُمَ
و
خوشنودى تو را در منزلگاه سلامتى و همسايگى پيغمبرت محمد كه بر او و
آلش سلام باد، خدايا
ما
بِنا مِنْ نِعْمَةٍ فَمِنْكَ، لا اِلهَ اِلاَّ اَنْتَ، اَسْتَغْفِرُكَ
وَ اَتُوبُ اِلَيْكَ.
هر
نعمتى كه ما داريم از تو است معبودى جز تو نيست از تو آمرزش خواهم و به
سويت توبه كنم.
و
مىخوانى ما بين نماز مغرب و عشاء نماز غفيله را و آن دو ركعت است در
ركعت اوّل بعد از حمد مىخوانى وَذَاالنُّونِ اِذْ ذَهَبَ مُغاضِباً
فَظَنَّ اَنْ لَنْ نَقْدِرَ عَلَيْهِ، فَنادى فِى الظُّلُماتِ اَنْ لا
اِلهَ
و
ذا النون (يونس) را ياد كن آن دم كه خشمناك برفت و گمان داشت بر او سخت
نگيريم پس از ظلمات
اِلاَّ
اَنْتَ، سُبْحانَكَ اِنّى كُنْتُ مِنَ الظَّالِمينَ، فَاسْتَجَبْنا
لَهُ وَ نَجَّيْناهُ مِنَ الْغَمِّ،
ندا داد كه معبودى جز تو نيست منزهى تو
كه همانا من از ستمكاران بودهام پس دعايش مستجاب كرديم و از تنگناى
غم
وَ
كَذلِكَ نُنْجِى الْمُؤْمِنينَ. و در ركعت دوّم بعد از حمد مىخوانى وَ
عِنْدَهُ مَفاتِحُ الْغَيْبِ
نجاتش داديم و
اين چنين مؤمنين را نجات دهيم. * * * * * * * * * * * * * * * * *
كليدهاى (گنجينههاى)
لايَعْلَمُها
اِلاَّ هُوَ، وَ يَعْلَمُ ما فِى الْبَّرِ وَ الْبَحْرِ، وَ ما
تَسْقُطُ مِنْ وَرَقَةٍ اِلاَّ يَعْلَمُها،
غيب
نزد او است و جز او (كسى) غيب نداند و هر چه در خشكى و درياست مىداند
هيچ برگى نيفتد جز آنكه آن را بداند
وَ
لا حَبَّةٍ فى ظُلُماتِ الْاَرْضِ، وَ لا رَطْبٍ وَ لايابِسٍ اِلاَّ
فِى كِتابٍ مُبينٍ. پس
و
نه دانهاى در ظلمات زمين و نه تر و نه خشكى مگر آنكه در نامه روشن ثبت
است.
دستها
را بهقنوت برمىدارى ومىگوئى اَللّهُمَّ اِنّى اَسْئَلُكَ
بِمَفاتِحِ الْغَيْبِ الَّتى لايَعْلَمُها
* * * * * * * * * *
خدايا
از تو مىخواهم به حق كليدهاى (گنجينههاى) غيبى كه
اِلاَّ
اَنْتَ، اَنْ تُصَلِّىَ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، وَ اَنْ تَفْعَلَ
بى كَذا وَ كَذا. بجاى اين كلمه
جز تو كسى نداند درود فرستى بر محمد و
آلش و نسبت به من چنين و
حاجت
ذكر مىكنى پس مىگوئى اَللّهُمَّ اَنْتَ وَلِىُّ نِعْمَتى، وَ
الْقادِرُ عَلى طَلِبَتى، تَعْلَمُ
چنان كنى * * * * * * * * * خدايا تويى
ولى نعمت من و تواناى بر (انجام) خواسته من،
حاجَتى،
فَاَسْئَلُكَ بِحَقِّ مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ عَلَيْهِ، وَ عَلَيْهِمُ
السَّلامُ لَمَّا قَضَيْتَها لى
خواستهام
دانى از تو مىخواهم به حق محمد و آلش درود بر او و آنها باد كه حاجتم
برآورى.
حاجت
خود را مىطلبى كه روايت شده كه هر كه اين نماز را بجا آورد و حاجت خود
را بخواهد حق تعالى به او عطا فرمايد آنچه را كه خواهد
تَعْقيب نماز
عشاء منقول از مُتَّهَجِّدْ
اَللّهُمَّ
اِنَّهُ لَيْسَ لى عِلْمٌ بِمَوْضِعِ رِزْقى، وَ اِنَّما اَطْلُبُهُ
بِخَطَراتٍ تَخْطُرُ عَلى
خدايا براستى من جاى رزق و روزى خود را
ندانم بلكه روى خيالهايى كه در دلم خطور مىكند
قَلْبى،
فَاَجُولُ فى طَلَبِهِ الْبُلْدانَ، فَاَنَا فيما اَنَا طالِبٌ
كَالْحَيْرانِ، لا اَدْرى اَفى
آن
را مىجويم و به همين جهت بدنبال آن در شهرها مىگردم و از اين رو من
در طلب روزى چون شخص سرگردانى هستم كه
سَهْلٍ
هَوُ اَمْ فى جَبَلٍ، اَمْ فى اَرْضٍ اَمْ فى سَمآءٍ، اَمْ فى
بَرٍّاَمْ فى بَحْرٍ، وَ عَلى
نمىدانم آيا در دشت است يا در كوه، در
زمين است يا در آسمان در خشكى است يا در دريا و به دست
يَدَىْ
مَنْ وَ مِنْ، قِبَلِ مَنْ وَ قَدْعَلِمْتُ اَنَّ عِلْمَهُ عِنْدَكَ،
وَ اَسْبابَهُ بِيَدِكَ، وَ اَنْتَ
كى است و از جانب چه شخصى است، آنچه
مسلم است دانستهام كه علمش پيش تو است و اسبابش به دست تو است و تويى
الَّذى
تَقْسِمُهُ بِلُطْفِكَ وَ تُسَبِّبُهُ بِرَحْمَتِكَ، اَللّهُمَّ
فَصَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ،
كه آن را به لطف خود قسمت كنى و به
رحمتت وسيلهاش را فراهم سازى خدايا پس بر محمد و آلش درود فرست
وَاجْعَلْ
يا رَبِّ رِزْقَكَ لى واسِعاً، وَ مَطْلَبَهُ سَهْلاً، وَ مَاْخَذَهُ
قَريباً، وَ لاتُعَنِّنى
و روزيت را اى پروردگار (مهربان) بر من
فراخ گردان و راه درآوردنش را آسان و جاى دريافتش رانزديك كن و مرا در
طلب
بِطَلَبِ
مالَمْ تُقَدِّرْ لى فيهِ رِزْقاً، فَاِنَّكَ غَنِىٌّ عَنْ عَذابى،
وَاَنَا فَقيرٌ اِلى
آنچه مقدرم
نكردهاى به زحمت مينداز زيرا تو از به زحمت انداختن من بىنيازى و من
رَحْمَتِكَ،
فَصَلِعَلىمُحَمَّدٍوَآلِهِ، وَ جُدْ عَلى
عَبْدِكَبِفَضْلِكَاِنَّكَ ذُوفَضْلٍ عَظيمٍ.
نيازمند رحمت توام پس درود فرست بر
محمد و آلش و كرم كن بر بنده خود به فضل كه تو داراى فضل بزرگى هستى
مؤلف
گويد ايندعاازادعيهطلب رزق است و مستحب است نيز درتعقيب عشاء هفت
مرتبه سوره اِنَّا اَنْزَلْناهُ بخواند و آنكه در نماز وتيره و آن دو
ركعت نافله نشسته است بعد از نماز عشاء صد آيه از قرآن بخوانند و مستحب
است عوض صد آيه سوره اِذا وَقَعَتِ الْواقِعَةُ در يك ركعت و سوره قُلْ
هُوَ اللَّهُ اَحَدٌ در ركعت ديگر بخوانند
تعقيب نماز
صبح منقول از متهجّد
اَللّهُمَّ
صَلِّ علَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ، وَ اهْدِنى لِمَا اخْتُلِفَ
فيهِ مِنَ الْحَقِ
خدايا درود فرست بر محمد و آلش و مرا
در آن حقى كه مورد اختلاف است
بِاِذْنِكَ،
اِنَّكَ تَهْدى مَنْ تَشآءُ اِلى صِراطٍ مُسْتَقيمٍ. و مىگوئى
دهمرتبه اَللّهُمَّ صَلِ
به مشيت و اذن خودت راهنمايى فرما كه
تو هر كه را بخواهى به راه راست هدايت كنى * * * * * * * * * خدايا
درود فرست بر
عَلى
مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ الْاَوْصِيآءِ الرَّاضينَ المَرْضِيّينَ
بِاَفْضَلِ صَلَواتِكَ،
محمد و بر آلش همان اوصياء خوشنود
پسنديده به نيكوترين درودهايت
وَ
بارِكْ عَلَيْهِمْ بِاَفْضَلِ بَرَكاتِكَ، وَالسَّلامُ عَلَيْهِمْ وَ
عَلى اَرْواحِهِمْ وَاَجْسادِهِمْ،
و
بركت فرست بر آنها به بهترين بركاتت و سلام بر ايشان و ارواح و
اجسادشان
وَ
رَحْمَةُ اللَّهِ وَ بَرَكاتُهُ، و اين صلوات در عصرهاى جمعه نيز وارد
شده با فضيلت بسيار و بگو نيز
و رحمت خدا و
بركاتش
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
اَللّهُمَّ
اَحْيِنى عَلى ما اَحْيَيْتَ عَلَيْهِ عَلِىَّ بْنَ اَبى طالِبٍ،
وَاَمِتْنى عَلى ما ماتَ
خدايا مرا زنده دار بر آنچه على بن
ابيطالب را بر آن زنده داشتى و بميران بر آنچه
عَلَيْهِ
عَلِىُّ بْنُ اَبى طالِبٍ عَلَيْهِ السَّلام و بگو صد مرتبه
اَسْتَغْفِرُ اللَّهَ وَاَتُوبُ اِلَيْهِ و صد
على بن ابيطالب بر آن درگذشت * * * * *
* * از خدا آمرزش خواهم و به سويش توبه كنم
مرتبه
اَسْئَلُ اللَّهَ الْعافِيَةَ و صد مرتبه اَسْتَجيرُ بِاللَّهِ مِنَ
النَّارِ و صد مرتبه وَاَسْئَلُهُ الْجَنَّةَ
* * * *
مىطلبم از
خدا تندرستى * * * * پناه مىبرم به خدا از آتش * * * * و از او بهشت
مسئلت دارم
و
صد مرتبه اَسْئَلُ اللَّهَ الْحُورَ الْعينَ و صد مرتبه لا اِلهَ
اِلَّا اللَّهُ الْمَلِكُ الْحَقُّ الْمُبينُ و صد
* * * *
از خدا
حورالعين مىخواهم * * * * معبودى نيست جز خدايى كه سلطان حق و آشكار
است
مرتبه
توحيد و صد مرتبه صَلَّى اللَّهُ عَلى مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ و صد
مرتبه سُبْحانَ اللَّهِ وَ
* * * * * * * * * * * * * * *
* * *
درود خدا بر محمد و آلش باد * * * * منزه است خدا و
الْحَمْدُ
للَّهِِ وَ لا اِلهَ اِلَّا اللَّهُ وَ اَللَّهُ اَكْبَرُ، وَ لا
حَوْلَ وَلا قُوَّةَ اِلاَّ بِاللَّهِ الْعَلِىِّ الْعَظيمِ
ستايش
خاص خدا است و معبودى جز خدا نيست و خدا بزرگتر است و جنبش و نيرويى
مگر به خداى والاى بزرگ نيست
و
صد مرتبه ما شآءَ اللَّهُ كانَ، وَ لاحَوْلَ وَ لا قُوَّةَ
اِلاَّبِاللَّهِ الْعَلِىِّ الْعَظيمِ. پس بگو
* * * *
آنچه خدا
خواهد شود و نيست جنبش و نه نيرويى جز به خداى والاى بزرگ
* * * *
اَصْبَحْتُ
اَللّهُمَّ مُعْتَصِماً بِذِمامِكَ الْمَنيعِ، الَّذى لا يُطاوَلُ وَ
لا يُحاوَلُ، مِنْ
صبح
كردم خدايا در حالىكه پناه آوردم به جوار (مقام) منيع تو كه دستى بدان
نرسد و مورد تجاوز واقع
شَرِّ
كُلِّ غاشِمٍ وَطارِقٍ، مِنْ سآئِرِ مَنْ خَلَقْتَ وَ ما خَلَقْتَ مِنْ
خَلْقِكَ الصَّامِتِ وَ
نگردد از شر هر ستمگر و هر راهزنى از
تمام كسانى كه آفريدهاى و چيزهاى ديگرى كه خلق كردهاى چه (آنها كه)
خموش (اند) و
النَّاطِقِ،
فى جُنَّةٍ مِنْ كُلِّ مَخُوفٍ بِلِباسٍ سابِغَةٍ وَِلاءِ اَهْلِ
بَيْتِ نَبِيِّكَ، مُحْتَجِباً
چه گويا (خود را) در سپرى از هر چيز
ترسناكى (نهادم) با لباسى بافته از دوستى خاندان پيمبرت و خود را
بپوشانم
مِنْ
كُلِّ قاصِدٍ لى اِلى اَذِيَّةٍ، بِجِدارٍ حَصينٍ الْإِخْلاصِ فِى
الْإِعْتِرافِ بِحَقِّهِمْ،
از هر كه قصد آزارم كند به سنگر محكم
اخلاص با اعتراف به حق آن
وَ
التَّمَسُّكِ بَحَبْلِهِمْ، مُوقِناً اَنَّ الْحَقَّ لَهُمْ وَمَعَهُمْ
وَ فيهِمْ وَ بِهِمْ،
بزرگواران و تمسك به رشته دوستى ايشان
در حاليكه يقين دارم كه حق مخصوص آنها و نزد آنها و در پيش آنها
اُوالى
مَنْ والَوْا، وَ اُجانِبُ مَنْ جانَبُوا، فَاَعِذْنى اَللّهُمَّ
بِهِمْ مِنْ شَرِّ كُلِّ ما
و بوسيله آنها است دوست دارم هر كه را
دوست دارند و دورى جويم از هر كه دورى جويند پس خدايا بهحق ايشان
مراازشر هرچه
اَتَّقيهِ،
يا عَظيمُ حَجَزْتُ الْأَعادِىَ عَنّى بِبَديعِ السَّمواتِ
وَالْأَرْضِ، اِنَّا جَعَلْنا
مىترسم پناه ده اى خداى بزرگ، من
دشمنان را بوسيله خداى پديد آورنده آسمانها و زمين از خود دور ساختم،
همانا پيش
مِنْ
بَيْنِ اَيْديهِمِ سَدّاً وَ مِنْ خَلْفِهِمْ سَدّاً فَاَغْشَيْناهُمْ
فَهُمْ لا يُبْصِرُونَ.
رويشان سدى
نهاديم و پشت سرشان نيز سدى، و پرده بر آنها افكنديم كه نمىبينند.
و
اين دعا در هر صبح و شام خوانده مىشود و آن دعاء اميرالمؤمنين عليه
السلام است در لَيْلَةُ الْمَبيت و در تهذيب روايت شده كه هر كه بعد از
نماز صبح دهمرتبه بگويد سُبْحانَ اللَّهِ الْعَظِيمِ وَ بِحَمْدِهِ،
وَلا حَوْلَ وَ لا قُوَةَ اِلاَّ بِاللَّهِ الْعَلِىِ الْعَظيمِ
حقّتعالى او را عافيت دهد از كورى و ديوانگى وجُذام وفقر وخانه
برسرفرود آمدن يا خرافت در هنگام پيرى و شيخ كلينى از حضرت صادقعليه
السلام روايت كرده كه هر كه بعد از نماز صبح و نماز مغرب بگويد
هفتمرتبه بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرّحَيمِ لا حَوْلَ وَ لا قُوَةَ
اِلاَّ بِاللَّهِ الْعَلِىِ الْعَظِيمِ حقّ تعالى دفع كند از او هفتاد
نوع از انواع بلا كه آسانتر آنها باد و پيسى و ديوانگى باشد و اگر شقى
باشد محو شود از اشقياء و نوشته شود از سُعداء و نيز از آن حضرت روايت
كرده كه براى دنيا و آخرت و رفع درد چشم
اين دعا را بعد از نماز صبح و مغرب بخوانند
اَللّهُمَّ
اِنّى اَسْئَلُكَ بِحَقِّ مُحَمَّدٍ وَآلِمُحَمَّدٍ عَلَيْكَ،
صَلِعَلىمُحَمَّدٍوَ آلِمُحَمَّدٍ،
* * * * * * * * * *
خدايا
از تو مىخواهم به آن حقى كه محمد و آلش بر تو دارند كه درود فرستى بر
النُّورَ
فى بَصَرى وَالْبَصيرَةَ فى دينى، وَ الْيَقينَ فى قَلْبى، وَ
الْإِخْلاصَ
محمد و آلش و قرار ده روشنايى در
ديدهام و بينايى در دينم و يقين در دلم و
فى
عَمَلى وَالسَّلامَةَ فى نَفْسى وَ السَّعَةَ فى رِزْقى، وَ
الشُّكْرَ لَكَاَبَداً مااَبْقَيْتَنى.
اخلاص در عملم و سلامتى در جانم و
فراخى در روزيم و هميشه تا زندهام دارى سپاسگذارت باشم
شيخ
ابن فهد در عُدَّة الدّاعى از حضرت امام رضا عليه السلام نقل كرده كه
هر كه بگويد در عقب نماز صبح اين كلام را حاجتى طلب نكند مگر آنكه آسان
شود براى او و كفايت كند حقّ تعالى آنچه را كه مهمّ او است
بِسْمِ
اللَّهِ وَ صَلَّى اللَّهُ عَلى مُحَمَّدٍ وآلِهِ وَ اُفَوِّضُ
اَمْرى اِلَى اللَّهِ اِنَّ اللَّهَ بَصيرٌ
به نام خدا و درود خدا بر محمد و آلش
باد و واگذارم كارم را به خدا كه براستى خدا به كار بندگان بينا
بِالْعِبادِ،
فَوَقيهُ اللَّهُ سَيِّئاتِ ما مَكَرُوا، لا اِلهَ إلاَّ اَنْتَ،
سُبْحانَكَ اِنّى كُنْتُ مِنَ
است «پس خدا از نيرنگهاى بد نگاهش
داشت» معبودى جز تو نيست «منزهى تو كه من از
الظَّالِمينَ،
فَاسْتَجَبْنا لَهُ وَ نَجَّيْناهُ مِنَ الْغَمِّ وَ كَذلِكَ نُنْجِى
الْمُؤْمِنينَ، حَسْبُنَا اللَّهُ
ستمكارانم پس
ما دعايش مستجاب كرديم و از غم و اندوه نجاتش داديم اين چنين مؤمنان
را نجات دهيم»
وَنِعْمَ
الْوَكيلُ، فَاْنَقَلَبُوا بِنِعْمَةٍ مِنَ اللَّهِ وَ فَضْلٍ لَمْ
يَمْسَسْهُمْ سُوءٌ، ما شآءَ اللَّهُ
«خدا
ما را بس است و چه نيكو وكيلى است پس با نعمت خدا و فزونى كه ديگر بدى
به آنها نرسيد بازگشتند» آنچه خدا خواهد،
لاحَوْلَ
وَ لاقُوَّةَ اِلاّ بِاللَّه ما شآءَاللَّهُ لا ما شآءَ النَّاسُ، ما
شآءَ اللَّهُ وَاِنْ كَرِهَ النَّاسُ،
نيست جنبش ونه نيرويى مگر بوسيله خدا
آنچه خدا خواهد مىشود نه آنچه مردم خواهند آنچه خدا خواهد مىشود اگر
چه مردم
حَسْبِىَ
الرَّبُّ مِنَ الْمَرْبُوبينَ، حَسْبِىَ الْخالِقُ مِنَ
الْمَخْلُوقينَ، حَسْبِىَ الرَّازِقُ
ناخوش دارند بس است مرا پروردگار از
(بندگان) پروريده شده، بس است مرا آفريدگار از آفريدگان بس است مرا
روزى ده از
مِنَ
الْمَرْزُوقينَ، حَسْبِىَ اللَّهُ رَبُّ الْعالَمينَ، حَسْبى مَنْ
هُوَ حَسْبى، حَسْبى مَنْ
روزى خوران بس است مرا خدا پروردگار
جهانيان بس است مرا آنكه او بس است مرا،
لَمْ
يَزَلْحَسْبى، حَسْبى مَنْ كانَ مُذْ كُنْتُ لَمْ يَزَلْ حَسْبى،
حَسْبِىَاللَّهُ لا اِلهَ اِلاَّ
بس است مرا
آنكه هميشه مرا بس است بس است مرا آنكه از وقتى بودم هميشه بسم بوده بس
است مرا خدا معبودى جز
هُوَ،
عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَ هُوَ رَبُّ الْعَرْشِالْعَظيمِ.
او نيست بر او
توكل كنم و او است پروردگار عرش با عظمت.
مؤلف
گويد كه شيخ ما ثقةالاسلام نورى نوَّرَ اللَّهُ مَرْقَدَهُ در كتاب
دارُ السَّلام از شيخ خود مرحوم خُلْد مَقام عالم ربّانى جناب حاجّ
ملّا فتحعلى سلطان آبادى (ره) نقل فرموده كه فاضل مقدّس آخوند مُلّا
محمّد صادق عراقى در غايت سختى و پريشانى و بدحالى بود و بهيچوجه براى
او گشايشى نميشد تا آنكه شبى در خواب ديد كه در يك وادى خيمه بزرگى با
قبّه سر پا است پرسيد اين خيمه از كيست گفتند از كهف حصين و غياث مضطرّ
مستكين حضرت قائم مهدى و امام منتظر مرضى عَجَّلَ اللَّهُ فَرَجَهُ
مىباشد پس بتعجيل خدمت آن حضرت مشرّف گرديد و سختى حال خود را به آن
حضرت عرض كرد و از آن بزرگوار دعائى براى گشايش كار ورفع غمّ خويش
خواست آن حضرت او را حواله فرمود بسيّدى از اولاد خود و اشاره فرمود
باو و بخيمه او آخوند از خدمت آن حضرت بيرون شد و رفت بهمان خيمه كه
حضرت به آن اشاره فرموده بود ديد سيّد سَنَد وحِبْر مُعْتَمَد عالم
اَمْجَد مُؤَيَّدْ جناب آسيّد محمّد سُلطان آبادى است درآن خيمه ودر
روىسجّاده نشسته مشغولدعا وقرائتاست آخوند برسيّد سلام كرد و حكايت
حال را براى او نقل كرد پس سيّد براى گشايش امر و وسعت رزق او را دعائى
تعليم نمود پس از خواب بيدار شد در حالى كه آندعا در خاطر او بود و قصد
كرد خانه سيّد را و پيش از اين خواب آخوند از سيّد مُنافر و تارك او
بود بجهتى كه آنرا ذكر نمىكرد پس چون بخدمت سيّد رسيد او را بهمان نحو
كه در خواب ديده بود ديد در مصلاى خود نشسته مشغول ذكر و استغفار است
سلام كرد سيّد جواب سلام داد و تبسّمى نمود مثل آنكه از قضيّه مطّلع
باشد پس آخوند براى گشايش امر خويش دعائى خواست پس سيد تعليم او نمود
همان دعائى را كه در خواب به او تعليم فرموده بود پس آخوند مشغول به
آندعا شد به اندك زمانى دنيا از هر طرف به او روى آورد و از سختى
و بدحالى بيرون آمد و مرحوم حاج ملا فتحعلى رَحْمَةُ
اللَّهِ عَلَيْهِ سيد را مدح مىكرد مدح بليغى و او را ملاقات كرده بود
و مقدارى از زمان هم شاگردى او نموده بود امّا آنچه را كه سيد تعليم
آخوند كرده بود در خواب و بيدارى پس سه چيز است اوّل آنكه در عقب فجر
دست بر سينه گذارد و هفتمرتبه يا فَتَّاحُ بگويد دوّم مواظبت كند
بخواندن اين دعا كه در كافى است حضرت رسول صلى الله عليه وآله تعليم
فرمود آنرا به مردى از صحابه كه مبتلا بود بناخوشى و پريشانى و از بركت
خواندن اين دعا به اندك زمانى ناخوشى و پريشانى از او برطرف شد.
لا
حَوْلَ وَ لا قُوَّةَ اِلاَّ بِاللَّهِ تَوَكَّلْتُ عَلَى الْحَىِّ
الَّذى لا يَمُوتُ وَ
جنبش و نيرويى مگر بوسيله خدا نيست
توكل كردم بر (خداى) زندهاى كه نميرد و
الْحَمْدُ
للَّهِ الَّذى لَمْ يَتَّخِذْ وَلَداً وَ لَمْ يَكُنْ لَهُ شَريكٌ فِى
الْمُلْكِ وَ لَمْ
ستايش خاص خدايى است كه فرزندى نگيرد و
شريكى در فرمانروايى ندارد و خوارى
يَكُنْ
لَهُ وَلِىٌّ مِنَ الذُّلِّ وَ كَبِّرْهُ تَكْبيراً * سوّم درعقب
نمازهاى صبح بخواند
ندارد تا
نيازمند ياور باشد و به نحو كامل او را بزرگ شمار
* * * * * * * * * * * *
دعائى
را كه از شيخ ابن فهد نقل شد و اين اَوْراد را بايد غنيمت شمرد و
بخواندن آن مواظبت نمود و از فوائد آن غفلت ننمود، و بدانكه سجده شكر
بعد از نمازها مستحبّ مؤكّد است و دعا و اذكار بسيار در آنحال وارد شده
و از حضرت امام رضاعليه السلام منقول است كه اگر خواهى صد مرتبه
شُكْراً شُكْراً بگو و اگر خواهى صد مرتبه عَفْواً عَفْواً و نيز از آن
حضرت منقول است كه كمتر آنچه در اين سجده گويند آن است كه سه مرتبه
بگويند شُكْراً لِلَّهِ و نيز بدان كه در وقت طلوع آفتاب و وقت غروب
ادعيه و اذكار بسيار از حضرت رسول خداصلى الله عليه وآله و ائمه
طاهرينعليهم السلام مأثور گرديده است و تحريص و ترغيب بيشمار بر
محافظت ايندو وقت در آيات و اخبار وارد شده است و ما در اين مختصر بذكر
چند دعاى معتبر اكتفا مىكنيم اوّل مشايخ حديث بسندهاى معتبره از حضرت
صادق عليه السلام روايت كردهاند كه فريضه و واجبست بر هر مسلمان كه ده
مرتبه پيش از طلوع آفتاب و ده مرتبه پيش از غروب اين دعا را بخواند:
لا
اِلهَ اِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لا شَريكَ لَهُ لَهُ الْمُلْكُ وَ لَهُ
الْحَمْدُ يُحيى وَ يُميتُ وَ
معبودى جز او نيست كه يگانه است و
شريكى ندارد فرمانروايى و ستايش خاص او است زنده كند و بميراند و
يُميتُوَ
يُحْيى وَ هُوَ حَىٌّ لا يَمُوتُ بِيَدِهِ الْخَيْرُ وَ هُوَ عَلى
كُلِّ شَىءٍ قَديرٌ
بميراند و
زنده كند و او است زندهاى كه نميرد هر چه خير است بدست او است و او بر
هر چيز توانا است.
و
در بعضى از رواياتست كه اگر ترك شود قضا كنيد كه لازمست دويّم و نيز از
آن حضرت در روايات معتبره وارد شده كه پيش از طلوع و غروب آفتاب ده
مرتبه بگو
اَعُوذُ
بِاللَّهِ السَّميعِ الْعَليمِ مِنْ هَمَزاتِ الشَّياطينِ وَ اَعُوذُ
باللَّهِ اَنْ
پناه برم به خداى شنواى دانا از
وسوسههاى درونى شياطين و پناه برم از اينكه
يَحْضُرُونِ
اِنَّ اللَّهَ هُوَ السَّميعُ الْعَليمُ * سيّم ونيز از آن حضرت روايت
شده كه چه
نزدم حاضر
شوند و براستى اوست خداوندى كه شنوا و دانا است
* * * * * * * * * * * *
مانع
است شماراكه درهرصبح و شام سه مرتبه اين دعا را بخوانيد: اَللّهُمَّ
مُقَلِّبَ الْقُلُوبِ وَالأَبْصارِ،
* * * * * * * * * * * * * * * *
* * * * * * * *
اى خداى
گرداننده دلها و ديدهها
ثَبِّتْ
قَلْبى عَلى دينِكَ، وَلاتُزِغْ قَلْبى بَعْدَ اِذْهَدَيْتَنى
وَهَبْ لى مِنْ لَدُنْكَ
دل مرا بر دين خود ثابت گردان و پس از
آنكه هدايتم كردى دلم را منحرف مكن و از نزد خويش رحمتى به من ببخش كه
همانا
رَحْمَةً،
اِنَّكَ اَنْتَ الْوَهَّابُ، وَ اَجِرْنى مِنَ النَّارِ بِرَحْمَتِكَ،
امْدُدْ لى فى عُمْرى،
تو بخشايشگرى و از آتش دوزخ به رحمت
خويش پناهم ده خدايا عمرم را دراز كن و در روزيم
وَاَوْسِعْ
عَلَىَّ فىرِزْقى، وَانْشُرْ عَلَىَّ رَحْمَتَكَ، وَ اِنْ كُنْتُ
عِنْدَكَ فى اُمِالْكِتابِ
فراخى
ده و رحمتت را بر من بگستران و اگر من در كتاب (و دفتر) اصلى (لوح) پيش
تو تيرهبخت
شَقِيّاً
فَاْجَعْلنى سَعيداً، فَاِنَّكَ تَمْحُوا ما تَشآءُ وَتُثْبِتُ، وَ
عِنْدَكَ اُمُّ الْكِتابِ.
و
شقى هستم پس مرا خوشبخت گردان كه البته تو هر چه را خواهى محو كنى و هر
چه را خواهى اثبات و كتاب اصلى نزد تو است
چهارم
و نيز از آن حضرت منقول است كه در هر صبح و شام اين دعا را بخوان
اَلْحَمدُ للَّهِِ
* * * * * * * * * * * * * * * *
* * * * * * * * * * * * * *
ستايش
الَّذى
يَفْعَلُ ما يَشآءُ وَ لا يَفْعَلُ ما يَشآءُ غَيْرُهُ، اَلْحَمْدُ
للَّهِِ كَما يُحِبُّ اللَّهُ
مخصوص خدايى است كه مىكند آنچه بخواهد
و ديگرى چنان نيست كه هر چه خواهد بكند ستايش او راست چنانچه
اَنْ
يُحْمَدَ، الْحَمْدُ للَّهِِ كَما هُوَ اَهْلُهُ، اَللّهُمَّ
اَدْخِلْنى فى كُلِّ خَيْرٍ اَدْخَلْتَ
دوست دارد كه ستايش شود ستايش خاص اوست
چنانچه شايسته آنست خدايا مرا در هر خيرى كه محمد و آلش را در آن
فيهِ
مُحَمَّداً وَ آلَ مُحَمَّدٍ وَ اَخْرِجْنى مِنْ كُلِّ شَرٍّ
اَخْرَجْتَ مِنْهُ مُحَمَّداً
درآوردهاى درآور و بيرونم آور از هر
شرى كه محمد و آلش را از آن بيرون آوردهاى
وَ
آلَ مُحَمَّدٍ، صَلَّى اللَّهُ عَلى مُحَمَّدٍ وآلِ مُحَمَّدٍ. * پنجم
در هر صبح و شام
درود خدا بر
محمد و آلش باد
* * * * * * * * * * * * * * * * * *
دهمرتبه
بگو سُبْحانَ اللَّهِ وَ اَلْحَمْدُ للَّهِِ، وَ لا اِلهَ اِلَّا
اللَّهُ وَ اللَّهُ اَكْبَرُ
* * * * * * * * * * *
منزه
است خدا و ستايش خاص خدا است و معبودى جز خدا نيست و خدا بزرگتر است.
و
از جمله دعاهاى در اين دو وقت دعاى عَشَرات است كه بعد از اين خواهد
آمد.
فصل سيّم
در ذكر دعاهاى
ايّام هفته منقول از ملحقات صحيفه سجّاديه
دعاى روز
يكشنبه
بِسْمِ
اللَّهِ الَّذى لا اَرْجُو اِلاَّ فَضْلَهُ، وَ لا اَخْشى اِلاَّ
عَدْلَهُ، وَ لا اَعْتَمِدُ اِلاَّ قَوْلَهُ،
بنام خدايى كه جز فضلش اميدى ندارم و
جز عدلش از چيزى ترس ندارم و جز به گفته او اعتماد ندارم و جز
وَ
لا اُمْسِكُ اِلاَّ بِحَبْلِهِ، بِكَ اَسْتَجيرُ يا ذَا الْعَفْوِ وَ
الرِّضْوانِ مِنَالظُّلْمِ وَ الْعُدْوانِ،
به رشته
(بندگى و اخلاص) او چنگ نزنم اى داراى گذشت و خوشنودى به تو پناه برم
از ستم و دشمنى (خلق)
وَمِنْ
غِيَرِ الزَّمانِ وَ تَواتُرِ الْأَحْزانِ، وَ طَوارِقِ الْحَدَثانِ،
وَ مِنِانْقِضآءِ الْمُدَّةِ
و از دگرگونيهاى روزگار و پىدرپى
رسيدن اندوهها و حوادث ناگوار شب و از سپرى شدن عمر
قَبْلَ
التَّاَهُّبِ وَ الْعُدَّةِ، وَ اِيَّاكَ اَسْتَرْشِدُ لِما فيهِ
الصَّلاحُ وَالْإِصْلاحُ، وَ بِكَ
قبل از آمادگى و توشهگيرى و تنها از
تو راهنمايى مىجويم براى آنچه صلاح و اصلاح من در آنست و از تو
اَسْتَعينُ
فيما يَقْتَرِنُ بِهِ النَّجاحُ وَالْإِنْجاحُ، وَ اِيَّاكَ اَرْغَبُ
فى لِباسِ الْعافِيَةِ
يارى طلبم در (رسيدن به) آنچه مقرون به
كاميابى و كامروايى است و از تو اميد دارم براى پوشش لباس تندرستى
وَتَمامِها،
وَ شُمُولِ السَّلامَةِ وَ دَوامِها، وَ اَعُوذُ بِكَ يا رَبِّ مِنْ
هَمَزاتِ
كامل و شمول سلامتى دائم و پناه مىبرم
به تو اى پروردگار از وسوسههاى
الشَّياطينِ،
وَاَحْتَرِزُ بِسُلْطانِكَ مِنْ جَوْرِ السَّلاطينِ، فَتَقَبَّلْ ما
كانَ مِنْ
شياطين واحتراز جويم بوسيله سلطنت تو
از ستم سلاطين پس (اى خدا) نماز
صَلوتى
وَصَوْمى، وَ اجْعَلْ غَدى وَ ما بَعْدَهُ اَفْضَلَ مِنْ ساعَتى وَ
يَوْمى وَ
و روزهام را بپذير و فرداى من و مابعد
آنرا بهتر از اين ساعت و امروزم قرارده و
اَعِزَّنى
فى عَشيرَتى وَ قَوْمى، وَ احْفَظْنى فى يَقْظَتى وَ نَوْمى،
فَاَنْتَ اللَّهُ خَيْرٌ
مرا در ميان فاميل و خويشانم عزيز
گردان و مرا در بيدارى و خوابم حفظ كن كه تويى خدايى كه
حافِظاً،
وَ اَنْتَ اَرْحَمُ الرَّاحِمينَ، اَللّهُمَّ اِنّى اَبْرَءُ اِلَيْكَ
فى يَوْمى هذا وَ مابَعْدَهُ
بهترين نگهبانى و تو مهربانترين
مهربانانى خدايا من بسوى تو بيزارى جويم و در اين روز و روزهاى
مِنَ
الْاحادِ، مِنَ الشِّرْكِ وَ الْإِلْحادِ، وَ اُخْلِصُ لَكَ دُعآئى
تَعَرُّضاً لِلْإِجابَةِ، وَ اُقيمُ
يكشنبه ديگر از شرك و بىدينى و دعايم
را براى تو خالص مىكنم تا در معرض اجابت قرار گيرد و همچنان بر
عَلى
طاعَتِكَ رَجآءً لِلْإِثابَةِ، فَصَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ خَيْرِ
خَلْقِكَ الدَّاعى اِلى حَقِّكَ،
اطاعتت
پايدارى مىكنم پس درود فرست بر محمد بهترين خلق خود آنكه (مردم را)
بسوى حقانيتت خواند
وَاَعِزَّنى
بِعِزِّكَ الَّذى لايُضامُ، وَ احْفَظْنى بِعَيْنِكَ الَّتى لا
تَنامُ، وَاخْتِمْ
و مرا به عزت تزلزلناپذيرت عزيز گردان
و به ديدهات كه هرگز نخوابد حفظ كن و ببريدن
بِالاِنْقِطاعِ
اِلَيْكَ اَمْرى، وَ بِالْمَغْفِرَةِ عُمْرى، اِنَّكَ اَنْتَ
الْغَفُورُ الرَّحيمُ.
از خلق و توجه بسوى خودت كارم را به
پايان رسان و عمرم را قرين به آمرزش به اتمام رسان كه همانا تويى
آمرزنده مهربان
دعاى روز
دوشنبه
اَلْحَمْدُ
للَّهِِ الَّذى لَمْ يُشْهِدْ اَحَداً حينَ فَطَرَ السَّمواتِ وَ
الْاَرْضَ وَ لاَاتَّخَذَ مُعيناً
ستايش خاص
خدايى است كه هيچكس را گواه نياورد در آن هنگامى كه آسمانها و زمين را
آفريد و كمككارى براى خود نگرفت
حينَ
بَرَءَ النَّسَماتِ، لَمْ يُشارَكْ فِى الْإِلهِيَّةِ، وَ لَمْ
يُظاهَرْ فِى الْوَحْدانِيَّةِ، كَلَّتِ
در آن هنگامى
جنبندگان را پديد آورد در معبوديت خود شريك ندارد در يكتايى پشتيبانى
نشود زبانها
الْاَلْسُنُ
عَنْ غايَةِ صِفَتِهِ، وَ الْعُقُولُ عَنْ كُنْهِ مَعْرِفَتِهِ، وَ
تَواضَعَتِ الْجَبابِرَةُ
از حد وصفش
لال و عقلها از كنه معرفتش عاجز است گردنكشان در برابر هيبتش
لِهَيْبَتِهِ،
وَ عَنَتِ الْوُجُوهُ لِخَشْيَتِهِ، وَ انْقادَ كُلُّ عَظيمٍ
لِعَظَمَتِهِ، فَلَكَ الْحَمْدُ
فروتن و چهرهها از بيم و هراسش خاضع و
هر بزرگى در عظمتش رام گشته پس خاص تو است ستايش
مُتَواتِراً
مُتَّسِقاً وَ مُتَوالِياً مُسْتَوْسِقاً، [ثِقاً] وَصَلَواتُهُ عَلى
رَسُولِهِ اَبَداً، وَ
پىدرپى و
منظم، و دنبالهدار و محكم و درودهاى ابدى و تحيت هميشگى و دائمى تو بر
پيامبرت باد
سَلامُهُ
دآئِماً، سَرْمَداً اَللّهُمَّ اجْعَلْ اَوَّلَ يَوْمى هذا صَلاحاً،
وَ اَوْسَطَهُ فَلاحاً،
خدايا آغاز
امروز مرا صلاح و وسطش را رستگارى و
وَ
آخِرَهُ نَجاحاً، وَاَعُوذُ بِكَ مِنْ يَوْمٍ اَوَّلُهُ فَزَعٌ، وَ
اَوسَطُهُ جَزَعٌ، وَ آخِرُهُ وَجَعٌ،
پايانش را كامروايى قرارده و پناه
مىبرم به تو از روزى كه آغازش ترس و وسطش بىتابى و پايانش درد و رنج
اَللّهُمَّ
اِنّى اَسْتَغْفِرُكَ لِكُلِّ نَذْرٍ نَذَرْتُهُ، وَ كُلِّ وَعْدٍ
وَعَدْتُهُ، وَ كُلِّ عَهْدٍ عاهَدْتُهُ
باشد خدايا از
تو آمرزش خواهم براى هر نذرى كه كردهام و هر وعدهاى كه دادم و هر
عهدى كه بستم
ثُمَّ
لَمْ اَفِ بِهِ، وَ اَسْئَلُكَ فى مَظالِمِ عِبادِكَ عِنْدى،
فَاَيُّما عَبْدٍ مِنْ عَبيدِكَ اَوْ اَمَةٍ
ولى به آن وفا نكردهام و درباره حقوق
و مظلمههايى كه از بندگانت به گردن دارم درخواست مىكنم كه هر بندهاى
از بندگانت
مِنْ
اِمآئِكَ، كانَتْ لَهُ قِبَلى مَظْلِمَةٌ ظَلَمْتُها اِيَّاهُ فى
نَفْسِهِ، اَوْ فى عِرْضِهِ اَوْ فى
يا
هر كنيزى از كنيزانت كه در گردن من حقى دارد و از من ستمى به او رسيده
در جانش يا در ابرويش يا
مالِهِ،
اَوْ فى اَهْلِهِ وَ وَلَدِهِ، اَوْ غيبَةٌ اغْتَبْتُهُ بِها، اَوْ
تَحامُلٌ عَلَيْهِ بِمَيْلٍ اَوْ هَوىً
در مالش يا در خانواده و فرزندش يا
غيبتى از او كردهام يا بارى بر دوشش نهادهام كه سببش خواهش يا هواى
نفس
اَوْ
اَنَفَةٍ اَوْ حَمِيَّةٍ، اَوْ رِيآءٍ اَوْ عَصَبِيَّةٍ، غآئِباً كانَ
اَوْ شاهِداً، وَحَيّاً كانَ اَوْ مَيِّتاً،
يا
خودخواهى يا رشك يا خودنمايى يا تعصب بيجا بوده چه آنكس غايب باشد چه
حاضر، زنده باشد يا مرده،
فَقَصُرَتْ
يَدى وَضاقَ وُسْعى عَنْ رَدِّها اِلَيْهِ وَالْتَحَلُّلِ مِنْهُ،
فَاَسْئَلُكَ يا مَنْ
و
دست من اكنون كوتاه و وسعم نارسا است از اينكه آن حق را به او رد كنم و
از او حلاليت جويم پس از تو
يَمْلِكُ
الْحاجاتِ، وَهِىَ مُسْتَجيبَةٌ لِمَشِيَّتِهِ، وَ مُسْرِعَةٌ اِلى
اِرادَتِهِ، اَنْ تُصَلِىَ
مىخواهم
اى كسى كه مالك حاجاتى و به خواست تو آنهامستجابگردد و بسوى ارادهات
شتابان شوند(مىخواهم) كه درود فرستى
عَلى
مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ، وَ اَنْ تُرْضِيَهُ عَنّى بِما شِئْتَ،
وَ تَهَبَ لى مِنْ عِنْدِكَ
بر
محمد و آلش و آن شخص را به آنطور كه خواهى از من خوشنود گردانى و از
نزد خود
رَحْمَةً،
اِنَّهُ لا تَنْقُصُكَ الْمَغْفِرَةُ، وَ لا تَضُرُّكَ الْمَوْهِبَةُ،
يا اَرْحَمَ الرَّاحِمينَ،
به من رحمتى بخشى زيرا كه آمرزش از تو
نكاهد و بخشش به تو زيان نرساند اى مهربانترين مهربانها
اَللّهُمَّ
اَوْلِنى فى كُلِّ يَوْمِ اثْنَيْنِ نِعْمَتَيْنِ مِنْكَ ثِنْتَيْنِ،
سَعادَةً فى اَوَّلِهِ بِطاعَتِكَ،
خدايا به من عطا كن در هر روز دوشنبه
دو نعمت از جانب خودت يكى خوشبختى در اول روز به وسيله فرمانبردارى
وَ
نِعْمَةً فى اخِرِهِ بِمَغْفِرَتِكَ، يا مَنْ هُوَ الْإِلهُ، وَ لا
يَغْفِرُ الذُّنُوبَ سِواهُ.
تو
و ديگر نعمتى در آخر روز به آمرزش و مغفرتت اى كسى كه تنها معبود ما او
است و گناهان را جز او كسى نيامرزد.
دعاى روز
سهشنبه
اَلْحَمْدُ
للَّهِِ وَ الْحَمْدُ حَقُّهُ، كَما يَسْتَحِقُّهُ حَمْداً كَثيراً،
وَ اَعُوذُ بِهِ مِنْ شَرِّ نَفْسى،
ستايش خاص خدا است و حق اوست آنچنانكه
شايسته و لايق اوست بسيار، و پناه برم به خدا از بدى شر نفس خود
اِنَّ
النَّفْسَ لَأَمَّارَةٌ بِالسُّوءِ اِلاَّ ما رَحِمَ رَبّى، وَ
اَعُوذُ بِهِ مِنْ شَرِّ الشَّيْطانِ الَّذى
كه
همانا نفس وادار كننده به بدى است مگر آنرا كه پروردگار رحم كند و
پناه برم به او از شر شيطان
يَزيدُنى
ذَنْباً اِلى ذَنْبى، وَ اَحْتَرِزُ بِهِ مِنْ كُلِّ جَبَّارٍ
فاجِرٍ، وَ سُلْطانٍ جآئِرٍ، وَ
كه (پيوسته) گناهى بر گناهم بيفزايد و
بوسيله او پناه گيرم از شر هر گردنكش تبهكار و حكمران ستمكار و
عَدُوٍّ
قاهِرٍ، اَللّهُمَّ اجْعَلْنى مِنْ جُنْدِكَ، فَاِنَّ جُنْدَكَ هُمُ
الْغالِبُونَ،
دشمن قهارى خدايا مرا از لشكر خود قرار
ده زيرا سپاه تو فقط پيروزند
وَ
اجْعَلْنى مِنْ حِزْبِكَ فَاِنَّ حِزْبَكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ،
وَاجْعَلْنى مِنْ اَوْلِيآئِكَ فَاِنَ
و از حزب خويش
قرارم ده زيرا حزب تو فقط رستگارند و از اولياء خود قرارم ده زيرا
اولياء تو هستند كه
اَوْلِيآئَكَ
لا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لا هُمْ يَحْزَنُونَ، اَللّهُمَّ اَصْلِحْ لى
دينى فَاِنَّهُ
خوف و ترسى برايشان نيست و حزن و
اندوهى ندارند خدايا دينم را اصلاح كن كه
عِصْمَةُ،
اَمْرى وَ اَصْلِحْ لى اخِرَتى فَاِنَّها دارُ مَقَرّى وَ اِلَيْها
مِنْ مُجاوَرَةِ اللِّئامِ
دين نگهدار كار من است و آخرتم را
اصلاح كن كه خانه پايدار من آنجا است و از مجاورت لئيمان
مَفَرّى،
وَ اجْعَلِ الْحَيوةَ زِيادَةً لى فى كُلِّ خَيْرٍ، وَ الْوَفاةَ
راحَةً لى مِنْ كُلِّ شَرٍّ،
گريزگاهم
بدانجا است، و زندگى را براى من مايه فزونى در هر كار خيرى قرار ده و
مرگ را آسودگى از هر شرى برايم مقرر فرما.
اَللّهُمَّ
صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ خاتَمِ النَّبِيّينَ، وَ تَمامِ عِدَّةِ
الْمُرْسَلينَ، وَ عَلى آلِهِ
خدا
درود فرست بر محمد خاتم پيمبران و كامل كننده شماره رسولان و بر آل پاك
و
الطَّيِّبينَ
الطَّاهِرينَ، وَاَصْحابِهِ الْمُنْتَجَبينَ، وَ هَبْ لى فِى
الثُّلَثآءِ ثَلاثاً، لا تَدَعْ
پاكيزهاش و اصحاب برگزيدهاش و در روز
سهشنبه سه چيز به من عطا كن: هرگناهى را از من بيامرز،
لى
ذَنْباً اِلاَّ غَفَرْتَهُ، وَ لا غَمّاً اِلاَّ اَذْهَبْتَهُ، وَ لا
عَدُوّاً اِلاَّ دَفَعْتَهُ، بِبِسْمِ اللَّهِ خَيْرِ
و
هر اندوهى را از من دور كن، و هر دشمنى را از من دفع فرما بنام خدا
الْأَسْمآءِ،
بِسْمِ اللَّهِ رَبِّ الْاَرْضِ وَ السَّمآءِ اَسْتَدْفِعُ كُلَّ
مَكْرُوهٍ اَوَّلُهُ سَخَطُهُ،
كه بهترين نامها است به نام خدا
پروردگار زمين و آسمان دور كنم از خود هر بدى را كه آغازش خشم او است
وَاَسْتَجْلِبُ
كُلَّ مَحْبُوبٍ اَوَّلُهُ رِضاهُ، فَاخْتِمْ لى مِنْكَ بِالْغُفْرانِ
يا وَلِىَّ الْإِحْسانِ
ومىكشمبسوىخودهركار محبوبى را كه
آغازش خوشنودى او است پس از جانب خودكارم را به آمرزشپايانده اى صاحب
احسان
دعاى روز
چهارشنبه
اَلْحَمْدُ
للَّهِِ الَّذى جَعَلَ اللَّيْلَ لِباساً، وَ النَّوْمَ سُباتاً، وَ
جَعَلَ النَّهارَ نُشُوراً، لَكَ
ستايش خدايىرا كه شب را پوشش (خلق)
قرار داد و خواب را مايه آسايش و روز را (وسيله) تكاپو و جنبش ستايش
خاص
الْحَمْدُ
اَنْ بَعَثْتَنى مِنْ مَرْقَدى، وَ لَوْ شِئْتَ جَعَلْتَهُ
سَرْمَداً، حَمْداً دائِماً لا يَنْقَطِعُ
تو
است كه مرا از خوابگاهم برانگيختى و اگر اراده مىكردى خوابم را هميشگى
مىكردى آن ستايشى كه دائمى است و قطع نگردد
اَبَداً،
وَ لا يُحْصى لَهُ الْخَلائِقُ عَدَداً، اَللّهُمَّ لَكَ الْحَمْدُ
اَنْ خَلَقْتَ فَسَوَّيْتَ،
و خلائق شمارهاش نتوانند خدايا ستايش
خاص تو است كه آفريدى و پرداختى و اندازه كردى و گذراندى
وَقَدَّرْتَ
وَ قَضَيْتَ، وَ اَمَتَّ وَ اَحْيَيْتَ، وَ اَمْرَضْتَ وَشَفَيْتَ، وَ
عافَيْتَ وَ
و
ميراندى و زنده كردى، بيمار كردى و شفا دادى، تندرست كردى و
اَبْلَيْتَ،
وَعَلَى الْعَرْشِ اسْتَوَيْتَ، وَ عَلَى الْمُلْكِ احْتَوَيْتَ
اَدْعُوكَ دُعآءَ مَنْ
گرفتار ساختى و بر عرش استيلا يافتى و
بر ملك وجود احاطه دارى مىخوانمت خواندن آنكس كه
ضَعُفَتْ
وَسيلَتُهُ، وَ انْقَطَعَتْ حيلَتُهُ وَ اقْتَرَبَ اَجَلُهُ، وَ
تَدانى فِى الدُّنْيا اَمَلُهُ،
وسيلهاش ضعيف و راه چارهاش قطع شده و
مرگش نزديك گشته و آرزويش در دنيا اندك شده
وَ
اشْتَدَّتْ اِلى رَحْمَتِكَ فاقَتُهُ، وَعَظُمَتْ لِتَفْريطِهِ
حَسْرَتُهُ، وَ كَثُرَتْ زَلَّتُهُ
و سخت نيازمند رحمتت گرديده و افسوسش
در كوتاهى و تقصير خود بزرگ گشته و لغزش و خطايش بسيار شده
وَ
عَثْرَتُهُ وَخَلُصَتْ لِوَجْهِكَ تَوْبَتُهُ، فَصَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ
خاتَمِ النَّبِيّينَ وَ عَلى اَهْلِ
و توبهاش بدرگاه تو خالص گرديده پس
درود فرست بر محمد خاتم پيمبران و بر خاندان
بَيْتِهِالطَّيِّبينَ
الطَّاهِرينَ، وَ ارْزُقْنى شَفاعَةَ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ
عَلَيْهِ وَ آلِهِ، وَ
پاك پاكيزهاش و شفاعت محمد صلىالله
عليه و آله و سلم را روزى من گردان
لاتَحْرِمْنى
صُحْبَتَهُ، اِنَّكَ اَنْتَ اَرْحَمُ الرَّاحِمينَ، اَللّهُمَّ اقْضِ
لى فِى الْأَرْبَعآءِ
و
از همنشينى او محرومم مكن كه تو ارحم الراحمين هستى خدايا در روز
چهارشنبه چهار حاجت مرا برآور:
اَرْبَعاً،
اِجْعَلْ قُوَّتى فى طاعَتِكَ وَ نَشاطى فى عِبادَتِكَ،
وَرَغْبَتى فى
نيرويم را در طاعت خويش قرار ده و نشاط
و شادمانيم را در عبادتت و رغبت و ميلم را در
ثَوابِكَ،
وَزُهْدى فيما يُوجِبُ لى اَليمَ عِقابِكَ، اِنَّكَ لَطيفٌ لِما
تَشآءُ.
پاداش
نيكت و پارساييم را در آنچه موجب عذاب دردناك براى من گردد كه همانا تو
نسبت به هرچه بخواهى مدارا كنى.
دعاى روز
پنجشنبه
اَلْحَمْدُ
للَّهِِ الَّذى اَذْهَبَ اللَّيْلَ مُظْلِماً بِقُدْرَتِهِ، وَ جآءَ
بِالنَّهارُ مُبْصِراً بِرَحْمَتِهِ،
ستايش خاص خدايى است كه شب تار را به
قدرتش برد و روز روشن را برحمت خويش
وَكَسانى
ضِيآئَهُ وَ اَ نَا فى نِعْمَتِهِ، اَللّهُمَّ فَكَما اَبْقَيْتَنى
لَهُ فَاَبْقِنى لِأَمْثالِهِ،
بياورد وروشنى روزرا درآن حالكه
مستغرق نعمتشبودم دربرمكرد خداياهمچنانكه مرا تا به امروز نگهداشتى
براى روزهاى ديگر
وَ
صَلِّ عَلَى النَّبِىِّ مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، وَ لا تَفْجَعْنى فيهِ
وَفى غَيْرِهِ مِنَ اللَّيالى
امثال آن نيز نگهدار و درود فرست بر
محمد و آلش و داغدارم مكن در اين روز و شبها و
وَ
الْأَيَّامِ بِارْتِكابِ الْمَحارِمِ وَ اكْتِسابِ الْمَأثِمِ، وَ
ارْزُقْنى خَيْرَهُ وَ خَيْرَ
روزهاى ديگر
به سبب دست زدن به كارهاى حرام و فراهم آوردن گناهان و خير اين روز و
آنچه در آن است
ما
فيهِ وَخَيْرَ ما بَعْدَهُ وَ اصْرِفْ عَنّى شَرَّهُ وَشَرَّ ما فيهِ
وَ شَرَّما بَعْدَهُ، اَللّهُمَ
و خير روزهاى بعد را نيز روزى من گردان
و شر اين روز و آنچه در آن است و شر روزهاى بعدش را از من دور گردان
خدايا
اِنّى
بِذِمَّةِ الْإِسْلامِ اَتَوَسَّلُ اِلَيْكَ، وَبِحُرْمَةِ الْقُرْآنِ
اَعْتَمِدُ عَلَيْكَ، وَ بِمُحَمَّدٍ
من به پيمان اسلام به سويت توسل جويم و
به حرمت قرآن بر تو اعتماد كنم و به وسيله محمد
الْمُصْطَفى
صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ اَسْتَشْفِعُ لَدَيْكَ، فَاعْرِفِ
اللّهُمَّ ذِمَّتِىَ الَّتى
مصطفى صلىالله عليه و آله در نزدت
شفاعت جويم پس بشناس خدايا پيمانى را كه بدان اميد برآوردن
رَجَوْتُ
بِها قَضآءَ حاجَتى، يا اَرْحَمَ الرَّاحِمينَ، اَللّهُمَّ اقْضِ لى
فِىالْخَميسِ
حاجتم را دارم
اى مهربانترين مهربانها خدايا در روز پنجشنبه پنج حاجتم را برآور
خَمْساً،
لايَتَّسِعُ لَها اِلاَّ كَرَمُكَ، وَ لا يُطيقُها اِلاَّ نِعَمُكَ،
سَلامَةً اَقْوى بِها عَلى
كه جز بزرگوارى تو گنجايش آنها را
ندارد و جز نعمتهاى تو بر آن توانا نيست: تندرستى كه بوسيله آن
طاعَتِكَ،
وَعِبادَةً اَسْتَحِقُّ بِها جَزيلَ مَثُوبَتِكَ، وَ سَعَةً
فِىالْحالِ مِنَ الرِّزْقِ
بر انجام طاعتت نيرو گيرم، و پرستشى كه
بدان مستحق پاداشت گردم، و فراخى در حال از طريق روزى
الْحَلالِ،
وَ اَنْ تُؤْمِنَنى فى مَواقِفِ الْخَوْفِ بِاَمْنِكَ، وَ
تَجْعَلَنى مِنْ طَوارِقِ
حلال، و ديگر آنكه مرا در توقفگاههاى
خوفناك (برزخ و قيامت) بوسيله امان خود ايمن گردانى و از حوادث
اندوهناك و
الْهُمُومِ
وَالْغُمُومِ فى حِصْنِكَ، وَصَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ،
وَاجْعَلْ
غمگين در پناه خود قرارم دهى و درود
فرست بر محمد و آلش
تَوَسُّلى
بِهِ شافِعاً يَوْمَ الْقِيمَةِ نافِعاً، اِنَّكَ اَنْتَ اَرْحَمُ
الرَّاحِمينَ.
و توسل مرا بدان حضرت در روز قيامت
شفيع و سودمند براى من قرار ده كه همانا تو مهربانترين مهربانانى
دعاى روز
جمعه
اَلْحَمْدُ
للَّهِِ الْأَوَّلِ قَبْلَ الْإِنْشآءِ وَ الْإِحْيآءِ، وَ الْاخِرِ
بَعْدَ فَنآءِ الْأَشْيآءِ، الْعَليمِ
ستايش خاص خداييست كه آغاز هستى پيش از
پيدايش و زندگى است و پايان پس از فناء موجودات، دانايى كه هر كه يادش
كند
الَّذى
لايَنْسى مَنْ ذَكَرَهُ، وَلايَنْقُصُ مَنْشَكَرَهُ، وَلايَخيبُ مَنْ
دَعاهُ، وَلا يَقْطَعُ
وى
را از ياد نبرد و نعمتش را از آنكه سپاس مىدارد نكاهد و نوميد نسازد
آنكه او را بخواند و اميد اميدوارش را قطع نكند
رَجآءَ
مَنْ رَجاهُ، اَللّهُمَّ اِنّى اُشْهِدُكَ وَ كَفى بِكَ شَهيداً، وَ
اُشْهِدُ جَميعَ
خدايا
من تو را گواه گيرم و گواه بودن تو كافى است و گواه گيرم تمام
مَلائِكَتِكَ
وَ سُكَّانَ سَمواتِكَ وَ حَمَلَةَ عَرْشِكَ، وَ مَنْ بَعَثْتَ مِنْ
اَنْبِيآئِكَ
فرشتگان و ساكنين آسمانها و حاملين
عرشت را و پيمبران
وَ
رُسُلِكَ، وَاَنْشَاْتَ مِنْ اَصْنافِ خَلْقِكَ، اَنّى اَشْهَدُ
اَنَّكَ اَنْتَ اللَّهُ لا اِلهَ اِلاَّ اَنْتَ،
و رسولانت را كه برانگيختى و انواع
موجودات بىحسابى را كه آفريدى (همه را گواه گيرم) كه من گواهى دهم
تويى خدايى كه
وَحْدَكَ
لا شَريكَ لَكَ وَ لا عَديلَ، وَ لا خُلْفَ لِقَوْلِكَ وَ لا تَبْديلَ،
وَ اَنَّ مُحَمَّداً
معبودى جز تو نيست و يگانهاى كه شريك
و همتا ندارى و خلاف و تغيير و تبديلى در گفتار تو نيست و گواهى دهم كه
محمد
صَلَّىاللَّهُ
عَلَيْهِ وَآلِهِ عَبْدُكَ وَ رَسُولُكَ، اَدّى ما حَمَّلْتَهُ
اِلَىالعِبادِ، وَجاهَدَ فِىاللَّهِ
صلى الله عليه و آله بنده و رسول تو
است كه بدانچه مأمورش كرده بودى به بندگانت رساند و درباره
عَزَّوَجَلَحَقَّ
الْجِهادِ، وَ اَنَّهُ بَشَّرَ بِما هُوَ حَقٌّ مِنَ الثَّوابِ، وَ
اَنْذَرَ بِما هُوَ صِدْقٌ
خداى
عزوجل آنطور كه بايد كوشش كرد و بدان پاداش نيكى كه حق و درست بود مژده
داد و بدان عقابى كه راست بود
مِنَ
الْعِقابِ، اَللّهُمَّ ثَبِّتْنى عَلى دينِكَ ما اَحْيَيْتَنى، وَ
لا تُزِغْ قَلْبى بَعْدَ
بيم داد خدايا تا مرا زنده نگاهدارى
بر دين خويش ثابتم گردان و دلم را پس از آنكه
اِذْ
هَدَيْتَنى، وَ هَبْ لى مِنْ لَدُنْكَ رَحْمَةً اِنَّكَ اَنْتَ
الْوَهَّابُ، صَلِّ عَلىمُحَمَّدٍ
راهنماييم كردهاى منحرف مساز و به من
از نزد خود رحمتى بخشاى كه همانا تويى بخشايشگر درود فرست بر محمد
وَعَلى
آلِ مُحَمَّدٍ، وَ اجْعَلْنى مِنْ اَتْباعِهِ وَ شيعَتِهِ، وَ
احْشُرْنىفى زُمْرَتِهِ،
و بر آلش و مرا از پيروان و شيعيانش
قرار ده و در گروه وى محشورم كن و موفقم دار
وَوَفِّقْنى
لِأَدآءِ فَرْضِ الْجُمُعاتِ وَ ما اَوْجَبْتَ عَلَىَّ فيها مِنَ
الطَّاعاتِ
براى اداء فرائض جمعهها و طاعاتى كه
در آنها بر من واجب كردى و عطاهايى
وَقَسَمْتَ
لِأَهْلِها مِنَ الْعَطآءِ فى يَوْمِ الْجَزآءِ، اِنَّكَ اَنْتَ
الْعَزيزُ الْحَكيمُ.
كه در روز جزا به اهل آن (طاعات و
جمعهها) قست كردهاى كه همانا تويى مقتدر فرزانه
دعاى روز
شنبه
بِسْمِ
اللَّهِ كَلِمَةُ الْمُعْتَصِمينَ، وَ مَقالَةُِ الْمُتَحَرِّزينَ، وَ
اَعُوذُ بِاللَّهِ تَعالى مِنْ جَوْرِ
بنام خدا سخن پناهندگان و گفتار
پناهجويان و پناه مىبرم به خداى تعالى از جور
الْجآئِرينَ،
وَ كَيْدِ الْحاسِدينَ، وَ بَغْىِ الظَّالِمينَ وَ اَحْمَدُهُ فَوْقَ
حَمْدِ الْحامِدينَ،
ستمكاران و بدانديشى حسودان و ستم
بيدادگران و مىستايمش فوق ستايش ستايشكنندگان
اَللّهُمَّ
اَنْتَ الْواحِدُ بِلا شَريكٍ وَ الْمَلِكُ بِلا تَمْليكٍ، لا تُضادُّ
فى حُكْمِكَ،
خدايا تويى
يگانه بىشريك و پادشاه بىنياز (كه پادشاهى را ديگرى به او تمليك
نكرده) در برابر فرمان تو ضديت نشود
وَلاتُنازَعُ
فى مُلْكِكَ اَسْئَلُكَ اَنْ تُصَلِّىَ عَلى مُحَمَّدٍ عَبْدِكَ وَ
رَسُولِكَ،
و در پادشاهيت
كشمكشى روى ندهد از تو مىخواهم كه درود فرستى بر محمد بنده و رسولت
وَ
اَنْ تُوزِعَنى مِنْ شُكْرِ نُعْماكَ ماتَبْلُغُ بى غايَةَ رِضاكَ،
وَ اَنْ تُعينَنى عَلى
و به من طريقه سپاسگزارى نعمتهايت را
چنان بياموزى كه مرا به سرحد خشنوديت برساند و كمكم دهى بر
طاعَتِكَ
وَلُزُومِ عِبادَتِكَ، وَاسْتِحْقاقِ مَثُوبَتِكَ بِلُطْفِ عِنايَتِكَ،
وَ تَرْحَمَنى
طاعت
خود و پيوستگى عبادت خويش و استحقاق پاداشت بوسيله لطف و عنايتت و به
من ترحم كنى
بِصَدّى
عَنْ مَعاصيكَ ما اَحْيَيْتَنى، وَ تُوَفِّقَنى لِما يَنْفَعُنى ما
اَبْقَيْتَنى،
به
اينكه تا زندهام از گناهان بازم دارى و تا زمانى كه در اين جهان نگاهم
دارى موفقم دارى
وَ
اَنْ تَشْرَحَ بِكِتابِكَ صَدْرى، وَ تَحُطَّ بِتِلاوَتِهِ وِزْرى،
وَ تَمْنَحَنِى السَّلامَةَ
به
آنچه سودم رساند و بوسيله كتاب خود (قرآن) سينهام بگشايى و با خواندن
آن جرم و گناهم بريزى و سلامت
فى
دينى وَ نَفْسى، وَلاتُوحِشَ بى اَهْلَ اُنْسى، وَ تُتِمَّ
اِحْسانَكَ فيما بَقِىَ
در
دين و جانم عطا كنى و همدمانم را براى من وحشتناك مكن و احسانت را در
مابقى
مِنْ
عُمْرى كَما اَحْسَنْتَ فيما مَضى مِنْهُ، يا اَرْحَمَ الرَّاحِمينَ.
عمر درباره من به اتمام رسان چنانچه در
گذشته احسان كردى اى مهربانترين مهربانها
فصل چهارم در
فضيلت واعمال شب و روز جمعه
بدان
كه شب و روز جمعه را امتياز تامّ است از ساير ليالى و ايّام بمزيد رفعت
و شرافت و نباهت از رسول خدا صلى الله عليه وآله روايت شده كه شب جمعه
و روز جمعه بيست و چهار ساعت است و در هر ساعت حقّ تعالى ششصد هزار كس
را از جهنّم آزاد كند و از حضرتصادقعليه السلام وارد شده كه هر كه
بميرد ما بين زوال روز پنجشنبه تا زوال روز جمعه خدا پناه دهد او را از
فشار قبر و نيز از آن حضرت منقول است كه جمعه را حقّى و حرمتى عظيم هست
پس زنهار كه ضايع نگردانى حرمت آن را و تقصير مكن در چيزى از عبادت حق
تعالى در آن روز و تقرّب جو بسوى خدا به عملهاى شايسته و تركنما جميع
محرّمات خدا را زيرا كه خدا ثواب طاعات را مضاعف مىگرداند و عقوبت
گناهان را محو مىنمايد و درجات مؤمنان را در دنيا و عقبى بلند
مىگرداند و شبش در فضيلت مانند روز است اگر توانى كه شب جمعه را زنده
دارى به نماز و دعا تا صبح بكن بدرستىكه خداوند عالَم در شب جمعه
ملائكه را براى مزيد كرامت مؤمنان به آسمان اوّل ميفرستد كه حسنات
ايشان را زياده گردانند و گناهان ايشان را محو كنند و حقّ تعالى واسِعُ
العَطا و كريم است، و نيز در حديث معتبر از آن حضرت مرويست كه گاه هست
كه مؤمن دعا مىكند براى حاجتى و حقّ تعالى قضاى حاجت او را تأخير
مىكند تا اينكه در روز جمعه حاجت او را برآورد و براى فضيلت جمعه
مضاعف گرداند، و فرمود كه چون برادران يوسف عليه السلام از حضرت يعقوب
عليه السلام استدعاى طلب آمرزش گناهان خود كردند گفت سَوْفَ
اَسْتَغْفِرُ لَكُمْ رَبِّى يعنى بعد از اين استغفار خواهم كرد براى
شما از پروردگار خود حضرت فرمود كه تأخير كرد كه در سحر شب جمعه دعا
كند تا مستجاب گردد، و نيز از آن حضرت مروى استكه چون شب جمعه مىآيد
ماهيان دريا سر از آب بيرون مىآورند و وحشيان صحرا گردن مىكشند و حقّ
تعالى را ندا مىكنند كه پروردگارا ما را عذاب مكن به گناه آدميان، واز
حضرت امام محمّد باقرعليه السلام منقول است كه حقّ سبحانه و تعالى امر
مىنمايد ملكى را كه در هر شب جمعه از بالاى عرش ندا مىكند از اوّل شب
تا آخر شب از جانب رَبِّ اَعلى كه آيا بنده مؤمنى هست كه پيش از طلوع
صبح براى آخرت و دنياى خود مرا بخواند تا من دعاى او را مستجاب كنم آيا
بنده مؤمنى هست كه پيش از طلوع صبح از گناه خود توبه كند پس من توبه او
را قبول كنم آيا بنده مؤمنى هست كه من روزى او را تنگ كرده باشم و از
من سؤال كند كه روزى او را زياد گردانم پيش از طلوع صبح پس روزى او را
گشاده گردانم آيا بنده مؤمن بيمارى هست كه از من سؤال كند پيش از طلوع
صبح كه او را شفا دهم تا او را عافيت كرامت كنم آيا بنده مؤمن غمگين
محبوسى هست كه پيش از طلوع صبح از من سؤال كند كه او را از زندان رها
كنم و غمش را فرج دهم پس دعايش را مستجاب گردانم آيا بنده مؤمن مظلومى
هست كه از من سؤال كند پيش از صبح براى دفع ستم ظالم تا من از براى او
انتقام بكشم وحقّش را به او برگردانم پيوسته اين ندا را مىكند تا طلوع
صبح، و از حضرت اميرالمؤمنينعليه السلام منقول است كه حقّ تعالى جمعه
را از همه روزها برگزيده و روزش را عيد گردانيده و شبش را مثل روزش
گردانيده، و از جمله فضيلت روز جمعه آنستكه هر حاجت كه در آنروز از خدا
سؤال كنند برآورده مىشود و اگر جماعتى مستحقّ عذاب شوند چون شب جمعه و
روز جمعه را دريابند و دعا كنند خدا آن عذاب را از ايشان برمىگرداند و
امور مقدّره را حقّ تعالى در شب جمعه مبرم و محكم مىگرداند پس شب جمعه
بهترين شبها و روزش بهترين روزها است و از حضرت صادقعليه السلام روايت
شده كه بپرهيزيد از گناه در شب جمعه كه عقوبت گناهان در آن شب مضاعف
است چنانچه ثواب حسنات مُضاعف است و هر كه
معصيت خدا را در شب جمعه ترك كند حقّ تعالى گناهان
گذشته او را بيامرزد و هر كه در شب جمعه معصيتى را علانيه بكند حقّ
تعالى او را بگناهان جميع عمرش عذاب كند و عذاب آن گناه را بر او مضاعف
كند، و بسند معتبر از حضرت امام رضاعليه السلام منقول است كه حضرت رسول
صلى الله عليه وآله فرمود كه روز جمعه سيّد و بزرگتر روزها است حقّ
تعالى در آن روز ثواب حسنات را مضاعف مىدهد و گناهان را محو مىنمايد
و درجات را بلند مىگرداند و دعوات را مستجاب مىگرداند و شدّتها وغمها
را زايل مىگرداند و حاجتهاى بزرگ را برمىآورد و روز مزيد است كه خدا
رحمتهاى خود را نسبت به بندگان زياد مىگرداند و جماعت بسيار از آتش
آزاد مىسازد پس هر كه بخواند خدا را در آن روز و بشناسد حقّ و حرمت
آنرا حقّ است بر خداوند تعالى كه او را از آتش جهنّم آزاد گرداند پس
اگر در روز جمعه يا شب آن بميرد ثواب شهيدان دارد
و در قيامت ايمن از عذاب الهى مبعوث مىگردد و هر كه
استخفاف بحرمت جمعه نمايد و حقّ او را ضايع گرداند كه نماز جمعه بجا
نياورد يا محرّمات الهى را در آن بعمل آورد بر خدا لازمست كه او را به
آتش جهنّم بسوزاند مگر آنكه توبه كند و بسندهاى بسيار معتبر از حضرت
امام محمّد باقرعليه السلام منقول است كه آفتاب طالع نگرديده است در
روزى كه بهتر از روز جمعه باشد و چون مرغان در روز جمعه به يكديگر
برميخورند سلام مىكنند و مىگويند امروز روز شايستهاى است، و بسند
معتبر از حضرتصادقعليه السلام منقول است كه هر كه روز جمعه را دريابد
بايد كه بكارى بغير از عبادت مشغول نگردد زيرا كه در آنروز خدا گناه
بندگان را مىآمرزد و رحمت خود را بر ايشان نازل مىگرداند و فضايل شب
و روز جمعه زياده از آن است كه در اين مختصر ذكر شود.
امّا اعمال شب
جمعه
پس
آن بسيار است و ما در اينجا اكتفا مىكنيم بذكر چند عمل اوّل بسيار
گفتن سُبْحانَ اللَّهِ وَاللَّهُ اَكْبَرُ وَ لا اِلهَ اِلاَّ اللَّهُ
و بسيار صلوات فرستادن همانا روايت شده كه جمعه شبش نورانى است و روزش
بسيار روشن پس بسيار بگوئيد سُبْحانَ اللَّهِ وَ اللَّهُ اَكْبَرُ وَ
لا اِلهَ اِلاَّ اللَّهُ وبسيارصلوات بفرستيد بر محمّد و آل محمّدعليهم
السلام و در روايت ديگر اَقَلّ صلوات در اين شب صد مرتبه است و آنچه
زياده كنى بهتر است، و از حضرت صادقعليه السلام مرويست كه صلوات بر
محمد و آل محمد در شب جمعه برابر است با هزار حسنه و محو مىكند هزار
سيّئه را و بالا مىبرد هزار درجه و مستحبّ است كه بسيار صلوات بفرستند
بر محمّد و آل محمّد صَلَواتُ اللَّهِ عَلَيْهِمْ بعد از نماز عصر روز
پنجشنبه تا آخر روز جمعه، و بسند صحيح از حضرت صادقعليه السلام
منقولست كه چون عصر روز پنجشنبه مىشود ملائكه از آسمان به زير مىآيند
با قلمهاى طلا و صحيفههاى نقره و نمىنويسند در پسين پنجشنبه و شب
جمعه و روز جمعه تا آفتاب غروب كند بغير از صلوات بر محمّد و آل محمّد،
و شيخ طوسى فرموده كه مستحبّ است در روز پنجشنبه صلوات فرستادن
برپيغمبرصلى الله عليه وآله هزارمرتبه و مستحبّ است آنكه بگويد در آن:
اَللّهُمَّ
صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ، وَ عَجِّلْ فَرَجَهُمْ، وَ
أَهْلِكْ عَدُوَّهُمْ مِنَ
خدايا درود فرست بر محمد و آلش و فرج
ايشان را نزديك گردان و دشمنانشانرا از
الْجِنِّ
وَ الاِنْسِ مِنَ الْأَوَّلينَ وَ الآخِرينَ و گفتن اين صلوات صد مرتبه
از بعد عصر پنجشنبه تا
جن و انس از
اولين و آخرين نابود كن
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
آخر
روز جمعه فضيلت بسيار دارد و نيز شيخ فرموده مستحبّ است كه در آخر روز
پنجشنبه استغفار كنند به اين
* * * * * * * * * * * * * * * *
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
نحو:
اَسْتَغْفِرُ اللَّهَ الَّذى لا اِلهَ اِلاَّ هُوَ الْحَىُّ
الْقَيُّومُ، وَ اَتُوبُ اِلَيْهِ تَوْبَةَ عَبْدٍ
* * *
آمرزش خواهم
از خدائى كه معبودى جز او نيست زنده و پاينده است و بسويش توبه كنم
توبه بنده
خاضِعٍ
مِسْكينٍ مُسْتَكينٍ، لا يَسْتَطيعُ لِنَفْسِهِ صَرْفاً وَ لا عَدْلاً،
وَ لا نَفْعاً وَلا
فروتن بينواى درمانده كه نتواند به نفع
خويشتن كارى (كند) نه دفع شرى و نه سود و
ضَرّاً،
وَ لاحَيوةً وَ لا مَوْتاً وَ لا نُشُوراً، وَ صَلَّى اللَّهُ عَلى
مُحَمَّدٍ وَ عِتْرَتِهِ
زيانى
و نه زندگى و مرگى و نه رستاخيزى و درود خدا بر محمد و عترت
الطَّيِّبينَ
الطَّاهِرينَ الْأَخْيارِ الأَبْرارِ، وَ سَلَّمَ تَسْليماً
پاك و پاكيزه
و برگزيدگان نيكش و سلام كاملش بر ايشان باد.
دويّم
آنكه در شب جمعه اين سورهها را بخواند كه از براى هر يك فوايد و ثواب
بسيار روايت شدهبنىاسرائيل، كهف، سه طسين، الم سجده، يس، ص، اَحْقاف،
واقِعَة، حم سجده، حم دُخان، طُور، اِقْتَرَبَتْ، جُمعه و اگر فرصت
ندارد اختيار كند واقعه وسورههاى قبل آنرا زيرا كه روايت شده از حضرت
صادقعليه السلام كه هر كه در هر شب جمعه سوره بنىاسرائيل بخواند
نميرد تا بخدمت حضرت قائمعليه السلام برسد و از اصحاب آن حضرت باشد و
فرمود كه هر كه سوره كهف را در هر شب جمعه بخواند نميرد مگر شهيد و حقّ
تعالى او را در روز قيامت با شهداء محشور گرداند و با ايشان باز دارد و
فرمود كه هر كه هر سه طسين را در شب جمعه بخواند از دوستان خدا باشد و
در امان و حمايت حقّ تعالى باشد و فقر و تنگدستى در دنيا به او نرسد و
در آخرت خدا از بهشت آنقدر به او عطا كند كه او راضى گردد و زياده از
رضا به او كرامت فرمايد و صد زن از حوريان بهشت به او تزويج نمايد و
فرمود كه هر كه سوره الم سجده در هر شب جمعه بخواند حقّ تعالى در قيامت
نامه او را بدست راست او دهد و او را بر اعمال او حساب نكند و از رفقاء
محمّد و آل اوعليهم السلام باشد، و بسند معتبر از حضرت باقرعليه السلام
منقول است كه هر كه سوره ص را در شب جمعه بخواند از خير دنيا وعُقْبى
آنقدر به او عطا كنند كه نداده باشند مگر به پيغمبر مرسلى يا ملك
مقرّبى و داخل بهشت گردانند او را با هر كه خواهد از اهل خانه او حتى
خادمى كه او را خدمت كرده است اگر چه داخل عيال او نباشد و در حدّ
شفاعت كردن او نباشد، و از حضرت صادقعليه السلام منقولست كه هر كه در
شب جمعه يا روز جمعه سوره اَحْقافْ را بخواند در دنيا به او ترسى و
بيمى نرسد و در آخرت از فزع و ترس روز قيامت ايمن باشد، وفرمود كه هركه
هرشبجمعه سوره واقعه را بخواند خدا او را دوستدارد و او را محبوب
گرداند و در دنيا بدحالى و تنگدستى نبيند و هيچ آفت از آفات دنيا به او
نرسد و از رفقاء حضرت اميرالمؤمنينعليه السلام باشد واين سوره مخصوص
اميرالمؤمنيناست و روايت استكه هر كه بخواند سوره جمعه را در هر شب
جمعه خواهد بود كفّاره مابين جمعه تا جمعه ديگر، وهمين فضيلت وارد شده
از براى كسىكه سوره كهف را درهر شب جمعه بخواند وهمچنين براى كسيكه
آنرا بعد از ظهر وعصر روز جمعه بخواند، و بدان كه نمازهاى بسيار در شب
جمعه وارد شده از آنجمله نماز حضرت اميرالمؤمنينعليه السلام وديگر دو
ركعت نماز در هر ركعت حمد و پانزده مرتبه اِذا زُلْزِلَتْ، روايت شده
كه هر كه اين نماز را بجا آورد ايمن كند خدا او را از عذاب قبر و از
هولهاى روز قيامت سيّم آنكه در ركعت اوّل نماز مغرب وعشاء سوره جمعه
بخواند و در دويّم مغرب توحيد و در دويّم عشاء اَعْلى بخواند چهارم
آنكه ترك كند خواندن شعر را زيرا كه در حديث صحيح از حضرت صادقعليه
السلام منقول است كه مكروه است روايت شعر براى روزهدار و مُحرِم و در
حرم و در روز جمعه و شبها راوى گفت هر چند شعر حقّى باشد فرمود هر چند
شعر حقّ باشد، و در حديث معتبر از حضرت صادقعليه السلام منقول است كه
حضرت رسولصلى الله عليه وآله فرمود كه هر كه يك شعر بخواند در شب جمعه
يا در روز جمعه در آنشب و در آنروز بهرهاى از ثواب بغير آن نداشته
باشد، و به روايت معتبر ديگر در آن شب و آن روز نمازش مقبول نگردد پنجم
دعاء در حقّ مؤمنين بسيار كند چنانكه حضرت زهراءعليها السلام مينموده و
اگر از براى ده نفر از برادران مؤمن كه مرده باشند طلب آمرزش كند روايت
شده كه بهشت براى او واجب گردد ششم آنكه بخواند دعاهاى وارده درآنرا
وآنها بسياراست وما بذكر قليلى ازآنها اكتفامىنمائيم بسند صحيح از
حضرت صادقعليه السلام منقول است كه هر كه
در شب جمعه در سجده آخر نافله شام
هفتمرتبهايندعارابخواندچونفارغشودآمرزيدهشدهباشدواگردرهرشب
چنينكند بهتر است و دعا اين است:
اَللّهُمَّ
اِنّى اَسْئَلُكَ بِوَجْهِكَ الْكَريمِ وَ اسْمِكَ الْعَظيمِ
* * * * * * * *
خدايا از تو
درخواست كنم به ذات بزرگوار و نام بزرگت
اَنْتُصَلِّىَ
عَلى مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ وَ اَنْ تَغْفِرَ لى ذَنْبِىَ
الْعَظيمَ
كه درود فرستى بر محمد و آلش و بيامرزى
گناه بزرگم
واز
حضرت رسولصلى الله عليه وآله منقولست كه هر كه هفتمرتبه اين دعا را
بخواند در شب جمعه يا روز
جمعهاگر در
آنشب يا آنروز بميرد داخل بهشت شود و دعا اين است
اَللّهُمَّ
اَنْتَ رَبّى لا اِلهَ اِلاَّ اَنْتَ، خَلَقْتَنى وَ اَنَا عَبْدُكَ
خدايا تويى
پروردگار من معبودى جز تو نيست مرا آفريدى و من بنده تو
وَ
ابْنُ اَمَتِكَ، وَ فى قَبْضَتِكَ وَ ناصِيَتى بِيَدِكَ، اَمْسَيْتُ
عَلى
و فرزند كنيز توام و در قبضه قدرت توام
و اراده و اختيارم بدست تو
عَهْدِكَ
وَ وَعْدِكَ مَا اسْتَطَعْتُ، اَعُوذُ بِرِضاكَ مِنْ شَرِّ ما
صَنَعْتُ،
است تا آنجا
كه توانستم بر عهد و پيمان تو روز را به شب آورم پناه مىبرم به
خوشنودى تو از شر آنچه كردهام
اَبُوءُ
بِنِعْمَتِكَ وَ اَبُوءُ بِذَنْبى، فَاغْفِرْ لىذُنُوبى، اِنَّهُ لا
يَغْفِرُ الذُّنُوبَ اِلاَّ اَنْتَ.
هم به نعمت تو اعتراف دارم و هم به
گناه خود پس گناهم را بيامرز كه براستى نيامرزد گناهان را جز تو
وشيخ
طوسى و سيد و كفعمى و سيّد بن باقىگفتهاندكه مستحبّ است در شب جمعه و
روز آن و شب عرفه و روز آن اين دعا بخوانند و ما دعا را از مصباحشيخ
نقل مىكنيم و دعا اين است:
اَللّهُمَّ
مَنْ تَعَبَّأَ وَ تَهَيَّأَ وَ اَعَدَّ وَ اسْتَعَدَّ، لِوِفادَةٍ
اِلى مَخْلُوقٍ رَجآءَ رِفْدِهِ، وَ
* * * * * * * * * * * * * * * *
* * * * *
خدايا هركس مجهز و آماده و مهيا و مستعد براى ورود بر
مخلوقى شده به اميد دهش و
طَلَبَ
نآئِلِهِ وَ جآئِزَتِهِ، فَاِلَيْكَ يا رَبِّ تَعْبِيَتى وَ
اسْتِعْدادى، رَجآءَ عَفْوِكَ وَطَلَبَ
به جستجوى جايزه و بخشش او پس اى
پروردگار من آمادگى و استعداد من بسوى تو است و آرزوى عفو تو و خواهش
بخشش و
نآئِلِكَ
وَ جآيِزَتِكَ، فَلا تُخَيِّبْ دُعآئى يا مَنْ لا يَخيبُ عَلَيْهِ
سائِلٌ، وَلا يَنْقُصُهُ
جايزهات را دارم پس در اين خواهشى كه
دارم نوميدم مكن اى كسىكه هيچ خواهندهاى نااميد از درگاهش نرود و
نآئِلٌ،
فَاِنّى لَمْ آتِكَ ثِقَةً بِعَمَلٍ صالِح ٍ عَمِلْتُهُ، وَ لا
لِوِفادَةِ مَخْلُوقٍ رَجَوْتُهُ،
هيچ گيرنده عطايى از (كرمش) نكاهد و من
به اعتماد عمل صالحى كه كرده باشم بدرگاهت نيامده و نه به مخلوقى وارد
شدهام كه از
اَتَيْتُكَ
مُقِرّاً عَلى نَفْسى بِالْإِسآئَةِ وَ الظُّلْمِ، مُعْتَرِفاً
بِاَنْ لاحُجَّةَ لى وَ لا عُذْرَ،
او اميدى داشته باشم بلكه بدرگاه تو
آمدهام در حاليكه اقرار دارم كه بخود بدى و ستم كرده و معترفم كه هيچ
دليل و عذرى هم بر
اَتَيْتُكَ
اَرْجُو عَظيمَ عَفْوِكَ الَّذى عَفَوْتَ بِهِ عَنِ الْخاطِئينَ،
فَلَمْ يَمْنَعْكَ طُولُ
اين بدى و ستم نداشتهام، آمدهام به
اميد آن عفوعظيمتوكهبدانازخطاكاران درگذرى
وتوقفطولانىآنهابرجرمبزرگبازت نداشت
عُكُوفِهِمْ
عَلى عَظيمِ الْجُرْمِ اَنْ عُدْتَ عَلَيْهِمْ بِالرَّحْمَةِ، فَيا
مَنْ رَحْمَتُهُ واسِعَةٌ،
از
اينكه باز بدانها مهر ورزى اى كسىكه رحمتش وسيع و گذشتش بزرگ است
وَ
عَفْوُهُ عَظيمٌ، يا عَظيمُ ياعَظيمُ يا عَظيمُ، لا يَرُدُّ غَضَبَكَ
اِلاَّ حِلْمُكَ، وَ لا
اى
خداى بزرگ اى خداى بزرگ اى خداى بزرگ خشم تو را جز بردباريت جلوگيرى
نكند
يُنْجى
مِنْ سَخَطِكَ اِلَّا التَّضَرُّعُ اِلَيْكَ، فَهَبْ لى يا اِلهى
فَرَجاً بِالْقُدْرَةِ الَّتى
و
از غضب تو جز زارى به درگاهت چيزى نجات نبخشد پس اى معبود من بدان
قدرتى
تُحْيى
بِها مَيْتَ الْبِلادِ، وَ لا تُهْلِكْنى غَمّاً حَتّى تَسْتَجيبَ
لى، وَ تُعَرِّفَنِى
كه
سرزمينهاى مرده را بدان وسيله زنده مىگردانى گشايشى بر من بخش و مرا
به حال اندوه هلاكممكنتادعايم را مستجاب كنى
الإِجابَةَ
فى دُعآئى، وَ اَذِقْنى طَعْمَ الْعافِيَةِ اِلى مُنَتَهى
اَجَلى، وَ لا تُشْمِتْ بى
و
اجابت دعايم را به من بنمايانى و طعم تندرستى را تا پايان عمر به من
بچشان و گرفتار شماتت
عَدُوّى
وَ لا تُسَلِّطْهُ عَلَىَّ، وَ لا تُمَكِّنْهُ مِنْ عُنُقى،
اَللّهُمَّ اِنْ وَضَعْتَنى فَمَنْ
دشمنم مكن و
او را بر من مسلط مگردان و بر گردنم سوارش منما خدايا اگر تو مرا پست
كنى پس كيست
ذَا
الَّذى يَرْفَعُنى، وَ اِنْ رَفَعْتَنى فَمَنْ ذَا الَّذى
يَضَعُنى، وَ اِنْ اَهْلَكْتَنى فَمَنْ
كه (بتواند)
بلندم كند و اگر تو بلندم كنى پس كيست كه (بتواند) پستم كند و اگر
هلاكم كنى
ذَاالَّذى
يَعْرِضُ، لَكَ فى عَبْدِكَ، اَوْ يَسْئَلُكَ عَنْ اَمْرِهِ، وَ قَدْ
عَلِمْتُ اَنَّهُ لَيْسَ فى
پس كيست كه درباره اين بندهات متعرض
تو شود يا از وضع او از تو پرسش كند ولى بطور مسلم اين را دانستهام كه
در حكم تو
حُكْمِكَ
ظُلْمٌ، وَ لا فى نَقِمَتِكَ عَجَلَةٌ، وَ اِنَّما يَعْجَلُ مَنْ
يَخافُ الْفَوْتَ، وَ اِنَّما
ستمى نيست و نه در انتقام تو شتابى است
زيرا كسى شتاب (در انتقام) كند كه بترسد (فرصت) از دست برود
يَحْتاجُ
اِلَى الظُّلْمِ الضَّعيفُ، وَ قَدْتَعالَيْتَ يا اِلهى عَنْ ذلِكَ
عُلُوّاً كَبيراً اَللّهُمَ
و
شخص ناتوان نيازمند به ستم مىباشد و درصورتىكه اى معبود من تو از
اينگونه مطالب بسيار برتر و بزرگترى خدايا
اِنّى
اَعُوذُ بِكَ فَاَعِذْنى، وَ اَسْتَجيرُ بِكَ فَاَجِرْنى،
وَاَسْتَرْزِقُكَ فَارْزُقْنى،
به تو پناه آرم پس ياريم ده و از تو
امان خواهم پس امانم ده و از تو روزى طلبم پس روزيم ده
وَاَتَوَكَّلُ
عَلَيْكَ فَاكْفِنى، وَاَسْتَنْصِرُكَ عَلى عَدُوّى فَانْصُرْنى،
وَاَسْتَعينُ بِكَ
و
بر تو توكل كنم پس كفايتم فرما و براى پيروزى بر دشمنم از تو يارى
خواهم پس ياريم ده
فَاَعِنّى،
وَاَسْتَغْفِرُكَ يااِلهى فَاغْفِرْلى آمينَ آمينَ آمينَ
و از تو كمك
خواهم پس كمكم ده و از تو آمرزش طلبم اى معبود من پس بيامرزم آمين
*
هفتم آنكه
بخواند دعاى كميل را كه در فصل بعد مذكور خواهدشد انشاءاللَّه تعالى
هشتم آنكه بخواند دعاى اَللّهُمَّ ياشاهِدَ كُلِّ نَجْوى كهدر شب
عرفه نيز خوانده مىشود و بيايد انشاء اللَّه تعالى نهم آنكه
اى خدا اى
داناى هر راز پنهان
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
ده
مرتبه بگويد يا دائِمَ الْفَضْلِ عَلى الْبَريِّةِ، يا باسِطَ
الْيَدَيْنِ بِالْعَطِيَّةِ، يا
* * * * * * *
اى كسى كه فضل
و بخششت بر خلق دائمى است و اى آنكه دو دست احسانت به عطابخشى باز است
اى
صاحِبَ
الْمَواهِبِ السَّنِيَّةِ، صَلِّ عَلى مُحَمِّدٍ وَ آلِهِ خَيْرِ
الْوَرى سَجِيَّةً،
دارنده بخششهاى ارجمند درود فرست بر
محمد و آلش كه بهترين مردمند در سرشت و نهاد،
وَ
اغْفِرْ لَنا يا ذَاالْعُلى فى هذِهِ الْعَشِيَّةِ. و اين ذكر شريف
در شب عيد فطر نيز
و بيامرز ما
را اى خداى بلند مرتبه در اين شب
* * * * * * * * * * * * * *
خوانده
مىشود دهم انار تناولكند چنانكه حضرت صادقعليه السلام درهر شب جمعه
ميل مىفرمود و اگر در وقت خوابيدن بخورد شايد بهتر باشد چه آنكه روايت
شده كه هر كه در وقت خوابيدن انار بخورد ايمن خواهد بود در نفس خود تا
صبح كند و سزاوار است كه هرگاه انار بخورد دستمالى در زير آن پهن كند
كه دانهاش را ضبط كند و بعد از آن بخورد و در انار خود ديگرى را شريك
نكند شيخ جعفر بن احمد قمى(ره) در كتاب عروس از حضرت صادقعليه السلام
روايت كرده است كه هر كه ما بين دو ركعت نافله صبح و فريضه صبح صد
مرتبه بگويد سُبْحانَ رَبِّىَ الْعَظيمِ وَبِحَمْدِهِ، اَسْتَغْفِرُ
اللَّهَ رَبّى وَ اَتُوبُ اِلَيْهِ حقّ تعالى در بهشت مسكنى براى او
بنا كند و شيخ و سيّد و ديگران اين دعا را ذكر كردهاند و گفتهاند كه
مستحبّ است كه در سحر شب جمعه اين دعا را بخوانند:
اَللّهُمَّ
صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وآلِهِ، وَهَبْ لِىَ الْغَداةَ رِضاكَ، وَ
اَسْكِنْ قَلْبى
* * * * * * * * * * * * * * *
*
خدايا درود فرست بر محمد و آلش و خوشنودى خود را در اين
بامداد به من ببخش و
خَوْفَكَ،
وَاقْطَعْهُ عَمَّنْ سِواكَ، حَتّى لااَرْجُوَ وَ لا اَخافَ اِلاَّ
اِيَّاكَ، اَللّهُمَّ صَلِ
خوف خود را در دلم جاى ده و از غير خود
(اميدم را) قطع كن تا بدانجا كه اميد نداشته باشم و نترسم جز از تو
خدايا درود
عَلى
مُحَمَّدٍ وآلِهِ، وَ هَبْ لى ثَباتَ الْيَقينِ، وَ مَحْضَ
الإِخْلاصِ، وَ شَرَفَ
فرستبر محمد و آلش و (اينها را كه
مىگويم) به من ببخش: يقين ثابت و اخلاص پاك و شرف يگانهپرستى و
استقامتى
التَّوْحيدِ،
وَ دَوامَ الإِسْتِقامَةِ، وَ مَعْدِنَ الصِّبْرِ، وَ الرِّضا
بِالْقَضآءِ وَ الْقَدَرِ،
پايدار و كان شكيبايى و خوشنود بودن به
قضاء و قدر اى روا كننده
ياقاضِىَ
حَوائِجِ السَّآئِلينَ، يا مَنْ يَعْلَمُ ما فى ضَميرِ الصَّامِتينَ،
صَلِّ عَلى
حاجتهاى سائلان و اى داناى نهاد
خاموشان درود فرست بر
مُحَمَّدٍ
وآلِهِ، وَ اسْتَجِبْ دُعائى وَاغْفِرْ ذَنْبى، وَ اَوْسِعْ رِزْقى،
وَ اقْضِ
محمد و آلش و دعاى مرا مستجاب گردان و
گناهم را بيامرز و روزيم را فراخ كن و
حَوآئِجى
فى نَفْسى، وَ اِخْوانى فى دينى وَاَهْلى، اِلهى طُمُوحُ
حاجتهايم را درباره خودم و برادران
دينيم و خانوادهام برآور خدايا آرمانهاى بلند
الْأمالِ
قَدْ خابَتْ اِلاَّ لَدَيْكَ، وَ مَعاكِفُ الْهِمَمِ قَدْ تَعَطَّلَتْ
اِلاَّ عَلَيْكَ، وَمَذاهِبُ
نوميد شد مگر نزد تو و جايگاه همتها
معطل ماند جز همتى كه بر تو (متوجه) باشد و راه خِرَدها
الْعُقُولِ
قَدْ سَمَتْ اِلاَّ اِلَيْكَ، فَاَنْتَ الَّرجآءُ وَ اِلَيْكَ
الْمُلْتَجَأُ، يااَكْرَمَ مَقْصُودٍ،
به بنبست رسيد جز راهى كه بسوى تو است
پس تويى اميد و پناهگاه درگاه تو است اى بزرگوارترين كسى كه بسويش رو
كنند
وَ
اَجْوَدَ مَسْئُولٍ هَرَبْتُ اِلَيْكَ بِنَفْسى، يا مَلْجَأَ
الْهارِبينَ بِاَثْقالِ الذُّنُوبِ،
و
بخشندهترين كسى كه از او بخواهند بسوى تو گريختم اى پناه گريختگان با
بارهاى سنگين گناهانى
اَحْمِلُها
عَلى ظَهْرى، لا اَجِدُ لى اِلَيْكَ شافِعاً سِوى مَعْرِفَتى،
بِاَنَّكَ اَقْرَبُ مَنْ
كه بر دوش كشم و هيچ شفيعى بدرگاه تو
نيابم جز اينكه مىدانم تو نزديكترين كسى هستى
رَجاهُ
الطَّالِبُونَ، وَ اَمَّلَ مالَدَيْهِ الرَّاغِبُونَ، يامَنْ فَتَقَ
الْعُقُولَ بِمَعْرِفَتِهِ، وَ اَطْلَقَ
كه جويندگان اميد به او دارند و
آرزومندان آنچه را نزد او است آرزو كنند اى كسى كه عقلها را بوسيله
معرفت خويش گشودى و
الأَلْسُنَ
بِحَمْدِهِ، وَ جَعَلَ مَا امْتَنَّ بِهِ عَلى عِبادِهِ فى كِفآءٍ
لِتَاْدِيَةِ حَقِّهِ، صَلِّ عَلى
زبانها را به ستايش خود باز كردى و
قرار دادى آنچه را بر بندگان خود احسان وانعام فرمودى در برابر اداى حق
خود درود فرستبر
مُحَمَّدٍوآلِهِ،
وَلاتَجْعَلْ لِلشَّيْطانِعَلىعَقْلىسَبيلاً،وَلالِلْباطِلِعلى
عَمَلى دَليلاً
محمد و آلش و
براى شيطان بر خرد من راهى قرار مده و باطل را راهنماى كردارم مساز
وچونصبحروزجمعهطالع
شود اين دعا بخواند اَصْبَحْتُ فى ذِمَّةِ اللَّهِ وَ ذِمَّةِ
مَلائِكَتِهِ، وَذِمَمِ
* * * * * * * * * * * * * * * *
* * * * * * * * *
صبح كردم در
پناه خدا و پناه فرشتگانش و پناه
اَنْبِيآئِهِ
وَ رُسُلِهِ عَلَيهِمُ السَّلامُ، وَذِمَّةِ مُحمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ
عَلَيْهِ وَآلِهِ وَ ذِمَمِ الأَوصيآءِ
پيمبران و فرستادگانش عليهمالسلام و
پناه محمد صلى الله عليه و آله و پناه اوصياء
مِنْ
آلِمحَمَّدٍ عَلَيْهِمُالسَّلامُ، آمَنْتُ بِسِرِّ آلِمُحَمَّدٍ
عَلَيْهِمُالسَّلامُ وَعَلانِيَتِهِمْ
از خاندان محمد عليهمالسلام و ايمان
آرم به سرّ نهان آل محمد عليهمالسلام
وَظاهِرِهِمْ
وَباطِنِهِمْ، وَاَشْهَدُاَنَّهُمْفى عِلْمِاللَّهِ
وَطاعَتِهِ،كَمُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وآلِهِ.
و آشكارشان و
ظاهر و باطن ايشان و گواهى دهم كه ايشان در علم خدا و طاعت او مانند
محمد صلى الله عليه و آله هستند*
* * *
و
روايت شده كه هر كه در روز جمعه پيش از نماز صبح سه مرتبه بگويد
اَسْتَغْفِرُ اللّهَ الَّذى لا اِلهَ اِلاَّ هُوَ الْحَىُّ
الْقَيُّومُ وَ اَتُوبُ اِلَيْهِ گناهانش آمرزيده شود اگر چه بيشتر از
كف دريا باشد.
و امّا اعمال
روز جمعه
پس
آن بسيار است و در اينجا اكتفا مىشود بچند عمل اوّل آنكه در نماز صبح
آن در ركعت اوّل سوره جُمعه بخواند و در ركعت دوّم توحيد دوّم آنكه بعد
از نماز صبح پيش از آنكه سخن بگويد اين دعا بخواند تا كفّاره گناهان او
باشد از جمعه تا جمعه ديگر:
اَللّهُمَماقُلْتُفىجُمُعَتى
هذِهِ مِنْ قَوْلٍ، اَوْ حَلَفْتُ فيها مِنْ حَلْفٍ، اَوْ
نَذَرْتُفيها
در اين روز جمعهام گويم يا سوگندى كه
در آن خوردم يا نذرى كه در آن كردم پس در تمام آنها خدايا هر گفتارى
كه
مِنْ
نَذْرٍ، فَمَشِيَّتُكَ بَيْنَ يَدَىْ ذلِكَ كُلِّهِ، فَما شِئْتَ
مِنْهُ اَنْ يَكُونَ كانَ، وَ ما
مشيت و اراده تو پيش از همه آنها است
آنچه از آن بخواهى مىشود و آنچه
لَمْ
تَشَأْ مِنْهُ لَمْ يَكُن، اَللّهُمَّ اغْفِرْ لى وَ تَجاوَزْ عَنّى،
اَللّهُمَّ مَنْ
نخواهى نمىشود خدايا مرا بيامرز
وازمنبگذر خدايا هركه راتو رحمت براو فرستادى پس رحمت من هم بر او باد
صَلَّيْتَ
عَلَيْهِ، فَصَلوتى عَلَيْهِ وَ مَنْ لَعَنْتَ فَلَعْنَتى عَلَيْهِ و
اَقَلاًّ در هر ماهى
و هركه را تو
از رحمتت دور كردى پس لعنت من هم بر او باد
* * * * * * * * * *
يك
مرتبه اين عمل را بجا آورد * و روايت است كه هر كه بعد از نماز صبح در
روز جمعه بنشيند و مشغول تعقيب باشد تا آفتاب طالع گردد در فردوس اعلى
هفتاد درجه براى او بلند گردانند و شيخ طوسى روايت كرده است كه سُنَّت
است كه اين دعا را در تعقيب نماز صبح روز جمعه بخواند:
اَللّهُمَّ
اِنّى تَعَمَّدْتُ اِلَيْكَ بِحاجَتى، وَ اَنْزَلْتُ اِلَيْكَ
الْيَوْمَ فَقْرى وَ
خدايا من بخواسته خود تو را قصد كردم و
امروز بار فقر و نيازمندى و
فاقَتى
وَمَسْكَنَتى، فَاَنَا لِمَغْفِرَتِكَ اَرْجى مِنّى لِعَمَلى وَ
لَمَغْفِرَتُكَ وَ
بيچارگىام را بدرگاه تو فرود آوردم و
من به آمرزش تو اميدوارتر از كردار خود هستم و مسلّماً آمرزش و
رَحْمَتُكَ
اَوْسَعُ مِنْ ذُنُوبى فَتَوَلَّ قَضآءَ كُلِّ حاجَةٍ لى
بِقُدْرَتِكَ عَلَيْها،
رحمت تو وسيعتر از گناهان من است پس
به عهدهگير برآوردن هر حاجتى كه دارم بدانجهت كه قدرت بر آن دارى
وَ
تَيْسيرِ ذلِكَ عَلَيْكَ، وَ لِفَقْرى اِلَيْكَ، فَاِنّى لَمْ اُصِبْ
خَيْراً قَطُّ اِلاَّ مِنْكَ،
و بر تو آسان است و براى آنكه من هم
نيازمند به تو هستم زيرا هرگز به خير نرسيدهام جز از جانب تو
وَ
لَمْ يَصْرِفْ عَنّى سُوءً قَطُّ اَحَدٌ سِواكَ، وَ لَسْتُ اَرْجُو
لأخِرَتى وَ
و هيچ كس از من هرگز بدى را دفع نكرده
جز تو و من براى آخرت و
دُنْياىَ،
وَ لا لِيَوْمِ فَقْرى، يَوْمَ يُفْرِدُنى النَّاسُ فى حُفْرَتى،
وَ اُفْضى
دنيا و روز نيازم روزى كه مرا در قبرم
تنها گذارند و گناهم را
اِلَيْكَ
بِذَنْبى سِواكَ * سيّم روايتاستكه هركه بعداز نماز ظهر ونماز صبح
در روزجمعه
بسويت آرم جز
به تو به كسى اميد ندارم
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
و
غير جمعه بگويد: اَللّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ،
وَ عَجِّلْ فَرَجَهُمْ
* * * * * * * * * *
خدايا
درود فرست بر محمد و آل محمد و فرج ايشان را نزديك گردان
نميرد
تا حضرت قائم عليه السلام را دريابد و اگر صد مرتبه اين صلوات را
بخواند حقّ تعالى شصت حاجت او را برآورد سى از حاجات دنيا و سى از
حاجات آخرت چهارم بعد از نماز صبح سوره الرّحْمن بخواند و بعد از
فَبِأىِّ آلآءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ بگويد لا بِشىْءٍ مِنْ آلآئكَ
رَبِّ اُكَذِّبُ پنجم شيخ طوسىرحمه الله فرموده كه سنّت است بعد از
نماز صبح روز جمعه صد مرتبه توحيد و صد مرتبه صلوات بر محمّد و آل
محمّد بفرستد و صد مرتبه استغفار كند وهر يك از اين سورهها را بخواند:
نساء، هود، كهف، صافّات، الرّحمن ششم سوره اَحْقاف و مؤمنين بخواند از
حضرت صادقعليه السلام مرويست كه هر كه در هر شب جمعه يا هر روز جمعه
سوره اَحْقاف بخواند ترسى در دنيا به او نرسد و از فزع اكبر قيامت ايمن
گردد ونيز فرموده هر كه سوره مؤمنين را در هر جمعه مداومت نمايد خداوند
تعالى ختم فرمايد اعمال او را بسعادت و منزل او در فردوس اَعْلى با
پيغمبران و مرسلين باشد هفتم سوره قُلْ يا اَيُّهَا الْكافِرُونَ را
بخواند پيش از طلوع آفتاب ده مرتبه و دعا كند تا دعايش مستجاب شود و
روايت شده كه حضرت امام زين العابدينعليه السلام چون صبح روز جمعه
مىشد آية الكرسى مىخواند تا ظهر و چون از نمازها فارغ مىشد شروع
مىكرد بخواندن سوره اِنَّا اَنْزَلْناهُ و بدانكه از براى خواندن
آيةالكرسى عَلَى التَّنْزيلِ در روز جمعه فضيلت بسيار روايت شده هشتم
غُسل جمعه كند و آن از سنّتهاى مؤَكَّده است و روايت شده كه حضرت
رسولصلى الله عليه وآله بحضرت امير المؤمنينعليه السلام فرمود كه يا
على در هر جمعه غُسل كن اگر چه بايد كه قوت روز خود را بفروشى و آب
بخرى و غسل كنى و گرسنه بمانى زيرا كه هيچ سنّتى بزرگتر از اين نيست و
از حضرتصادقعليه السلام منقول است كه هركه در روز جمعه غسل كند و اين
دعا را بخواند:
اَشْهَدُ
اَنْ لااِلهَ اِلاَّ اللَّهُ وَحْدَهُ لا شَريكَ لَهُ، وَ اَشْهَدُ
اَنَّ مُحَمَّداً عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ
گواهى دهم كه معبودى جز خداى يگانه
نيست كه شريكى ندارد و گواهى دهم كه محمد بنده و رسول
اَللّهُمَصَلِعَلىمُحَمَّدٍوَآلِمُحَمَّدٍ،وَاجْعَلْنى
مِنَ التَّوَّابينَ، واجْعَلْنى مِنَ المُتَطَهِّرينَ
او است درود فرست بر محمد و آل محمد و
مرا از توبه كنندگان و پاكيزه شدگانم قرارده
براى
او طهارتى باشد تا جمعه آينده يعنى از گناهان پاكشود يا اعمال او با
طهارت معنوى و مقبول واقع شود و احوط آن است كه تا ممكن شود غسل جمعه
را ترك نكنند و وقت آن بعد از طلوع فجر است تا زوال آفتاب و هر چه
بزوال نزديك شود بهتر است نهم سر را بخَطْمى بشويد كه امان مىبخشد از
پيسى و ديوانگى دهم ناخن و شارب بگيرد كه فضيلت زياد دارد و روزى را
زياد مىكند و از گناه پاك مىكند تا جمعه ديگر و امان مىبخشد از
ديوانگى و خوره و پيسى و در آن حين بخواند بِسْمِ اللَّهِ وَبِاللَّهِ،
وِعلى سُنَّةِ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ و در گرفتن ناخن ابتدا كند
به انگشت كوچك دست چپ و ختم كند به انگشت كوچك دست راست و همچنين كند
در گرفتن ناخنهاى پاى خود نيز پس ريزهاى ناخن را دفن كند يازدهم بوى
خوش بكار برد و جامههاى پاكيزه خود را بپوشد دوازدهم تصدّق كند كه
موافق روايتى صدقه در شب جمعه و
روز آن هزار برابر اوقات ديگر است سيزدهم آنكه براى اهل
و عيال چيز نيكوى تازه از ميوه و گوشت بخرد تا شاد شوند به آمدن جمعه
چهاردهم هنگاميكه ناشتا است انار بخورد و هفتبرگ كاسنى پيش از زوال
بخورد و از حضرت موسى بن جعفرعليه السلام مرويست كه هر كه يك انار در
روز جمعه ناشتا بخورد تا چهل روز دلش را نورانى گرداند و اگر دو انار
بخورد تا هشتاد روز و اگر سه انار بخود تا صد و بيست روز و وسوسه شيطان
را از او دور گرداند و هر كه وسوسه شيطان از او دور گردد معصيت خدا
نكند و هركه معصيتخدانكند داخل بهشت شود وشيخ درمصباح فرموده فضيلت
بسيار روايت شده در خوردن انار در روز جمعه و در شب آن پانزدهم خود را
از كارهاى دنيا فارغ سازد و مشغول به آموختن مسائل دينخود شود نه آنكه
روز جمعه را صرف كند به سير و گشت و تفرّج در باغها و مزارع مردم
ومصاحبت با اراذل و بيعاران و مسخرهگى و عيبگوئى مردمان و خندههاى
قهقهه و خواندن اشعار و خَوْض در باطل و امثال اينها كه مفاسدش زياده
از آنستكه ذكر شود، و از حضرت صادقعليه السلام منقول است كه اُفّْ
باد بر مسلمانى كه در هفته روز جمعه را صرف آموختن مسائل دين خود
نگرداند و براى اين امر خود را از كارهاى ديگر فارغ نسازد، واز حضرت
رسولصلى الله عليه وآله منقول استكه هرگاه ببينيدكه در روزجمعه مرد
پيرى تواريخ جاهليّت و كفر را براى مردم نقل مىكند سنگريزه بر سرش
بزنيد شانزدهم هزار مرتبه صلوات بفرستد و از حضرت امام محمد باقرعليه
السلام مرويست كه هيچ عبادتى در روز جمعه نزد من محبوبتر نيست از صلوات
بر محمّد وآل مُطَهَّرِ او صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِمْ اَجْمَعينَ مؤلّف
گويد كه اگر فرصت نكرد اَقَلاًّ صد مرتبه صلوات را ترك نكند تا در
قيامت روى او نورانى شود و روايت شده كه هر كه در روز جمعه صد مرتبه
صلوات فرستد و صد
مرتبه اَسْتَغْفِرُ اللَّهَ رَبّى واَتُوبُ اِلَيْهِ
بگويد و صد مرتبه توحيد بخواند البتّه آمرزيده شود و نيز روايت است كه
صلوات بر محمّد و آل محمّد در مابين ظهر و عصر برابر است با هفتاد حجّ
هفدهم زيارت حضرت رسول و ائمّه طاهرين سَلامُ اللَّه عَلَيْهِمْ
اَجْمَعينَ نمايد و بيايد كيفيّت آن در باب زيارات هيجدهم بزيارت اموات
و زيارت قبر پدر و مادر يا يكى از ايشان برود كه فضيلت دارد و از حضرت
باقرعليه السلام روايت شده كه زيارت كنيد مردگان را در روز جمعه كه
مىدانند كيست كه بزيارت ايشان رفته است و شاد مىشوند نوزدهم دعاى
ندبه را كه از اعمال اَعْيادِ اَرْبَعَه است بخواند و بيايد بعد از اين
در محلّ خودش انشاءاللّه تعالى بيستم بدانكه از براى روز جمعه بغير از
نافله آن كه بيست ركعت است و كيفيّت آن بنا بر مشهور آن است كه شش ركعت
آن در وقتى كه آفتاب پهن شود بجا آورده شود و شش ركعت ديگر وقت چاشت و
شش ركعت ديگر نزديك زوال و دو ركعت بعد از زوال پيش از فريضه و يا آنكه
شش ركعت اوّل را بعد از نماز جمعه يا ظهر بجا آورد بنحوى كه در كتب
فُقَهاءِ و مَصابيح ذكر شده نمازهاى ديگر نيز نقل شده و آنها بسيار است
و ذكر بعضى از آنها در اينجا مناسب است اگر چه اكثر آنها اختصاصى بجمعه
ندارد لكن در روز جمعه بجا آوردن آنها افضل است از جمله آنها است نماز
كامله كه شيخ و سيّد و شهيد و علّامه و ديگران بسندهاى معتبر بسيار از
حضرت امام جعفر صادقعليه السلام روايت كردهاند از آباء گرام آن حضرت
كه حضرت رسولصلى الله عليه وآله فرمود كه هر كه در روز جمعه پيش از
زوال چهار ركعت نماز بگذارد و در هر ركعت سوره حمد را ده مرتبه و هر يك
از «قُلْ اَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ» و «قُلْ اَعُوذُ بِرَبِّ
الْفَلَقِ» و «قُلْ هُوَ اللَّهُ اَحَدٌ» و «قُلْ يا أيُّها
الْكافِرُونَ» و
«آيةالكرسى»
را ده مرتبه و به روايت ديگر «اِنّا اَنْزَلْناهُ فى لَيلةِ الْقَدر»
و آيه «شَهِدَ اللَّهُ» را نيز هر يك ده مرتبه بخواند و چون از چهار
ركعت نماز فارغ شود صد مرتبه استغفار كند و صد مرتبه بگويد «سُبْحانَ
اللَّهِ وَ الْحَمْدُ للَّهِِ وَ لا اِلهَ اِلَّا اللَّهُ وَ اَللَّهُ
اَكْبَرُ وَ لا حَوْلَ وَ لا قُوَّةَ اِلاَّ بِاللَّهِ الْعَلىِّ
الْعَظيمِ» پس صد مرتبه صلوات بفرستد پس هر كه اين عمل را بجا آورد حقّ
تعالى دفع كند از او شرّ اهل آسمان وشرّ اهل زمين و شرّ شيطان و شرّ
پادشاهان جائر را تا آخر خبر كه تمامش در ذكر فضيلت اين نماز است نماز
ديگر حارث همدانى از حضرت اميرالمؤمنينعليه السلام روايت كرده است كه
اگرتوانىدرروزجمعهدهركعتنمازبكنوركوعوسجودش را تمام بجا آور و
بعد از هر دو ركعت صد مرتبه بگو سُبْحانَ
اللَّهِوَبِحَمْدِهِكهفضيلتبسيارداردنمازديگربسندمعتبر از حضرت
صادقعليه السلام منقول است كه هر كه سوره ابراهيم و سوره حِجْر را در
دو ركعت در روز جمعه بخواند هرگز پريشانى و ديوانگى و بلائى به او
نرسد. و از جُمله آنهاست:
نماز حضرت
رسول صلى الله عليه وآله
سيّد
بن طاوس (ره) بسند معتبر از حضرت امام رضاعليه السلام روايت كرده است
كه از آن حضرت سؤال كردند از نماز حضرت جعفر طيّار (ره) حضرت فرمود كه
چرا غافلى از نماز حضرت رسولصلى الله عليه وآله شايد حضرت رسولصلى
الله عليه وآله نماز جعفر را نكرده باشد و شايد جعفر نماز آن حضرت را
كرده باشد راوى عرض كرد پس تعليم كن آن نماز را بمن حضرت فرمود كه دو
ركعت نماز مىكنى در هر ركعت يكمرتبه فاتحه و پانزده مرتبه سوره اِنَّا
اَنْزَلْناهُ مىخوانى پس در ركوع و بعد از سر برداشتن و در سجده اوّل
و بعد از سر برداشتن و در سجده دويّم و بعد از سربرداشتن در هر يك
پانزده مرتبه سوره قَدْرْ را مىخوانى پس تشهّد مىخوانى و سلام
مىگوئى و چون فارغ شوى ميان تو و خدا گناهى نمىماند مگر آنكه آمرزيده
شده است و هر حاجت كه بطلبى رواست و بعداز آن ايندعا را مىخوانى:
لا
اِلهَ اِلَّا اللَّهُ رَبُّنا وَ رَبُّ آبآئِنَا الأَوَّلينَ، لا اِلهَ
اِلاَّ اللَّهُ، اِلهاً واحِداً وَ نَحْنُ لَهُ
معبودى نيست جز خدا پروردگار ما و
پروردگار پدران پيشين ما معبودى نيست جز خدا معبود يگانه و ما تسليم
اوئيم معبودى
مُسْلِمُونَ،
لااِلهَاِلَّااللَّهُ، لانَعْبُدُ اِلاَّاِيَّاهُ، مُخْلِصينَ
لَهُالدِّينَ وَلَوْكَرِهَ الْمُشْرِكُونَ،
نيست جز خدا و نپرستيم جز او را و
دينمان خالص براى او است اگرچه ناخوش دارند مشركان
لااِلهَاِلَّااللَّهُ،
وَحْدَهُ وَحْدَهُ وَحْدَهُ، اَنْجَزَ وَعْدَهُ، وَ نَصَرَ عَبْدَهُ،وَ
اَعَزَّ
معبودى نيست جز خداى يگانه يكتاى يكتا
كه به وعدهاش وفا كرد و بندهاش را يارى نمود و سپاه خويش را
جُنْدَهُ،
وَهَزَمَ الأَحْزابَ وَحْدَهُ، فَلَهُ الْمُلْكُ وَلَهُالْحَمْدُ،
وَهُوَ عَلى كُلِّ شَىءٍقَديرٌ،
عزيزگردانيدواحزاب (دشمن) را به تنهايى
منهزم ساخت پس سلطنتخاصاواستوستايشازآناوستواواستبرهركارى توانا
اَللّهُمَّ
اَنْتَ نُورُ السَّمواتِ وَ الأَرْضِ وَ مَنْ فيهِنَّ، فَلَكَ
الْحَمْدُ، وَ اَنْتَ قَيَّامُ
خدايا تويى روشنى بخش آسمانها و زمين و
آنچه در آنها است پس ستايش خاص تو است و تويى برپا دارنده
السَّمواتِ
وَ الاَرْضِ وَ مَنْ فيهِنَّ، فَلَكَ الْحَمْدُ وَ اَنْتَ الْحَقُّ، وَ
وَعْدُكَ الْحَقُّ،
آسمانها و زمين و آنچه در آنها است پس
(باز هم) ستايش خاص تو است و تو خود حقى و وعدهات حق است
وَقَوْلُكَ
حَقٌّ، وَاِنْجازُكَ حَقٌّ، وَالْجَنَّةُ حَقٌّ، وَالنَّارُ
حَقٌّ،اَللّهُمَّ لَكَاَسْلَمْتُ، وَ بِكَ
و گفتارت حق است و وفاى تو حق است و
بهشت حق است و دوزخ حق است خدايا در برابرت تسليمم و به تو
آمَنْتُ،
وَعَلَيْكَ تَوَكَّلْتُ، وَبِكَ خاصَمْتُ، وَ اِلَيْكَ حاكَمْتُ
يارَبِّ يارَبِّ ياربِّ،
ايمان دارم و بر تو توكل كنم و به اميد
تو با خصم روبرو شوم و به سوى تو قضاوت را آورم پروردگارا پروردگارا
پروردگارا
اِغْفِرْ
لى ما قَدَّمْتُ وَ اَخَّرْتُ، وَاَسْرَرْتُ وَ اَعْلَنْتُ، اَنْتَ
اِلهى لااِلهَاِلاَّاَنْتَ، صَلِ
بيامرزبرايم گناهانى كه از پيش كردم و
از اين
پسكنموآنچهآشكاركردموآنچهدرپنهانكردممعبوداخدايىجزتونيستدرود
فرست
عَلى
مُحَمَّدٍوَآلِمُحَمَّدٍ، وَاغْفِرْلى وَارْحَمْنى، وَتُبْ
عَلَىَاِنَّكَاَنْتَالتَّوابُ الرَّحيمُ.
بر محمد و آلش و بيامرز مرا و به من
رحم كن و توبهام بپذير كه براستى تويى توبه پذير مهربان
علّامه
مجلسىرحمه الله گفته كه اين نماز از نمازهاى مشهوره است و عامّه و
خاصّه در كتب خود روايت كردهاند و بعضى اينرا از نمازهاى روز جمعه
شمردهاند و از روايت اختصاصى معلوم نمىشود و ظاهراً در ساير ايّام هم
توان كرد.
و از جمله
نمازها نماز حضرت اميرالمؤمنينعليه السلام است
شيخ
و سيّد از حضرت صادقعليه السلام روايت كردهاند كه فرمود هر كه از
شماها چهار ركعت نماز اميرالمؤمنينعليه السلام را بجا آورد از گناهان
بيرون آيد مانند روزيكه از مادر متولّد شده باشد و حاجتهاى او برآورده
شود، بخواند در هر ركعتحمديكمرتبهوپنجاه مرتبه قُلْ هُوَ اللَّهُ
أحَدٌ وچون فارغ شود اين دعا را بخواند كه تسبيح آن حضرت است:
سُبْحانَ
مَنْ لاتَبيدُمَعالِمُهُ، سُبْحانَ مَنْ لاتَنْقُصُ خَزآئِنُهُ،
سُبْحانَ مَنْ لاَاضْمِحْلالَ
منزه است آنكهخزائنشگم
نگرددنشانههايشنابودنشودمنزهاستآنكههيچكسرادركارشمشاركتندهدمنزهاستآنكه
فخرش
لِفَخْرِهِ
سُبْحانَ مَنْ لا يَنْفَدُ ما عِنْدَهُ، سُبحانَ مَنْ لاَ انْقِطاعَ
لِمُدَّتِهِ سُبْحانَ
زوال نپذيرد منزه است آنكه دارائيش
تمام نشود منزه است آنكه دورانش سپرى نشود منزه است
مَنْ
لا يُشارِكُ اَحَداً فى اَمْرِهِ، سُبْحانَ مَنْ لا اِلهَ غَيْرُهُ پس
دعا كند بعد از اين وبگويد:
آنكه كسى را
در رياست و حكومت كارش شركت ندهد منزه است آنكه معبودى جز او نيست
* * * * * * * * * * * * * *
يا
مَنْ عَفا عَنِ السَّيِئاتِ وَ لَمْ يُجازِ بِهَا، اِرْحَمْ عَبْدَكَ
يا اَللَّهُ، نَفْسى نَفْسى،اَنَا
اى آنكه
درگذرى از بديها (گناهان) و بدانها كيفر نكنى به بندهات رحم كن اى خدا
نفس مرا نفس مرا
عَبْدُكَ
يا سَيِّداهُ، اَنَا عَبْدُكَ بَيْنَ يَدَيْكَ اَيا رَبَّاهُ، اِلهى
بِكَيْنُونَتِكَ
(ترحم
كن) من بنده توام اى آقاى من، من بنده توام كه در برابرت هستم اى
پروردگار من اى معبود من به هستى خودت
يااَمَلاهُ،
يارَحْماناهُ ياغِياثاهُ، عَبْدُكَ عَبْدُكَ لاحيلَةَ لَهُ،
يامُنْتَهى رَغْبَتاهُ، يا مُجْرِىَ
سوگند اى آرزوى من اى بخشاينده اى
فريادرس بندهات بندهات چارهاى برايش نيست اى منتهاى آرمانم اى روان
كننده
الدَّمِ
فى عُرُوقى، يا سَيِّداهُ يا مالِكاهُ، اَيا هُوَ اَيا هُوَ، يا
رَبَّاهُ عَبْدُكَ عَبْدُكَ
خون
دررگهايماىآقاىمناىآقاىمناىمالكمن اىاو، اىاو،
(اىآنكههستىفقطاوستوباقىهمههيچندووجودشانممكناست)
لاحيلَةَ
لى وَ لا غِنى بى عَنْ نَفسْى، وَ لااَسْتَطيعُ لَها ضَرّاً
وَلانَفْعاً، وَ لا اَجِدُ
اى پروردگار من بندهات بندهات
چارهاى برايم نيست و از خود چيزى ندارم و توانايى بر زيان و نفع خود
ندارم و كسى را نمىيابم
مَنْ
اُصانِعُهُ، تَقَطَّعَتْ اَسْبابُ الْخَدايِع ِ عَنّى، وَاضْمَحَلَّ
كُلُّ مَظْنُونٍ عّنى،
كه
با او بسازم تمام وسائل چاره از من قطع شده و هر كجا گمان داشتم از بين
رفت روزگار مرا تنها به درگاهت روانهام
اَفْرَدَنِى
الدَّهْرُ اِلَيْكَ، فَقُمْتُ بَيْنَ يَدَيْكَ هذَا الْمَقامَ يا
اِلهى، بِعِلْمِكَ كانَ هذا
كرده
پس پيش رويت در اينجا ايستادم معبودا تمام اينها با علم تو بوده پس تو
كُلُّهُ،
فَكَيْفَ اَنْتَ صانِعٌ بى، وَلَيْتَ شِعْرى كَيْفَ تَقُولُ
لِدُعآئى، اَتَقُولُ نَعَمْ اَمْ
چگونه با من رفتار خواهى كرد و اى كاش
مىدانستم كه پاسخ دعايم را چگونه خواهى گفت آيا مىگويى «آرى» يا
تَقُولُ
لا، فَاِنْ قُلْتَ لافَيا وَ يْلى يا وَيْلى، يا وَيْلى يا عَوْلى
يا عَوْلى يا عَوْلى،
مىگويى «نه» پس اگر گفتى «نه» واى بر
من پس واى بر من، واى بر من اى بيچارگى من اى بيچارگى من،
ياشِقْوَتى
يا شِقْوَتى يا شِقْوَتى، يا ذُلّى يا ذُلّى ياذُلّى، اِلى مَنْ
وَ مِمَّنْ اَوْ عِنْدَ
اى بدبختيم اى بدبختيم اى بدبختيم، اى
خواريم، اى خواريم، اى خواريم به چه كس! و از چه كسى يا پيش چه كس
مَنْ
اَوْ كَيْفَ اَوْ ماذا اَوْ اِلى اَىِّ شَىءٍ اَلْجَأُ وَ مَنْ
اَرْجُو، وَ مَنْ يَجُودُ عَلىَ
يا چطور يا چگونه يا به چه چيز پناه
ببرم و به كه اميد داشته باشم و كيست كه
بِفَضْلِهِ
حينَ تَرْفُضُنى ياواسِعَ الْمَغْفِرَةِ، وَاِنْ قُلْتَ نَعَمْ كَما
هُوَالظَّنُّ بِكَ وَ
به فضل خود بر من بخشش كند آن زمان كه
تو برانيم اى آنكه آمرزشش پهناور است، اما اگر بگويى «آرى» چنانچه گمان
به تو
الرَّجآءُ
لَكَ، فَطُوبى لى اَنَا السَّعيدُ وَاَناَ الْمَسْعُودُ، فَطُوبى
لى، وَ اَنَا
همين است و همين اميد را به تو دارم پس
خوشا بر حالم، در آن حال من سعادتمند و خوشبختم و خوشا بحالم كه
الْمَرْحُومُ،
يامُتَرَحِّمُ، يامُتَرَئّفُ يامُتَعَطِّفُ يامُتَجَبِّرُ،
يامُتَمَلِّكُ يا مُقْسِطُ، لا
مشمول
رحمتت واقع شدهام اى رحم كننده بسيار رؤف و با عطوفت اى دارنده بزرگى
اى دهنده فرمانروايى اى خداى دادگر
عَمَلَ
لى اَبْلُغُ بِهِ نَجاحَ حاجَتى، اَسْئَلُكَ بِاْسمِكَ الَّذى
جَعَلْتَهُ فى مَكْنُونِ
عملى
ندارم كه بوسيله آن به خواستهام ظفر جويم از تو مىخواهم به حق آن
نامت كه آنرا در پرده
غَيْبِكَ،
وَاسْتَقَرَّ عِنْدَكَ، فَلا يَخْرُجُ مِنْكَ اِلى شَىءٍ سِواكَ،
اَسْئَلُكَ بِهِ وَبِكَ وَبِهِ،
غيب
خود پنهان كردهاى و نزد خودت قرار گرفته بطوريكه براى هيچ موجود ديگرى
غير از تو ظاهر نشود بدان نام از تو مىخواهم
فَاِنَّهُ
اَجَلُّ وَاَشْرَفُ اَسْمآئِكَ، لا شَىءَ لى غَيْرُ هذا، وَلا اَحَدَ
اَعْوَدُ عَلىَ
و بذات خودت كه آن برتر و شريفترين
نامهاى تو است و چيزى غير از اين ندارم و كسى سود رسانتر
مِنْكَ،
ياكَيْنُونُ يا مُكَوِّنُ، يا مَنْ عَرَّفَنى نَفْسَهُ، يا مَنْ
اَمَرَنى بِطاعَتِهِ يا مَنْ
از
تو به من نيست اى هست به خود و اى هستى ده اى كه خود را به من شناساندى
اى كه مرا به طاعتت واداشتى اى كه مرا
نَهانى
عَنْ مَعْصِيَتِهِ، يا مَدْعُوُّ يا مَسْئُولُ، يا مَطْلُوباً
اِلَيْهِ، رَفَضْتُ وَصِيَّتَكَ
از نافرمانيت
بازداشتى اى كه تو را خوانند و از تو خواهند و تو را طلب كنند وصيتى كه
در (باره پيروى نكردن شيطان)
الَّتى
اَوْصَيْتَنى وَ لَمْ اُطِعْكَ، وَ لَوْ اَطَعْتُكَ فيما اَمَرْتَنى
لَكَفَيْتَنى، ما قُمْتُ اِلَيْكَ
به
منكردىبدورانداختموپيرويتنكردمواگرآنچه دستورم داده بودى اطاعتت
مىكردم تو هم درباره آنچه به درگاهت آمدم كفايتم
فيهِ
وَ اَنَا مَعَ مَعْصِيَتى لَكَ راجٍ، فَلا تَحُلْ بَيْنى وَ بَيْنَ
ما رَجَوْتُ، يا مُتَرَحِّماً
مىكردى ولى
با اينكه من معصيتكارم به تو اميدوارم پس ميان من و آنچه اميد بدان
دارم جدايى ميفكن اى ترحم كننده
لى
اَعِذْنى مِنْ بَيْنِ يَدَىَّ وَ مِنْ خَلْفى، وَ مِنْ فَوْقى وَ
مِنْ تَحْتى وَ مِنْ كُلِ
بر من پناهم ده از پيش رو و از پشت سرم
و از بالاى سرم و از زير پايم
جِهاتِ
الإِحاطَةِ بى، اَللّهُمَّ بِمُحَمَّدٍ سَيِّدى، وَبِعَلِىٍّ
وَلِيّى، وَبِالْأَئِمَةِ الرَّاشِدينَ
و از هر جهت
كه به من احاطه دارد خدايا به حق محمد آقاى من و به حق على مولاى من و
به حق امامان راهنمايم
-
عَلَيْهِمُالسَّلامُ،اِجْعَلْعَلَيْنا
صَلَواتِكَ وَ رَاْفَتَكَ وَ رَحْمَتَكَ، وَاْوسِعْ عَلَيْنا مِنْ
رِزْقِكَ،
كه برايشان درود باد - رحمتهاى خود و
لطف و مهرت را بر ما شامل گردان و روزيت را بر ما وسيع گردان
وَاقْضِعَنَّاالدَّيْنَ
وَجَميعَ حَوآئِجِنا، يااَللَّهُيااَللَّهُيااَللَّهُ، اِنَّكَ عَلى
كُلِشَىْءٍ قَديرٌ
و دَين ما را
ادا فرما و همه حاجتهاى ما را برآور يا الله ... كه همانا تو بر هر
چيزى توانايى.
پس
حضرت فرمود كه هر كه اين نماز را بجا آورد و اين دعا را بخواند چون
فارغ شود نماند مابين او و خداوند تعالى گناهى مگر آنكه آمرزيده شود
مؤلف گويد كه احاديث بسيار در فضيلت خواندن اين چهار ركعت نماز در شب و
روز جمعه وارد شده و اگر بعد از نماز بگويد اَللّهُمَّ صَلِّ عَلَى
النَّبِىِّ الْعَرَبِىِّ وَ الِهِ وارد شده كه گناهان گذشته و آينده او
آمرزيده شود و چنان باشد كه دوازده مرتبه قرآن را ختم كرده باشد و حقّ
تعالى گرسنگى و تشنگى قيامت را از او رفع كند.
واز جمله نماز
حضرت فاطمه صَلواتُ اللَّهِ عَلَيها است
روايت
شده كه حضرت فاطمهعليها السلام دو ركعت نماز مىكرد كه جبرئيلعليه
السلام تعليم او كرده بود در ركعت اوّل بعدازسوره حمد صدمرتبه سوره
قَدْرْ و در ركعت دوّم بعد از حمد صد مرتبه سوره توحيد مىخواند و چون
سلام مىگفت اين دعا را مىخواند
سُبحانَ
ذِى الْعِزِّ الشّامِخِالْمُنيفِ، سُبْحانَ ذِى الْجَلالِ الْباذِخِ
الْعَظيمِ، سُبحانَ
منزه
است (خداى) صاحب عزت بسيار بلندو مرتفع منزه است (خداى) صاحب جلال
والاى بزرگ، منزه است (خداى) صاحب
ذِى
الْمُلْكِالْفاخِرِ الْقَديمِ، سُبحانَ مَنْ لَبِسَ الْبَهْجَةَ وَ
الْجَمالَ، سُبحانَ مَنْ
فرمانروايىفاخر قديم منزه است كسى كه
در بردارد خرّمى و زيبايى را منزه است آنكه
تَرَدّىبِالنُّورِ
وَ الْوَقارِ، سُبحانَ مَنْ يَرى اَثَرَ النَّمْلِ فى الصَّفا،
سُبحانَ مَنْ
به رداىنور و وقار خود را آراسته منزه
است آنكه جاى پاى مور را در روى سنگ صاف ببيند منزه است آنكه
يَرى
وَقْعَ الطَّيْرِ فِى الْهَواءِ، سُبحانَ مَنْ هُوَ هكَذا لا هكَذا
غَيْرُهُ و سيّد
گذرگاه پرنده
را در هوا ببيند منزه است آنكه او اين چنين است و داراى صفات است و
ديگرى چنين نيست.
* * * * * * *
گفتهاست
كه در روايت ديگر وارد شده است كه بعدازاين نماز تسبيح مشهور حضرت
فاطمهعليها السلام راكه بعداز هرنماز خوانده مىشود بخواند و بعد از
آن صد مرتبه صلوات برمحمّد وآلمحمّد بفرستد، و شيخ در مصباح
المتهجّدين فرموده نماز حضرت فاطمهعليها السلام دو ركعت است در ركعت
اوّل حمد و صد مرتبه قَدْر و در دويّم حمد و صد مرتبه توحيد و چون سلام
داد تسبيح زهراءعليها السلام بخواند پس بگويد سُبْحَانَ ذِى الْعِزِّ
الشَّامِخِ تا آخر تسبيح كه ذكر شد پس فرموده و سزاوار است كسى كه اين
نماز را بجا مىآورد چون از تسبيح فارغ شود زانوها و ذراعها را برهنه
نمايد و بچسباند همه مواضِع سجود خود را بزمين بدون حاجز و حايلى وحاجت
بخواهد و دعا كند آنچه مىخواهد و بگويد درهمانحال سجده:
يا
مَنْ لَيْسَ غَيْرَهُرُبٌّ يُدْعى، يا مَنْ لَيْسَ فَوْقَهُ اِلهٌ
يُخْشى، يا مَنْ لَيْسَ دُونَهُ
اى كسى كه جز اوپروردگارى نيست كه
خوانده شود و فوق او معبودى نيست كه از او بترسند اى آنكه جز او
مَلِك
ٌيُتَّقى، يا مَنْ لَيْسَ لَهُ وَزيْرٌ يُؤْتى، يا مَنْ لَيْسَ لَهُ
حاجِبٌ يُرْشى، يا
پادشاهى نيستكه از او بپرهيزند اى كسى
كه وزيرى برايش نيست كه به نزدش روند اى آنكه پردهدارى ندارد تا به او
رشوه دهند
مَنْ
لَيْسَ لَهُ بَوَّابٌ يُغْشى، يا مَنْ لا يَزْدادُ عَلى كَثْرَةِ
السُّؤالِ اِلاَّ كَرَماً
اى كسى كه دربانى ندارد كه بپوشانندش
اى آنكه در برابر بسيارى سؤال نيفزايد جز به كرم وجود خود
وَ
جُوداً، وَعَلى كَثْرَةِ الذُّنُوبِ اِلاَّ عَفْواً وَ صَفْحاً صَلِّ
عَلى مُحَمَّدٍ، وَ
و بر بسيارى گناه (بندگان) جز به گذشت
و چشمپوشى درود فرست بر محمد و
آلِ
مُحَمَّدٍ وَ افْعَلْ بى كَذا وَ كَذا و بجاى اين كلمه حاجات خود را
از خدا بخواهد
آل محمد و به
من چنين و چنان كن
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
نماز
ديگر از حضرت فاطمهعليها السلام شيخ و سيّد روايت كردهاند از صفوان
كه محمّد بن علىّ حلبى روز جمعه خدمت حضرت صادقعليه السلام شرفياب شد
و سؤال كرد كه مىخواهم مرا عملى تعليم فرمائى كه بهترين اعمال باشد در
اين روز حضرت فرمود كه من نمىدانم كسى را كه بزرگتر باشد نزد رسول
خداصلى الله عليه وآله از حضرت فاطمهعليها السلام و نمىدانم چيزى را
افضل از آنچه تعليم كرد پيغمبرصلى الله عليه وآله فاطمهعليها السلام
را فرمود كه هر كه صبح كند در روز جمعه پس غسل كند و قدمها را بگستراند
و چهار ركعت نماز كند بدو سلام بخواند در ركعت اوّل بعد از حمد توحيد
پنجاه مرتبه و در ركعت دويّم بعد از حمد وَالْعادِياتِ پنجاه مرتبه و
در ركعت سيّم بعد از حمد اِذا زُلزِلَتْ پنجاه مرتبه و در ركعت چهارم
بعد از حمد اِذا جآءَ نَصْرُ اللَّهِ پنجاه مرتبه و اين سورهنصراست و
آخر سورهايست كه نازل شده و چون از نماز فارغ شود اين دعا بخواند:
اِلهى
وَسَيِّدى مَنْ تَهَيَّأَ أوْتَعَبّى اَوْ اَعَدَّ اَوِ اسْتَعَدَّ
لِوِفادَةِ مَخْلُوقٍ رَجآءَ رِفْدِهِ،
اى معبود واى
آقاى من هركس آماده و مجهز و مهيا و مستعد براى ورود بر مخلوقى شده به
اميد دهش
وَ
فَوائِدِهِ وَ نائِلِهِ، وَ فَواضِلِهِ وَ جَوآئِزِهِ، فَاِلَيْكَ يا
اِلهى كانَتْ تَهْيِئَتى
و فوائد و
بخشش و عطايا و جوائزش ولى اى معبود من به سوى تو است آمادگى و تجهيز
وَتَعْبِيَتى،
وَ اِعْدادى وَاسْتِعْدادى، رَجآءَ فَوآئِدِكَ وَمْعْرُوفِكَ،
وَنآئِلِكَ
و تهيه و استعداد من به اميد فوائد و
نيكى و بخشش و
وَجَوآئِزِكَ،
فَلا تُخَيِّبْنى مِنْ ذلِكَ، يا مَنْ لا تَخيبُ عَلَيْهِ مَسْئَلةُ
السَّآئِل،
جوائز
تو پس از اين باره محرومم مكن اى كه نااميد نكند سائلى را در سؤال
وَلاتَنْقُصُهُ
عَطِيَّةُ نآئِلٍ، فَانّى لَمْ آتِكَ بِعَمَلٍ صالِحٍ قَدَّمْتُهُ، وَ
لا شَفاعَةِ مَخْلُوقٍ
و نكاهد از او
عطا و بخشش و من با كردار شايستهاى كه پيشكش باشد به درگاهت نيامده و
نه به شفاعت مخلوقى
رَجَوْتُهُ،
اَتَقَرَّبُ اِلَيْكَ بِشَفاعَتِهِ اِلاَّ مُحَمَّداً وَاَهْلَ
بَيْتِهِ صَلَواتُكَ عَلَيْهِ وَعَلَيْهِمْ
اميد بستهام كه بدان وسيله به تو تقرب
جويم جز به شفاعت محمد و خاندانش كه درود تو بر او و ايشان باد
اَتَيْتُكَ
اَرْجُو عَظيمَ عَفْوِكَ الَّذى عُدْتَ بِهِ عَلَى الْخَطَّآئينَ
عِنْدَ عُكُوفِهِمْ عَلَى
به درگاهت آمده و اميد گذشت عظيم تو را
دارم همان گذشتى كه توجه كنى بدان بر آنانكه بسيار خطا كنند در آن
هنگامى
الْمَحارِمِ
فَلَمْ يَمْنَعْكَ طُولُ عُكُوفِهِمْ عَلَىالْمَحارِمِ اَنْجُدْتَ
عَلَيْهِمْبِالْمَغْفِرَةِوَاَنْتَ
كه بر كارهاى حرام درافتادهاند و توقف
طولانى آنها بر محرمات باز ندارد تو را از اينكه آمرزشت را از ايشان
بازدارى و تو
سَيِّدِى
الْعَوَّادُ بِالنَّعْمآءِ، وَاَنَا الْعَوَّادُ بِالْخَطآءِ،
اَسْئَلُكَ بِحَقِّ مُحَمَّدٍوآلِهِ الطَّاهِرِينَ،
اى
آقاى من بسيار برگشت به نعمت بخشىدارى و من بسيار برگشت به خطا كارى،
از تو مىخواهم به حق محمد و خاندان پاكش
اَنْ
تَغْفِرَ لى ذَنْبِىَ الْعَظيمَ، فَاِنَّهُ لا يَغْفِرُ الْعَظيمَ
اِلَّا الْعَظيمُ، ياعَظيمُ ياعَظيمُ
كه گناه بزرگ مرا بيامرزى كه گناه بزرگ
را جز شخص بزرگ نيامرزد اى خداى بزرگ، اى خداى بزرگ، اى خداى بزرگ،
ياعَظيمُ
ياعَظيمُ ياعَظيمُ يا عَظيمُ ياعَظيمُ
اى خداى بزرگ،
اى خداى بزرگ، اى خداى بزرگ،
......
مؤلف
گويد كه سيد بن طاوس در جمالُ الأُسْبُوع از براى هريك از ائمهعليهم
السلام نمازى با دعا ذكر نموده شايسته است در اينجا ذكر شود فرموده
(نماز امام حسنعليه السلام) در روز جمعه و آن چهار ركعت است مثل نماز
اميرالمؤمنينعليه السلام، نماز ديگر از آن حضرت در روز جمعه و آن نيز
چهار ركعت است در هر ركعت حمد يكمرتبه و قُلْ هُوَ اللَّهُ اَحَدٌ
بيستوپنج مرتبه (دُعاءامامحسنعليه السلام)
اَللَّهُمَّ
اِنّى اَتَقَرَّبُ اِلَيْكَ بِجُودِكَ وَكَرَمِكَ، وَاَتَقرَّبُ
اِلَيْكَ
* * * *
خدايا براستى
من تقرب جويم به درگاهت بوسيله بخشش و كرمت و تقرب جويم بدرگاهت
بوسيله
بِمُحَمَّدٍ
عَبْدِكَ وَرَسُولِكَ، وَ اَتَقَرَّبُ اِلَيْكَ بِمَلائِكَتِكَ
الْمُقَرَّبينَ وَ
محمد بنده و فرستادهات و تقرب جويم به
درگاهت بوسيله فرشتگان مقرب و
اَنْبِيآئِكَ
وَ رُسُلِكَ، اَنْ تُصَلِّىَ عَلى مُحَمَّدٍ عَبْدِكَ وَ رَسُولِكَ وَ
عَلى آلِ
پيمبران و رسولانت كه درود فرستى بر
محمد بنده و فرستادهات و بر خاندان
مُحَمَّدٍ،
وَ اَنْ تُقيلَنى عَثْرَتى، وَ تَسْتُرَ عَلَىَّ ذُنُوبى وَ
تَغْفِرَها لى، وَ
محمد و اينكه از لغزشم درگذرى و
گناهانم را بپوشانى و آنها را بيامرزى و
تَقْضِىَ
لى حَوآئجى، وَ لا تُعَذِّبْنى بِقَبيحٍ كانَ مِنّى، فَاِنَّ
عَفْوَكَ وَ
حاجتهايم را برآورى و به كار زشتى كه
از من سر زده عذابم نكنى زيرا كه گذشت و
جُودَكَ
يَسَعُنى، اِنَّكَ على كُلِّشَىْءٍ قَديرٌ (نماز امامحسين7) چهار
ركعت
بخشش تو چنان
هست كه مرا فرا گيرد و همانا تو بر هر كارى توانايى
* * * * * * * * *
است
در هر ركعت سوره فاتحه پنجاه مرتبه و سوره توحيد پنجاه مرتبه و در ركوع
فاتحه و توحيد هر يك ده مرتبه و چون از ركوع سر بردارى هر يك را ده
مرتبه و همچنين در سجده اُولى و در بين دو سجده و در سجده دويّم هر يك
ده مرتبه و چون از چهار ركعت فارغ شدى و سلامگفتى ايندعا بخوان
اَللّهُمَّ اَنْتَ الَّذِى اسْتَجَبْتَ لِأدَمَ وَحَوَّآءَ تاآخر دعاء
كه فىالجمله طولانىاست. نماز امام زينالعابدينعليه السلام چهار
ركعتاست در هر ركعت حمد يكمرتبه و توحيد صد مرتبه.
[دُعاء
آن حضرت] يا مَنْ اَظْهَرَ الْجَميلَ، وَ سَتَرَ الْقَبيحَ، يا مَنْ
لَمْ يُؤاخِذْ بِالْجَريرَةِ
* * * * * * * *اى
كسى كه كار نيك را آشكار كنى و عمل زشت را بپوشانى اى آنكه بجرم و گناه
(بندگانت را) درنگيرى و پرده
وَلَمْيَهْتِكِ
السِّتْرَ، ياعَظيمَ الْعَفْوِ، ياحَسَنَ التَّجاوُزِ، ياواسِعَ
الْمَغْفِرَةِ، يا باسِطَ
(گنهكاران)
ندرى اى كه عفوت بزرگ و گذشتت نيكو است و اى كه آمرزشت وسيع و دو
الْيَدَيْنِ
بِالرَّحْمَةِ، ياصاحِبَ كُلِّ نَجْوى، يامُنْتَهى كُلِّ شَكْوى،
ياكَريمَ
دستت به مهر و رحمت گشوده است اى آگاه
هر راز نهان و اى آخرين مرجع هر شكايت اى در چشمپوشى
الصَّفْح
ِ، يا عَظيمَ الرَّجآءِ، يامُبْتَدِءاً بِالنِّعَمِ قَبْلَ
اسْتِحْقاقِها، يا رَبَّنا وَ سَيِّدَنا
بزرگوار
و اى بزرگ مايه اميد اى آغاز كننده به نعمت پيش از شايستگى آن اى
پروردگار ما و آقاى ما و مولاى ما
وَ
مَوْلانا، يا غايَةَ رَغْبَتِنا، اَسْئَلُكَ اَللّهُمَّ اَنْ
تُصَلِّىَ عَلَى مُحَمَّدٍ وآلِ مُحَمَّدٍ
اى آخرين
مرحله آرمان ما خدايا مىخواهم از تو كه درود فرستى بر محمد و آل محمد
* * * *
نمازحضرت
باقرعليه السلام دو ركعت است درهرركعت حمديكمرتبه و سُبْحانَ اللَّهِ
وَاَلْحَمْدُللَّهِِ وَلا اِلهَ اِلَّا
* * * * * * * * * * * * * * * *
* *
منزه است خدا و ستايش خاص خدا است و معبودى جز خدا نيست
اللَّهُ
وَ اَللَّهُ اَكْبَرُ، صد مرتبه [دعاء آن حضرت] اَللّهُمَّ اِنّى
اَسْئَلُكَ يا حَليمُ ذُو اَناةٍ
و خدا بزرگتر است * * * * * * خدايا از
تو مىخواهم اى بردبارى كه (با بندگان) مدارا كنى و
غَفُورٌ
وَدُودٌ، اَنْ تَتَجاوَزَ عَنْ سَيِّئاتى، وَ ما عِنْدى بِحُسْنِ ما
عِنْدَكَ، وَ اَنْ
آمرزنده و مهربانى (مىخواهم) كه از
گناهانم و بديهايى كه در نزد من است بدان خوبيها كه نزد تو است درگذرى
و
تُعْطِيَنى
مِنْ عَطآئِكَ ما يَسَعُنى، وَ تُلْهِمَنى فيما اَعْطَيْتَنِى
الْعَمَلَ فيهِ بِطاعَتِكَ
از عطاى خود به اندازه كه فرايم گيرد
(يا آنچه در خور طاقت من است) به من عطا كنى و الهام كنى مرا كه در
آنچه به من عطا كرى در راه اطاعت تو
وَ
طاعَةِ رَسُولِكَ، وَ اَنْ تُعْطِيَنى مِنْ عَفْوِكَ ما اَسْتَوْجِبُ
بِهِ كَرامَتَكَ، اَللَّهُمَ
و
اطاعت رسولت بكار برم و بدان اندازه مرا مشمول گذشت خود قرار دهى كه
بوسيله آن مستوجب كرامت و بزرگواريت گردم
اَعْطِنى
ما اَنْتَ اَهْلُهُ، وَ لاتَفْعَلْ بى ما اَنَا اَهْلُهُ، فَاِنَّما
اَنَا بِكَ وَ لَمْ اُصِبْ خَيْراً
خدايا به من بده آنچه را تو شايسته آنى
و مكن با من آنچه من سزاوار آنم زيرا كه تنها من به تو توسل جسته و
هرگز خيرى به من
قَطُّ
اِلاَّ مِنْكَ، يااَبْصَرَ الأَبْصَرينَ، وَ يا اَسْمَعَ
السَّامِعِينَ، وَ يا اَحْكَمَ
نرسيده جز از ناحيه تو اى بيناترين
بينايان و اى شنواترين شنوايان و اى عادلترين
الْحاكِمينَ،
وَياجارَ الْمُسْتَجيرينَ، وَ يا مُجيبَ دَعْوَةِ الْمُضْطَرّينَ،
صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ
داوران
و اى پناه پناهجويان و اى پاسخ دهنده دعاى درماندگان درود فرست بر محمد
وَ
آلِ مُحَمَّدٍ نماز حضرت صادقعليه السلام دو ركعت است در هر ركعت حمد
يكمرتبه و آيه شَهِدَ اللَّهُ
و آلش
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
* * * * *
صد
مرتبه. [دُعاء آن حضرت] يا صانِعَ كُلِّ مَصْنُوعٍ، يا جابِرَ كُلِّ
كَسيرٍ، وَ يا حاضِرَ كُلِ
* * * * * * * *
اى سازنده هر
مصنوع (مخلوق) و اى شكستهبند هر شكسته و اى حاضر در جمع
مَلاَءٍ،
وَ يا شاهِدَ كُلِّ نَجْوى، وَ يا عالِمَ كُلِّ خَفِيَّةٍ، وَ يا
شاهِدَ غَيْرَ غآئِبٍ،
و اى گواه هر
راز نهان و اى داناى هر سرّ پنهان و اى حاضر (ناظر) ناپنهان
وَ
غالِبُ غَيْرَ مَغْلُوبٍ، وَيا قَريبُ غَيْرَ بَعيدٍ، وَ يا مُونِسَ
كُلِّ وَحيدٍ،
و (اى) غالب شكست ناپذير و اى نزديكى
كه دور نيست و اى مونس هر تنها و
وَ
يا حَىُّ مُحْيِىَ الْمَوْتى، وَ مُميتَ الأَحْيآءِ، الْقآئِمَُ
عَلى كُلِّ نَفْسٍ بِما كَسَبَتْ،
اى زندهاى كه زنده كننده مردگانى و
ميراننده زندگانى و آنكه بر هر كس با آنچه بدست آورد
وَ
يا حَيّاً حينَ لا حَىَّ، لا اِلهَ اِلاَّ اَنْتَ، صَلِّ عَلى
مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ.
نگهبانى و اى
زنده در آن دم كه زندهاى نبود معبودى جز تو نيست درود فرست بر محمد و
آل محمد
نماز
حضرت كاظمعليه السلام دو ركعت است در هر ركعت حمد يك مرتبه و توحيد
دوازده مرتبه
* * * * * * * * * * * * * * * *
* * * * * * * * * * * * * * * * * * *
[دُعاء
آن حضرت] اِلهى خَشَعَتِ الأصْواتُ لَكَ، وَ ضَلَّتِ الأَحْلامُ
فيكَ، وَ وَجِلَ
* * * * * * * * * * * * * * * *
* * * * * * * *
معبودا خاشع
گشته صداها براى تو و خردها در بارهات گم گشته و هر چيزى
كُلُّشَىءٍ
مِنْكَ، وَهرَبَ كُلُّشَىءٍ اِلَيْكَ، وَ ضاقَتِ الأَشْيآءُ دُونَكَ،
وَ مَلأَ كُلَّ شَىءٍ
از تو ترسان
است و همه بسويت گريزانند، همه چيز در برابرت به كوتاهى گراييده و نور
نُورُكَ،
فَاَنْتَ الرَّفيعُ فى جَلالِكَ، وَ اَنْتَ الْبَهِىُّ فى جَمالِكَ،
وَ اَنْتَ الْعَظيمُ فى
تو همه را پر كرده پس تنها تويى كه در
بزرگى و جلال خويش و در جمال و زيبائيت فروزانى و تويى كه در
قُدْرَتِكَ،
وَ اَنْتَ الَّذى لا يَؤُدُكَ شَىءٌ، يامُنْزِلَ نِعْمَتى، يا
مُفَرِّجَ كُرْبَتى، وَ يا
قدرتوتوانائىخودبسبزرگىوتويىكهچيزىدرمانده و خستهات نكند اى
فرو فرستنده نعمتم و اى برطرف كننده اندوه و گرفتاريم
قاضِىَ
حاجَتى اَعْطِنى مَسْئَلَتى بِلا اِلهَ اِلاَّ اَنْتَ، آمَنْتُ بِكَ
مُخْلِصاً لَكَ دينى،
واىبرآورندهحاجتمخواستهامرابه من
عطا كن به حق اين جمله كه گويم «معبودى جز تو نيست» به تو ايمان آوردم
و دينمرابراىتوخالص گرداندم
اَصْبَحْتُ
عَلى عَهْدِكَ وَ وَعْدِكَ مَا اسْتَطَعْتُ، اَبُوءُ لَكَ
بِالنِّعْمَةِ، وَ اَسْتَغْفِرُكَ
شب را صبح
كردم به عهد و پيمان تو تا آنجا كه توانايى دارم، بسويت با نعمت
بازگردم و از گناهانى كه جز
مِنْ
الذُّنُوبِ الَّتى لا يَغْفِرُها غَيْرُكَ، يا مَنْ هُوَ فى
عُلُوِّهِ دانٍ، وَ فى دُنُوِّهِ
تو كسى آنها را نيامرزد آمرزش خواهم اى
كسىكه در عين برترى نزديك (به خلق) و در عين نزديكى
عالٍ،
وَ فى اِشْراقِهِ مُنيرٌ، وَ فى سُلْطانِهِ قَوِىٌّ، صَلِّ عَلى
مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ
برترى و (اى آنكه) در تابش خود نور
دهنده و در سلطنت نيرومندى درود فرست بر محمد و آلش
(نماز
حضرت امام رضاعليه السلام) شش ركعت است در هر ركعت حمد يك مرتبه و هَلْ
اَتى عَلَى الاِنْسانِ ده مرتبه
* * * * * * * * * * * * * * *
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
[دُعاء
آن حضرت] يا صاحِبى فى شِدَّتى، وَ يا وَلِيّى فى نِعْمَتى، وَ
يا اِلهى وَ اِلهَ
* * * * * * *
اى يار من در
سختيها و اى اختيار دارندهام در نعمتم و اى معبود من و معبود
اِبْراهيمَ
وَاِسْماعيلَ وَ اِسْحاقَ وَ يْعقُوبَ، يا رَبَّ كهيعص وَ يس وَ
الْقُرْآنِ
ابراهيم
و اسماعيل و اسحاق و يعقوب اى پروردگار كهيعص و يس و قرآن
الْحَكيمِ،
اَسْئَلُكَ يا اَحْسَنَ مَنْ سُئِلَ، وَ يا خَيْرَ مَنْ دُعِىَ وَ يا
اَجْوَدَ مَنْ
حكمتآموز از تو درخواست مىكنم اى
بهترين كسى كه از او درخواست كنند و اى بهترين كسى كه او را بخوانند
اَعْطى
وَ يا خَيْرَ مُرْتَجى، اَسْئَلُكَ اَنْ تُصَلِّىَ عَلى مُحَمَّدٍ
وآلِ مُحَمَّدٍ
و اى بخشندهتر كسى كه عطا كند و اى
بهترين مايه اميد از تو خواهم كه درود فرستى بر محمد و آل محمد
(نماز
حضرت جوادعليه السلام) دو ركعت است در هر ركعت حمد يكمرتبه و توحيد
هفتاد مرتبه
[دُعاء
آن حضرت] اَللّهُمَّ رَبَّ الأَرْواحِ الْفانِيَةِ، وَ الأَجْسادِ
الْبالِيَةِ، اَسْئَلُكَ بِطاعَةِ
* * * * * * * * *
اى خدا
اى پروردگارارواحىكهازاينجهانفانىرفتهواىپروردگاراجساد پوسيده
از تو مىخواهم به حق فرمانبرى
الأَرْواحِ
الرَّاجِعَةِ اِلى اَجْسادِها، وَ بِطاعَةِ الأَجْسادِ
الْمُلْتَئِمَةِ بِعُرُوقِها،
آن
ارواح كه بسوى اجساد خود بازگردند و به حق فرمانبرى اجسادى كه با رگهاى
خود
وَ
بِكَلِمَتِكَ النَّافِذَةِ بَيْنَهُمْ، وَ اَخْذِكَ الْحَقَّ مِنْهُمْ
وَ الْخَلائقُ بَيْنَ يَدَيْكَ
پيوند شوند و به حق فرمان نافذت در
ميان آنها و گرفتن حقت از ايشان و در آن حال كه خلائق در برابرت به
يَنْتَظِرُونَ
فَصْلَ قَضآئِكَ، وَيَرْجُونَ رَحْمَتَكَ وَيَخافُونَ عِقابَكَ، صَلِّ
عَلى
انتظار صدور حكم و اميدوار برحمتت و
خائف از عقاب توأند درود فرست بر
مُحَمَّدٍ
وَآلِ مُحَمَّدٍ، وَ اجْعَلِ النُّورَ فى بَصَرى، وَالْيَقينَ فى
قَلْبى، وَ ذِكْرَكَ
محمد و آل
محمد و بنه نور و روشنى در ديدهام و يقين در دلم و ذكرت
باِللَّيْلِ
وَالنَّهارِ على لِسانى، وَ عَمَلاً صالِحاً فَارْزُقْنى. (نماز
حضرت هادىعليه السلام) دو
را شب و روز
بر زبانم و عمل صالح روزى من گردان.
* * * * * * *
ركعت
است در ركعت اوّل سورهحمد و يس و در ركعت دويّم سوره حمد و الرَّحْمن
[دُعاءِ آن حضرت] يا بآرُّ يا
* * * * * * * * * * * * * * * *
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
اى
نيكوكار
وَصُولُ،
ياشاهِدَ كُلِّ غآئِبٍ، وَ ياقَريبُ غَيْرَ بَعيدٍ، وَ ياغالِبُ غَيْرَ
مَغْلُوبٍ، وَيا مَنْ
و
اى با همه پيوسته و اى گواه هر ناپيدا و اى نزديكى كه دور نيست و اى
پيروز شكستناپذير و اى كسىكه
لايَعْلَمُ
كَيْفَ هُوَ اِلاَّ هُوَ، يا مَنْ لا تُبْلَغُ قُدْرَتُهُ، اَسْئَلُكَ
اَللّهُمَّ بِاسْمِكَ الْمَكْنُونِ
جز
او كسى نمىداند كه او چگونه است و اى آنكه بقدرتش نتوان رسيد از تو
مىخواهم خدايا به آن نامت كه در پرده
الْمَخْزُونِ
الْمَكْتُومِ عَمَّنْ شِئْتَ، الطَّاهِرِ الْمُطَهَّرِ الْمُقَدَّسِ،
النُّورِ التَّآمِّ الْحَىِّ الْقَيّومِ
(غيبت)
مستور و در خزينهات محفوظ و از آنكه خواستهاى مكتوم داشتهاى آننام
پاك و پاكيزه ومقدسونورانىكامل،(و آن) زنده و پاينده و
الْعَظيمِ،
نُورِالسَّمواتِ وَنوُرِالأَرَضينَ،
عالِمِالْغَيْبِوَالشَّهادَةِالْكَبيرِ الْمُتَعالِ الْعَظيمِ
بزرگ،
نوربخش آسمانها و نور ده زمينها داناى ناپيدا و پيدا آن بزرگ والامقام
و عظيم
صَلِّ عَلى
مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ
درود فرست بر
محمد و آل محمد
(نماز
امام حسن عسكرىعليه السلام) چهار ركعت است در دو ركعت اوّل بعد از حمد
پانزده مرتبه سوره اِذا زُلْزِلَتْ و در دو ركعت دويّم بعد از حمد
پانزده مرتبه توحيد
[دعاء
آنحضرت] اَللّهُمَّ اِنّى اَسْئَلُكَ بِاَنَّ لَكَ الْحَمْدَ لا
اِلهَ اِلاَّ اَنْتَ الْبَدىءُ قَبْلَ
* * *
خدايا از تو
مىخواهم براى آنكه ستايش مخصوص تو است و معبودى جز تو نيست كه
كُلِّ
شَىءٍ وَاَنْتَ الْحَىُّ الْقَيُّومُ وَ لا اِلهَ اِلاَّ اَنْتَ
الَّذى لا يُذِلُّكَ شَىءٌ وَ اَنْتَ كُلَ
پيش از هر چيزى بودهاى و تويى زنده و
پاينده و معبودى جز تو نيست كه چيزى خوارت نتواند كرد و تو هر روز
يَوْمٍ
فى شَاْنٍ لا اِلهَ اِلاَّ اَنْتَ خالِقُ ما يُرى وَ ما لايُرى
الْعالِمُ بِكُلِّشَىءٍ بِغَيْرِ
در كارى هستى
معبودى جز تو نيست (تويى) آفريننده آنچه ديده شود و آنچه ديده نشود
داناى به هر چيزى بى آنكه
تَعْليمٍ
اَسْئَلُكَ بِآلائِكَ وَ نَعْمآئِكَ بِاَنَّكَ اللَّهُ الرَّبُّ
الْواحِدُ لا اِلهَ اِلاَّ
كسى يادت دهد از تو مىخواهم به حق
نعمتهاى ظاهر و باطنت زيرا تويى خداى پرورنده يگانه، نيست معبود به حقى
جز
اَنْتَ
الرَّحْمنُ الرَّحيمُ وَ اَسْئَلُكَ بِاَنَّكَ اَنْتَ اللَّهُ لا اِلهَ
اِلاَّ اَنْتَ الْوِتْرُ
تو كه بخشاينده و مهربانى و از تو
مىخواهم زيرا تويى خدايى كه معبود به حقى جز تو نيست و
الْفَرْدُ
الأَحَدُ الصَّمَدُ الَّذى لَمْ يَلِدْ وَ لَمْ يُولَدْ وَ لَمْ
يَكُنْ لَهُ كُفُواً اَحَدٌ وَ اَسْئَلُكَ
يگانه فرد
يكتا و بىنيازى كه نزايد و نه زائيده شده و نيست برايش همتايى هيچكس و
از تو مىخواهم
بِاَنَّكَ
اللَّهُ لا اِلهَ اِلاَّ اَنْتَ اللَّطيفُ الْخَبيرُ الْقآئِمُ عَلى
كُلِّ نَفْسٍ بِما كَسَبَتْ
كه تويى خدايى
كه معبود به حقى جز تو نيست و لطيف و آگاه و نگهبان بر هر شخصى بدانچه
مىكند و مراقب و نگهدارى و
الرَّقيبُ
الْحَفيظُ وَاَسْئَلُكَ بِاَنَّكَ اللَّهُ الأَوَّلُ قَبْلَ كُلِّ
شَىءٍ وَ الأخِرُ بَعْدَ كُلِّشَىءٍ
از تو
مىخواهم بخاطر آنكه خداى نخست پيش از هر چيز و پايان پس از هر چيزى و
وَ
الْباطِنُ دُونَ كُلِّشَىءٍ الضَّآرُّ النَّافِعُ الْحَكيمُ الْعَليمُ
وَ اَسْئَلُكَ بِاَنَّكَ اَنْتَ اللَّهُ
پنهان در نزد
هر چيزى و زيان ده و سودبخش و با حكمت دانا و از تو مىخواهم چون تويى
كه
لااِلهَاِلاَّاَنْتَ
الْحَىُالْقَيُّومُ الْباعِثُالْوارِثُ الْحَنَّانُ الْمَنَّانُ
بَديعُ السَّمواتِ والأَرْضِ
معبود به حقى
جز تو نيست زنده و پاينده و برانگيزنده و وارث خلق و دارنده رحمت و منت
بخش پديدآرنده آسمانها و زمين
ذُو
الْجَلالِ وَ الإِكْرامِ وَ ذُو الطَّولِ وَ ذُو الْعِزَّةِ وَ ذُو
السُّلْطانِ لا اِلهَ
داراى جلال و
كرامت و صاحب فضل و عزت و داراى سلطنت و قدرت معبودى جز
اِلاَّاَنْتَاَحَطْتَبِكُلِّشَىءٍعِلْماًوَاَحْصَيْتَكُلَشَىءٍ
عَدَداً صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ
تو نيست كه علمت بهر چيزى احاطه دارد و
عدد هر چيز را شماره كردهاى درود فرست بر محمد و آلش
نماز حضرت
صاحب الزَّمان عَجَّلَاللَّهُ تَعالى فَرَجَهُ
دو
ركعت است مىخوانى درهر ركعت سوره حَمْد را تا اِيَّاكَ نَعْبُدُ
وَاِيَّاكَ نَسْتَعينُ و چون به اين آيه رسيدى آنرا صد مرتبه مىگوئى و
در مرتبه آخر سوره را تمام مىكنى پس قُلْ هُوَ اللَّهُ اَحَدٌرا يكبار
مىخوانى و چون از نماز فارغ شدى اين دعا را مىخوانى:
اَللّهُمَّ
عَظُمَ الْبَلاءُ وَ بَرِحَ الْخَفآءُ وَ انْكَشَفَ الْغِطآءُ وَ
ضاقَتِ الأَرْضُ بِما
خدايابلاءو گرفتارى بزرگ شد و درد
پنهان آشكار گشت و پرده از روى كار برداشته شد و زمين با فراخيش تا
آسمان بر ما تنگ شد
وَسِعَتِ
السَّمآءُوَ اِلَيْكَ يا رَبِّ الْمُشْتَكى وَ عَلَيْكَ الْمُعَوَّلُ
فِى الشِّدَةِ وَالرَّخآءِ
و شكوه ما اى پروردگار بسوى توست و
اعتماد در سختى و آسانى بر تو است
اَللّهُمَّ
صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَآلِمُحَمَّدٍ الَّذينَ اَمَرْتَنا
بِطاعَتِهِمْ وَعَجِّلِ اَللّهُمَ
خدايا درود فرست بر محمد و آل محمد
آنان كه ما را به پيروى ايشان مأمور كردى و شتاب كن خدايا
فَرَجَهُمْ
بِقآئِمِهِمْ وَ اَظْهِرْ اِعْزازَهُ يا مُحَمَّدُ يا عَلىُّ يا
عَلِىُّ يامُحَمَّدُ اِكْفِيانى
در فرج ايشان بوسيله قائمشان و عزتش را
آشكار كن اى محمد اى على اى على اى محمد مرا كفايت كنيد
فَاِنَّكُما
كافِياىَ يا مُحَمَّدُ يا عَلىُّ يا عَلِىُّ يا مُحَمَّدُ اُنْصُرانى
فَاِنَّكُما ناصِراىَ
كه كفايت
كنندهام شمائيد اى محمد و اى على، اى على و اى محمد مرا يارى كنيد كه
ياور من شمائيد
يامُحَمَّدُياعَلىُياعَلِىُيامُحَمَّدُاِحْفَظانىفَاِنَّكُما
حافِظاىَ يامَوْلاىَ ياصاحِبَ الزَّمانِ
اى محمد و اى على، اى على و اى محمد
نگهداريم كنيد كه نگهدارم شمائيد اى مولاى من اى صاحب الزمان
يا
مَوْلاىَ يا صاحِبَ الزَّمانِ يا مَوْلاىَ يا صاحِبَ الزَّمانِ
الْغَوْثَ
اى مولاى من اى صاحب زمان اى مولاى من
اى صاحب زمان پناه خواهم
الْغَوْثَ
الْغَوْثَ اَدْرِكْنى اَدْرِكْنى اَدْرِكْنى الأَمانَ الأَمانَ
الأَمانَ
پناه خواهم پناه خواهم دريابم دريابم
دريابم امانم ده امانم ده امانم ده
و
از جمله نمازها نماز حضرت جعفرعليه السلام كه اكسير اَعْظَمْ و كبريت
اَحْمَرْ است و بسندهاى بسيار معتبره با فضيلت بسيار كه عمده آمرزش
گناهان عظيمه است وارد شده و افضل اوقات آن صدر نهار جمعه است و آن
چهار ركعت است بدوتشهّد و دو سلام در ركعت اوّل بعد از سوره حمد اِذا
زُلْزَلَتْ مىخواند و درركعت دويّم سوره وَالْعادِياتِ و در ركعت سيّم
اِذا جآءَ نَصْرُاللَّهِ و در ركعت چهارم قُلْ هُوَ اللَّهُ اَحَدٌ و
در هر ركعت بعد ازفراغ از قرائت پانزده مرتبه مىگويد سُبْحانَ اللَّهِ
وَالْحَمْدُ للَّهِِ وَ لا اِلهَ اِلَّا اللَّهُ وَ اَللَّهُ اَكْبَرُ
و در ركوع همين تسبيحات را ده مرتبه مىگويد و چون سر از ركوع
برمىدارد ده مرتبه و در سجده اوّل ده مرتبه و بعد از سر برداشتن ده
مرتبه و درسجده دويّم ده مرتبه و بعد از سر برداشتن پيش از آنكه برخيزد
ده مرتبه در هر چهار ركعت چنين مىكند كه مجموع سيصد مرتبه شود شيخ
كلينى از ابو سعيد مدائنى روايت كرده كه حضرت صادقعليه السلام بمن
فرمود آيا تعليم نكنم ترا چيزى كه بگوئى آنرا در نماز جعفر گفتم بلى
تعليم فرما فرمود چون در سجدهآخر چهار ركعت نماز رسيدى و از تسبيحات
فارغ شدى بگو:
سُبْحانَ
مَنْ لَبِسَ الْعِزَّوَالْوَقارَ سُبْحانَ مَنْ تَعَطَّفَ بِالْمَجْدِ
وَ تَكَرَّمَ بِهِ سُبْحانَ
منزه است آنكس
كه لباس عزت ووقار به بر دارد منزه است آنكه مجد و بزرگيش فراگرفته و
بدان گرامى باشد منزه است
مَنْلايَنْبَغِىالتَّسْبيحُاِلاَّلَهُسُبْحانَ
مَنْ اَحْصى كُلَّشَىْءٍ عِلْمُهُ سُبْحانَ ذِى الْمَنِّ وَ
آنكه جز براى او تسبيح سزاوار نيست
منزه آنكه علمش همه چيز را احصاء كرده منزه است خداى صاحب فضل و
النِّعَمِ
سُبْحانَ ذِى الْقُدْرَةِ وَ الْكَرَمِ اَللّهُمَّ اِنّى اَسْئَلُكَ
بِمَعاقِدِ الْعِزِّ
نعمت منزه است خداى صاحب كرم و قدرت
خدايا از تو مىخواهم به حق آنچه موجب عزت
مِنْ
عَرْشِكَ وَ مُنْتَهَى الرَّحْمَةِ مِنْ كِتابِكَ وَ اسْمِكَ
الْأَعْظَمِ وَ كَلِماتِكَ التَّآمَّةِ
عرش تو گشته و
به حق منتهاى رحمت از كتاب تو و اسم اعظمت و كلمات تامهات (اسماء حسنى
يا كتابهاى منزله يا غير آن)
الَّتى
تَمَّتْ صِدْقاً وَ عَدْلاً صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ اَهْلِ بَيْتِهِ
وَ افْعَلْ بى كَذا وَ كَذا
كه از نظر
راستى و عدالت به حد كمال رسيده درود فرست بر محمد و خاندانش و درباره
من چنين و چنان كن.
بجاى
اين كلمه حاجات خود را بخواهد و شيخ و سيّد از مُفَضِّل بن عُمَر روايت
كردهاند كه گفت ديدم روزى حضرت امام جعفر صادقعليه السلام را كه نماز
جعفر بجا آوردند پس دستها را بلند كردند و اين دعا خواندند يا رَبِّ يا
رَبِّ بقدريكه يك نفس وفا كند يا رَبّاهُ يا رَبّاهُ بقدر يك نفس رَبِّ
رَبِّ باز بقدر يك نفس يا اَللَّهُ يا اَللَّهُ باز بقدر يك نفس يا
حَىُّ يا حَىُّ بقدر يك نفس يا رَحيمُ يا رَحيمُباز بقدر يك نفس يا
رَحْمنُ يا رَحْمنُ هفت مرتبه يا اَرْحَمَ الرَّاحِمينَ هفت مرتبه پس
خواندند:
اَللّهُمَّ
اِنّى اَفْتَتِحُ الْقَوْلَ بِحَمْدِكَ وَ اَنْطِقُ بِالثَّنآءِ
عَلَيْكَ وَ اُمَجِّدُكَ وَ
خدايا من گفتارم را به ستايش تو آغاز
كنم و به ثناى تو زبان مىگشايم و تو را به بزرگى ياد مىكنم و
لاغايَةَ
لِمَدْحِكَ وَ اُثْنى عَلَيْكَ وَ مَنْ يَبْلُغُ غايَةَ ثَنآئِكَ وَ
اَمَدَ مَجْدِكَ
ستايشت پايان ندارد و تو را ثناگويم
ولى آنكس كه به منتهاى ثناى تو و انتهاى مجد و عظمتت برسد
وَ
اَنّى لِخَليقَتِكَ كُنْهُ مَعْرِفَةِ مَجْدِكَ وَ اَىَّ زَمَنٍ لَمْ
تَكُنْ مَمْدُوحاً
كيست و كجا مخلوق تو مىتوانند به كنه
معرفت مجد تو برسند و چه وقت بوده كه تو
بِفَضْلِكَ
مَوْصُوفاً بِمَجْدِكَ عَوَّاداً عَلَى الْمُذْنِبينَ بِحِلْمِكَ
تَخَلَّفَ
به فضل خويش ستوده نبودهاى و به مجد و
عظمت موصوف نگشتهاى و با بردبارى خود بر گنهكاران پىدرپى
بازنگشتهاى
سُكَّانُ
اَرْضِكَ عَنْ طاعَتِكَ فَكُنْتَ عَلَيْهِمْ عَطُوفاً بِجُودِكَ
جَواداً
ساكنان زمينت از اطاعت تو سرباز زدند
ولى تو بر آنها به بخشش و عطايت مهر ورزى و به فضل خويش بر آنها جود
بِفَضْلِكَ
عَوَّاداً بِكَرَمِكَ يا لا اِلهَ اِلاَّ اَنْتَ الْمَنَّانُ
ذُوالْجَلالِ وَالْإِكْرامِ
كنى و به كرمت پىدرپى بر آنها بازگردى
اى كه نيست معبودى جز تو نعمتدهنده بسيار و صاحب جلالت و كرامت
پس
حضرت فرمود كه اى مُفضّل هرگاه تو را حاجت ضرورى بوده باشد نماز جعفررا
بكن و اين دعا را بخوان و حوائج خود را از خدا طلب كن كه برآورده
مىشود انشاء اللَّه تعالى مؤلف گويد كه شيخ طوسى براى برآمدن حاجت از
حضرت صادقعليه السلام روايت كرده كه فرمود روزه بگير روز چهارشنبه و
پنجشنبه و جمعه را و چون آخر روز پنجشنبه شود تصدّق بده بر ده مسكين هر
مسكينى مُدّى از طعام پس چون روز جمعه شود غسل كن و برو به صحرا و نماز
جعفر را بجا آور و برهنه كن زانوها را و بچسبان بزمين و بگو:
يا
مَنْ اَظْهَرَالْجَميلَ وَ سَتَرَ الْقَبيحَ يا مَنْ لَمْ يُؤاخِذْ
بِالْجَريرَةِ وَ لَمْ يَهْتِكِ السِّتْرَ
اى
آنكه كار خوب (و زيبا) را آشكار سازىو كار زشت را بپوشانى اى آنكه
بندگان را به جرم و جنايت نگيرى و پرده آنها را نَدَرى
يا
عَظيمَ الْعَفْوِ يا حَسَنَ التَّجاوُزِ يا واسِعَ الْمَغْفِرَةِ يا
باسِطَ الْيَدَيْنِ
اى بزرگ گذشت و اى نيكو در گذر و اى كه
مغفرتت وسيع و دستهايت به رحمت
بِالرَّحْمَةِ
يا صاحِبَ كُلِّ نَجْوى وَ مُنْتَهى كُلِّ شَكْوى يا مُقيلَ
گشوده است اى آگاه هر راز و پايان هر
شكايت اى درگذرنده
الْعَثَراتِ
يا كَريمَ الصَّفْحِ يا عَظيمَ الْمَنِّ يا مُبْتَدِءاً باِلنِّعَمِ
قَبْلَ
لغزشها اى كه در چشمپوشى بزرگوارى اى
بزرگ نعمت اى كه پيش از
اسْتِحْقاقِها
يا رَبَّاهُ يا رَبَّاهُ يا رَبَّاهُ ده مرتبه يا اَللَّهُ يا اَللَّهُ
يا اَللَّهُ ده مرتبه يا
استحقاق آغاز به نعمت كنى اى پروردگار
اى پروردگار * * * * * * اى خدا اى خدا اى خدا * * * * * اى
سَيِّداهُ
يا سَيِّداهُ ده مرتبه يا مَوْلاياهُ يا مَوْلاياهُ ده مرتبه يا
آقا اى آقا * * * * * اى مولا اى
مولا * * * * * * اى
رَجاءاهُ
ده مرتبه يا غِياثاهُ ده مرتبه يا غايَةَ رَغْبَتاهُ ده مرتبه يا
رَحْمنُ ده
اميد من * * *
* * *اى پناه من * * * * * * اى منتهاى رغبت من * * * * * اى بخشاينده
* * *
مرتبه
يا رَحيمُ ده مرتبه يا مُعْطِىَ الْخَيْراتِ ده مرتبه صَلِّ عَلى
مُحَمَّدٍ وَ
* * * *
اى مهربان *
* * * اى دهنده خيرها * * * * * درود فرست بر محمد و
آلِ
مُحَمَّدٍ كَثيراً طَيِّباً كَاَفْضَلِ ما صَلَّيْتَ عَلى اَحَدٍ مِنْ
خَلْقِكَ ده مرتبه و
آل محمد بسيار
و پاكيزه مانند بهترين درودى كه بر يكى از مخلوق خود فرستى
* * * * * *
حاجت
خود را بطلب مؤلف گويد كه روايات بسيار وارد شده در باب روزه اين سه
روز و بجا آوردن دو ركعت نماز نزدزوالروزجمعهبراىبرآمدنحاجتبيست
ويكمازاعمالروز جمعه آنكه چون زوال شمس شود بخواند دعائى را
كهمحمّدبن مسلم از حضرت صادقعليه السلام روايت كرده است و آن بنحوى
كه در مصباح شيخ است آن است كه بگويد:
لا
اِلهَ اِلاَّ اللَّهُ وَ اللَّهُ اَكْبَرُ وَ سُبْحانَ اللَّهِ
وَاَلْحَمْدُ للَّهِِ الَّذى لَمْ يَتَّخِذْ وَلَداً
معبودى نيست جز خدا و خدا بزرگتر (از
توصيف) است منزه است خدا و ستايش خاص خدايى است كه فرزندى نگرفته
وَ
لَمْ يَكُنْ لَهُ شَريكٌ فِى الْمُلْكِ وَ لَمْ يَكُنْ لَهُ وَلِىٌّ
مِنَ الذُّلِّ وَ كَبِّرْهُ
و شريكى در فرمانروايى برايش نيست و
خوارى ندارد تا نيازى بيارى داشته باشد و او را به بزرگى
تَكْبيراً
پس بگويد يا سابِغَ النِّعَمِ يا دافِعَ النِّقَمِ يا بارِئَ النَّسَمِ
يا عَلِىَ
ياد كن * * * * اى فرو ريز نعمتها و اى
جلوگير بديها اى آفريننده انسانها اى داراى
الْهِمَمِ
يا مُغْشِىَ الظُّلَمِ يا ذَاالْجُودِ والْكَرَمِ يا كاشِفَ الضُّرِّ
وَ الأَلَمِ يا
همتهاى والا اى پوشاننده تاريكيها اى
صاحب جود و كرم اى برطرفكننده زيان و درد اى
مُونِسَ
الْمُسْتَوْحِشينَ فِى الظُّلَمِ، يا عالِماً لا يُعَلَّمُ، صَلِّ
عَلى مُحَمَّدٍ وَ
همدم وحشتزدگان در تاريكيها اى دانايى
كه كسى او را نياموخته درود فرست بر محمد و
آلِ
مُحَمَّدٍ، وَ افْعَلْ بى ما اَنْتَ اَهْلُهُ، يا مَنِ اسْمُهُ
دَوآءٌ، وَ ذِكْرُهُ شِفآءٌ، وَ
آل محمد و با من آن كن كه تو شايسته
آنى اى آنكه نامش دواى دردها و يادش شفاى امراض و
طاعَتُهُ
غَنآءٌ، اِرْحَمْ مَنْ رَاْسُ مالِهِ الرَّجآءُ، وَ سِلاحُهُ
الْبُكاءُ، سُبْحانَكَلا اِلهَ
اطاعتش موجب
توانگرى و بىنيازى است رحم كن بر آنكه سرمايهاش اميد و اسلحهاش گريه
است منزهى تو معبودى جز
اِلاَّاَنْتَ،
ياحَنَّانُ يا مَنَّانُ، يا بَديعَ السَّمواتِ وَالأَرْضِ، يا
ذَاالْجَلالِ وَ الإِكْرامِ.
تو نيست اى پر مهر اى بسيار نعمت ده اى
پديد آرنده آسمانها و زمين اى داراى جلالت و بزرگوارى
*
بيست و دويّم
نماز ظهر روز جمعه را به جمعه و منافقين و عصر را به جمعه و توحيد
بخواند شيخ صدوق روايت كرده از حضرت صادق عليه السلام كه فرمود از
چيزهائىكه واجب و لازم است بر هر مؤمنى كه شيعه ما باشد آنكه بخواند
در شب جمعه نماز را به سوره جمعه و «سَبِّحِ اسْمَ رَبِّكَ الْأَعْلى»
و در نماز ظهر آن سوره جمعه و مُنافقين پس هرگاه اين كار را كرد گويا
عمل نموده بعمل رسول اللَّه صلى الله عليه وآله و ثواب و جزاء او بر
خدا بهشت خواهد بود، و شيخ كلينى بسند حَسَن كالصّحيح از حلبى روايت
كرده كه گفت سؤال كردم از حضرت صادقعليه السلام كه هرگاه در روز جمعه
تنها نماز گذارم يعنى نماز جمعه نخوانم و چهار ركعت نماز ظهر را بخوانم
آيا بلند قرائت كنم فرمود بلى و فرمود بخوان بسوره جمعه و منافقين در
روز جمعه بيست و سيّم شيخ طوسى (ره) در مصباح در ذكر تعقيب بعد از ظهر
از روز جمعه روايت
كرده از حضرت صادق عليه السلام كه هر كه بخواند روز
جمعه بعد از سلام هفتمرتبه حمد و هفت مرتبه «قُلْ اَعُوذُ بِرَبِّ
النَّاسِ» و هفت مرتبه «قُلْ اَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ» و هفت مرتبه
«قُلْ هُوَ اللَّهُ اَحَدٌ» و هفت مرتبه «قُلْ يا اَيُّهَا
الْكافِرُونَ» و بخواند آخر سوره بَرائَة «لَقَدْ جآئَكُمْ رَسُولٌ
مِنْ اَنْفُسِكُمْ» و آخر حَشْر كه «لَوْ اَنْزَلْنا هذَا الْقُرْآنَ»
باشد تا آخر سوره و پنج آيه آل عمران «اِنَّ فى خَلْقِ السَّمواتِ
وَالْأَرْضِ» تا «اِنَّكَ لا تُخْلِفُ الْميعادَ» از اين جمعه تا جمعه
ديگر كفايت شرّ دشمنان و بلاها از او بشود بيست و چهارم و نيز از آن
حضرت روايت كرده كه هر كه بعد از نماز صبح يا بعد از نماز ظهر بگويد:
اَللّهُمَّ
اجْعَلْ صَلوتَكَ وَ صَلوةَ مَلائكَتِكَ وَ رُسُلِكَ عَلى مُحَمَّدٍ
وآلِ مُحَمَّدٍ
خدايا قرار ده
درود خود و درود فرشتگان و رسولانت را بر محمد و آل محمد
نوشته
نشود بر او گناهى تا يكسال و نيز فرموده كه هر كه بعد از نماز صبح و
نماز ظهر بگويد «اَللّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ
وَعَجِّلْ فَرَجَهُمْ» نميرد تا امام قائم عليه السلام را درك نمايد
مؤلف گويد: كه اگر دعاى اوّل را سه دفعه بعد از فريضه ظهر جمعه بخواند
براى او امان باشد از بلاها تا جمعه ديگر و نيز روايت شده كه هر كه
ميان دو نماز روز جمعه صلوات بر محمد و آل محمّد بفرستد ثوابش معادل
هفتاد ركعت نماز باشد بيست و پنجم بخواند دعاى «يا مَنْ يَرْحَمُ مَنْ
لا تَرْحَمُهُ الْعِبادُ» و دعاى «اَللّهُمَّ هذا يَوْمٌ مُبارَكٌ» و
اين هر دو از ادعيه صحيفه كامله است بيست و ششم شيخ در مصباح فرموده
روايت شده از ائمّهعليهم السلام كه هر كه در روز جمعه دو ركعت نماز
كند بعد از نماز ظهر بخواند در هر ركعت بعد از حمد هفت مرتبه قُل هُوَ
اللَّهُ اَحَدٌ و بعد از نماز بگويد:
اَللّهُمَّ
اجْعَلْنى مِنْ اَهْلِ الْجَنَّةِ الَّتى حَشْوُهَاالْبَرَكةُ
وَعُمّارُهَا
خدايا مرا از اهل بهشت قرار ده
كهدرونش بركت است و آباد كنندگانش
الْمَلائِكَةُ
مَعَ نَبِيِّنا مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَاَبينا
اِبراهيمَ عَلَيْهِالسَّلام
فرشتگانند در جوار پيامبرمان محمد
صلىالله عليه و آله و پدرمان ابراهيم عليهالسلام
تا
جمعه ديگر بلائى و فتنهاى به اونرسد وحقّتعالى جمع كند ميان او و
محمّدصلى الله عليه وآله و ابراهيمعليه السلام علّامهمجلسىقدس سره
فرموده كه اگر اين دعا را غير سيّد بخواند بجاى وَاَبينا وَاَبيهِ
بگويد بيست و هفتم روايت شده كه بهترين اوقات صَلَوات در روز جمعه
بعدازعصر است وصدمرتبه مىگوئى:
اَللّهُمَّ
صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ وَ عَجِّلْ فَرَجَهُمْ
خدايا درود
فرست بر محمد و آل محمد و در فرج ايشان شتاب كن
*
و شيخ فرموده
و روايت شده كه مستحبّ است صدمرتبه بگوئى:
صَلَواتُ
اللَّهِ وَ ملائِكَتِهِ وَ اَنْبِيائِهِ وَ رُسُلِهِ وَ جَميعِ
خَلْقِهِ عَلىمُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ
* * *
درود خدا و
فرشتگان و پيمبران و رسولان و تمام خلق او بر محمد و آل محمد و
وَ
السَّلامُ عَلَيْهِ وَ عَلَيْهِمْ وَ عَلى اَرْواحِهِمْ وَ
اَجْسادِهِمْ وَ رَحْمَةُ اللَّهِ وَ بَرَكاتُهُ.
سلام بر او و بر ايشان و بر ارواح و
اجسادشان و رحمت و بركات خدا باد
*
و شيخ جليل
ابن ادريس در سرائر از جامع بزنطى نقلكرده كه ابوبصير گفت شنيدم از
حضرت امام جعفر صادقعليه السلام كه مىفرمود صلوات بر محمّد و آل
محمّد در ما بين ظهر و عصر معادل هفتاد ركعت است و كسى كه
بگويد
بعد از عصر روز جمعه: اَللّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِ
مُحَمَّدٍ، الْأَوْصِياءِ
* * * * * *
خدايا درود
فرست بر محمد و آل محمد اوصياء
الْمَرْضِيّينَ
بِاَفْضَلِ صَلَواتِكَ، وَ بارِكْ عَلَيْهِمْ بِاَفْضَلِ بَرَكاتِكَ،
وَ
پسنديده به بهترين درودهاى خود و بركت
ده بر ايشان به بهترين بركاتت و
السَّلامُ
عَلَيْهِمْ وَ عَلى اَرْواحِهِمْ وَ اَجْسادِهِمْ وَ رَحْمَةُ اللَّهِ
وَبَرَكاتُهُ
سلام بر ايشان و بر ارواح و اجسادشان و
رحمت خدا و بركاتش
خواهد
بود براى او مثل ثواب عمل جنّ و انس در آن روز مؤلف گويد: كه اين صلوات
شريفه در كتب مشايخ حديث بسندهاى بسيار معتبر با فضيلتهاى بسيار نقل
شده و اگر ده مرتبه و اگر نه هفت مرتبه بخواند افضل است زيرا كه از
حضرت صادقعليه السلام روايت است كه هر كه بعد از نماز عصر روز جمعه
پيش از آنكه از جاى نماز خود برخيزد ده مرتبه اين صلوات را بخواند
صلوات فرستند بر او ملائكه از اين جمعه تا جمعه آينده همين ساعت و نيز
از آنحضرت روايت است كه چون نماز عصر روز جمعه را ادا كنى هفت مرتبه
اين صلوات را بخوان وشيخ كلينى در كافى روايت كرده كه چون روز جمعه
نماز را ادا كردى بگو:
اَللّهُمَّ
صَلِّ عَلىمُحَمَّدٍوَآلِ مُحَمَّدٍ، الْأَوْصِياءِ الْمَرْضِيّينَ
بِاَفْضَلِ صَلَواتِكَ، وَ
خدايا درود فرست برمحمد و آل محمد
اوصياء پسنديده به بهترين درودهاى خود و
بارِكْ
عَلَيْهِمْ بِاَفْضَلِ بَرَكاتِكَ، وَالسَّلامُ عَلَيْهِ وَ عَلَيْهِمْ
وَ رَحْمَةُ اللَّهِ وَبَرَكاتُهُ.
بركت دهبر ايشان به بهترين بركاتت و
سلام بر ايشان و بر ارواح و اجسادشان و رحمت خدا و بركاتش
بدرستىكه
هر كه اين صلوات را بعد از نماز عصر بخواند بنويسد حقّ تعالى براى او
صد هزار حسنه و محو فرمايد از او صد هزار سيّئه و برآورد صد هزار حاجت
او را و بلند فرمايد براى او صد هزار درجه و نيز فرموده كه روايت شده
كه هر كه اين صلوات را هفت مرتبه بگويد خداوند رد كند براو بعدد
هربندهاى حسنهاىوعملش درآنروز مقبول باشد و بيايد در روز قيامت در
حالتى كه ما بين ديدگان او نورى باشد، و در اعمال روز عرفه بيايد
صلواتى كه هر كه آنرا بخواند محمّد و آل محمّد صَلَواتُ اللَّهِ
وَسَلامُهُ عَلَيْهِمْ را مسرور نمايد بيست و هشتم بعد از عصر هفتاد
مرتبه بگويد «اَسْتَغْفِرُ اللَّهَ وَاَتُوبُ اِلَيْهِ» تا حقّ تعالى
گناهان او را بيامرزد بيست و نهم صد مرتبه اِنَّا اَنْزَلْناهُ بخواند
از حضرت امام موسىعليه السلام روايت شده كه خدا را در روز جمعه هزار
نسيم رحمت است كه هر بنده را آنچه
خواهد از آن رحمتها عطا فرمايد پس هر كه بعد از عصر روز
جمعه صد مرتبه سوره اِنَّا اَنْزَلْناهُ بخواند حقّ تعالى آن هزار رحمت
را مضاعف گرداند و به او عطا فرمايد سىام بخواند دعاى عشرات راكه
بعداز اين خواهد آمد سى و يكم شيخ طوسى(ره) فرموده كه ساعت استجابت دعا
ساعت آخر روز جمعه است تا غروب آفتاب و سزاوار است كه دعا در آن ساعت
بسيار بكند و روايت شده كه ساعت استجابت آن وقتى است كه فرو رود نصف
قُرْص خورشيد و نصف ديگرش غروب نكرده باشد و حضرت فاطمه صَلَواتُ
اللَّهِ عَلَيْها در آنوقت دعا مىكرد پس مستحبّ است دعا در آنوقت و
مستحبّ است كه بخواند دعاى مَروىّ از نبىّصلى الله عليه وآله را در
ساعت استجابت دعا
سُبْحانَكَ
لااِلهَاِلاَّ اَنْتَ، ياحَنَّانُ يامَنَّانُ، يابَديعَ السَّمواتِ
وَالْأَرْضِ، ياذَاالْجَلالِ وَ الْإِكْرامِ
منزهى تو معبودى جز تو نيست اىپر مهر
اى پر نعمت اى پديد آورنده آسمانها و زمين اى صاحب جلالت و كرم
و
بخواند در ساعت آخر روز جمعه دعاى سمات را كه بعد از اين بيايد
انشاءاللَّه و بدان كه روز جمعه از چند جهت اختصاص و تعلّق بامام عصر
عَجَّلَ اللَّهُ فَرَجَه دارد يكى آنكه ولادت با سعادت آنحضرت در آن
روز بوده، ديگر آنكه ظهور مَوْفُورُ السُّرُور آن جناب در روز جمعه
خواهد بود و تَرَقُّب و انتظار فَرَج در آنروز بيشتر از روزهاى ديگر
است، و بيايد در زيارت مختصّه به آنحضرت در آنروز:
هذا
يَوْمُ الْجُمُعَةِ وَهُوَ يَوْمُكَ، الْمُتَوَقَّعُ فيهِ ظُهُورُكَ وَ
الْفَرَجُ فيهِ لِلْمُؤْمِنينَ عَلى يَدِكَ.
* * * * * * *
اين روز جمعه
است و اين روزى است كه انتظار مىرود در آن ظهور تو و فرج مؤمنين در آن
بدست تو
بلكه
عيد بودن روز جمعه و شمردن آنرا يكى از عيدهاى چهارگانه حقيقتاً بجهت
آن روز شريف است كه زمين را از لَوْثِ شرك و كفر و قذارات معاصى و از
وجود جَبّارين و كافرين و منافقين پاك و پاكيزه مىفرمايد و به اظهار
كلمه حق و اعلاء دين و شرايع ايمان چشم و دل مؤمنين مخصوصين را در
آنروز روشن و منوّر و مسرور و خورسند خواهد فرمود وَأشْرَقَتِ الأَرْضُ
بِنُورِ رَبِّها پس شايسته است كه در اين روز صلوات كبير را بخوانى و
بخوانى دعائى را كه حضرت امام رضاعليه السلام امر فرموده بخواندن آن
براى صاحب الأمرعليه السلام اَللّهُمَّ ادْفَعْ عَنْ وَ ليِّكَ
وَخَليفَتِكَ «الدُّعاء» و بيايد ذكر آن در آخر اعمال سرداب در باب
زيارات و نيز بخوانى دعائى را كه شيخ اَبُو عَمْر و عَمْروى قَدَّسَ
اللَّهُ رُوحَهُ به اَبُو علىّ بن همّام املاء كرده و فرموده كه آنرا
بخوانند در زمان غيبت قائم آل محمّد عَلَيْهِ وَعَلَيْهِمُ السَّلامُ،
و چون آن صلوات و اين دعا طولانى است و اين مختصر گنجايش ندارد ما ذكر
ننموديم طالبين رجوع كنند بمصباح المتهجّد و جمال الأسبوع، بلى شايسته
است در اينجا ذكر كنيم صلوات منسوبه به ابوالحسن ضَرَّاب اصفهانى را كه
شيخ و سيد در اعمال عصر روز جمعه آنرا ذكر نمودهاند و سيّد فرموده كه
اين صلوات مَرْوِىّ از مولاى ما حضرت مهدىّ صَلَواتُ اللَّهِ عَلَيْهِ
است و اگر ترك كردى تعقيب عصر روز جمعه را بجهت عذرى پس ترك مكن اين
صلوات را هرگز بجهت امرى كه مُطَّلِع كرده ما را خداوند جَلَّ جَلالُه
به آن پس سند آنرا با نسخه صلوات نقل كرده، لكن شيخ در مصباح فرموده كه
اين صلوات مروىّ از حضرت صاحب الزّمانعليه السلام است كه بيرون آمده
بسوى ابوالحسن ضَرَّاب اصفهانى به مكّه و ما سند آنرا ذكر نكرديم به
جهت اختصار نسخه آن اين است:
اَللّهُمَّ
صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ سَيِّدِ الْمُرْسَلينَ، وَ خاتَمِ النَّبِيّينَ،
وَ حُجَّةِ رَبِ
خدايا درود فرست بر محمد آقاى رسولان و
خاتم پيمبران و حجت پروردگار
الْعالَمينَ،
الْمُنْتَجَبِ فى الْميثاقِ، الْمُصْطَفى فىِ الظِّلالِ الْمُطَهَّرِ
مِنْ كُلِّ آفَةٍ،
جهانيان
برگزيده در روز عهد و پيمان انتخاب شده در عالم اشباح و مجردات پاكيزه
از هر آفت
الْبَرىءِ
مِنْ كُلِّ عَيْبٍ، الْمُؤَمَّلِ لِلنَّجاةِ، الْمُرْتَجى
لِلشَّفاعَةِ، الْمُفَوَّضِ اِلَيْهِ دينُ
مبرّاى از هر عيب، نجات از وى آرزو شود
و اميد شفاعت به اوست آن كس كه دين
اللَّهِ،
اَللّهُمَّ شَرِّفْ بُنْيانَهُ وَ عَظِّمْ بُرْهانَهُ، وَ اَفْلِحْ
حُجَّتَهُ، وَ ارْفَعْ دَرَجَتَهُ،
خدابهاوواگذارشدهخداياپايهواساسكارشرابرافرازوبرهانومنطقش را
عظمت ده و حجّتش را پيروز گردان و درجهاش را بلندكن
وَ
اَضِئْ نُورَهُ، وَ بَيِّضْ وَجْهَهُ، وَ اَعْطِهِ الْفَضْلَ
وَالْفَضيلَةَ، وَ الْمَنْزِلَةَ
و تابان كن
نورش را و سفيد گردان رويش را برترى و فضيلت و مقام و منزلت
وَ
الْوَسيلَةَ وَ الدَّرَجَةَ الرَّفيعَةَ، وَ ابْعَثْهُ مَقاماً
مَحْمُوداً يَغْبِطُهُ بِهِ الْأَوَّلُونَ
و وسيله (بلندترين درجات بهشت) و درجه
بلند به او عطا كن و او را به
مقام(شايستهو)پسنديدهاىبرگزينكهموردغبطه گذشتگان
وَالأخِرُونَ،
وَصَلِّ عَلى اَميْرِالْمُؤْمِنينَ، وَ وارِثِالْمُرْسَلينَ، وَ
قآئِدِ الْغُرِّ المُحَجَّلينَ،
و آيندگان باشد و درود فرست بر
اميرمؤمنان و وارث (علم) پيمبران و پيشواى سفيدرويان و
وَ
سَيِّدِ الْوَصِيّينَ، وَحُجَّةِ رَبِّ الْعالَمينَ، وَ صَلِّ عَلَى
الْحَسَنِ بْنِ عَلِىٍّ اِمامِ
آقاى
وصيان و حجت پروردگار جهانيان و درود فرست بر حسن بن على رهبر
الْمُؤْمِنينَ،
وَ وارِثِ الْمُرْسَلينَ، وَ حُجَّةِ رَبِّ الْعالَمينَ، وَ صَلِّ
عَلَى
مؤمنان و وارث
(علم) پيمبران و حجت پروردگار جهانيان و درود فرست بر
الْحُسَيْنِ
بْنِ عَلِىٍّ اِمامِ الْمُؤْمِنينَ وَ وارِثِ الْمُرْسَلينَ، وَ
حُجَّةِ رَبِّ الْعالَمينَ وَ
حسين بن على امام مؤمنان و وارث (علم)
پيمبران و حجت پروردگار جهانيان و
صَلِّ
عَلىعَلِىِّ بْنِ الْحُسَيْنِ اِمامِ الْمُؤْمِنينَ وَ وارِثِ
الْمُرْسَلينَ وَ حُجَّةِ رَبِ
درود
فرست بر على بن الحسين رهبر مؤمنان و وارث (علم) پيمبران و حجت
پروردگار
الْعالَمينَ،
وَ صَلِّ عَلى مُحَمَّدِ بْنِ عَلِىٍّ اِمامِ الْمُؤْمِنينَ، وَ
وارِثِ الْمُرْسَلينَ،
جهانيان و درود فرست بر محمد بن على
امام مؤمنان و وارث (علم) پيمبران
وَ
حُجَّةِ رَبِّ الْعالَمينَ، وَ صَلِّ عَلى جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ،
اِمامِ الْمُؤْمِنينَ، وَ وارِثِ
و حجت پروردگار جهانيان و درود فرست بر
جعفر بن محمد امام مؤمنان و وارث
الْمُرْسَلينَ،
وَحُجَّةِ رَبِّ الْعالَمينَ، وَ صَلِّ عَلى مُوسَى بْنِجَعْفَرٍ
اِمامِ الْمُؤْمِنينَ،
(علم)
پيمبران و حجت پروردگار جهانيان و درود فرست بر موسى بن جعفر امام
مؤمنان
وَ
وارِثِ الْمُرْسَلينَ، وَ حُجَّةِ رَبِّ الْعالَمينَ، وَ صَلِّ عَلى
عَلِىِّ بْنِ مُوسى، اِمامِ
و وارث (علم)
پيمبران و حجت پروردگار جهانيان و درود فرست بر على بن موسى امام
الْمُؤْمِنينَ،
وَوارِثِ الْمُرْسَلينَ، وَ حُجَّةِ رَبِّ الْعالَمينَ، وَ صَلِّ عَلى
مُحَمَّدِ بْنِ
مؤمنان و وارث (علم) پيمبران و حجت
پروردگار جهانيان و درود فرست بر محمد بن
عَلِىٍّ،
اِمامِ الْمُؤْمِنينَ، وَ وارِثِ الْمُرْسَلينَ، وَ حُجَّةِ رَبِّ
الْعالَمينَ، وَ صَلِّ عَلى
على امام مؤمنان و وارث (علم) پيمبران
و حجت پروردگار جهانيان و درود فرست بر
عَلِىِّ
بْنِ مُحَمَّدٍ، اِمامِ الْمُؤْمِنينَ، وَ وارِثِ الْمُرْسَلينَ، وَ
حُجَّةِ رَبِّ الْعالَمينَ،
على بن محمد
امام مؤمنان و وارث (علم) پيمبران و حجت پروردگار جهانيان
وَ
صَلِّ عَلَى الْحَسَنِ بْنِ عَلِىٍّ، اِمامِ الْمُؤْمِنينَ، وَ وارِثِ
الْمُرْسَلينَ، وَ حُجَّةِ
و درود فرست
بر حسن بن على امام مؤمنان و وارث (علم) پيمبران و حجت
رَبِّ
الْعالَمينَ، وَصَلِّ عَلَى الْخَلَفِ الْهادِى الْمَهْدِىِّ، اِمامِ
الْمُؤْمِنينَ، وَ وارِثِ
پروردگار
جهانيان و درود فرست بر آن يادگار صالح راهنما حضرت مهدى امام مؤمنان و
وارث (علم)
الْمُرْسَلينَ،
وَحُجَّةِ رَبِّ الْعالَمينَ، اَللّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ
واَهْلِ بَيْتِهِ الْأَئِمَّةِ
پيمبران
و حجت پروردگار جهانيان خدايا درود فرست بر محمد و خاندانش پيشوايان
الْهادينَ،
الْعُلَمآءِ الصَّادِقينَ، الْأَبْرارِ الْمُتَّقينَ، دَعآئِمِ دينِك،
وَ اَرْكانِ تَوْحيدِكَ، وَ
راهنما و دانشمندان و راستگويان و
پرهيزكاران كه ستونهاى دين تو و پايههاى محكم توحيد و
تَراجِمَةِ
وَحْيِكَ وَ حُجَجِكَ عَلى خَلْقِكَ، وَ خُلَفآئِكَ فى اَرْضِكَ،
الَّذينَ اخْتَرْتَهُمْ
مفسران وحى تو و حجتهاى تو بر تمام
مخلوقاتت و جانشينانت كه در روى زمين هستند آنان كه ايشان را براى
لِنَفْسِكَ،
وَاصْطَفَيْتَهُمْ عَلى عِبادِكَ، وَارْتَضَيْتَهُمْ لِدينِكَ
وَخَصَصْتَهُمْ
خويش برگزيدى و براى بندگانت انتخاب
كردى و براى دينت پسنديدى و به معرفت خويش مخصوصشان
بِمَعْرِفَتِكَ،
وَجَلَّلْتَهُمْ بِكَرامَتِكَ، وَ غَشَّيْتَهُمْ بِرَحْمَتِكَ، وَ
رَبَّيْتَهُمْ بِنِعْمَتِكَ،
گرداندى و به كرامتت جلالت و
برجستگيشان دادى و به رحمتت آنها را پوشاندى و به نعمتت آنان را
پروريدى
وَ
غَذَّيْتَهُمْ بِحِكْمَتِكَ، وَ اَلْبَسْتَهُمْ نُورَكَ، وَ
رَفَعْتَهُمْ فى مَلَكُوتِكَ، وَ حَفَفْتَهُمْ
و به حكمتت
غذايشان دادى و نورت را در برشان كردى و در ملكوت خويش آنها را بالا
بردى و
بِمَلائِكَتِكَ
وَشَرَّفْتَهُمْ بِنَبِيِّكَ، صَلَواتُكَ عَلَيْهِ وَ آلِهِ،
اَللّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ
به فرشتگانت
گرداگردشان را پوشاندى و به پيامبرت ايشان را شرف بخشيدى - درود تو بر
او و آلش باد - خدايا درود فرست بر محمد و
وَ
عَلَيْهِمْ، صَلوةً زاكِيَةً نامِيَةً كَثيرَةً،دآئِمَةً طَيِّبَةً، لا
يُحيطُ بِها اِلاَّ اَنْتَ، وَ لا يَسَعُها
بر ايشان درود پاك و روينده بسيار و
هميشگى و پاكيزهاى كه كسى جز تو بدان احاطه ندارد و جز در
اِلاَّ
عِلْمُكَ، وَلايُحْصيها اَحَدٌ غَيْرُكَ، اَللّهُمَّ وَصَلِّ عَلى
وَلِيِّكَ الْمُحْيى سُنَّتَكَ،
علم تو نگنجد
و هيچكس جز تو شمارهاش نتواند خدايا و درود فرست بر ولى خود و زنده
كننده
الْقآئِمِ
طريقت
آنكس كه به امرت قيام كند و بسويت بخواند و به راه تو دلالت كند حجت تو
بر خلق و جانشينت
فى
اَرْضِكَ، وَ شاهِدِكَ عَلى عِبادِكَ، اَللّهُمَّ اَعِزَّ نَصْرَهُ،
وَ مُدَّ فى عُمْرِهِ،در زمين و گواهت بر بندگان خدايا ياريش را
نيرومند و با شوكت كن و بر عمرش بيفزا
وَ زَيِّنِ الْأَرْضَ بِطُولِ
بَقآئِهِ، اَللّهُمَّ اكْفِهِ بَغْىَ الْحاسِدينَ، وَ اَعِذْهُ مِنْ
و
زمين را به طول بقايش زيور بخش خدايا او را از ستم حسودان كفايت كن و
از
شَرِّ الْكآئِدينَ، وَازْجُرْ عَنْهُ
اِرادَةَ الظَّالِمينَ، وَ خَلِّصْهُ مِنْ اَيْدِى
شر
مكاران محافظتش كن و اراده ستمكاران را از او بگردان و از دست
الْجَبَّارِينَ، اَللّهُمَّ اَعْطِهِ
فى نَفْسِهِ وَ ذُرِّيَّتِهِ وَ شيعَتِهِ وَ رَعِيَّتِهِ، وَ
گردنكشان
خلاصش كن خدايا به او عطا كن درباره خودش و فرزندان و شيعيان و رعاياى
او و
خاصَّتِهِ وَ عامَّتِهِ وَ عَدُوِّهِ،
وَ جَميعِ اَهْلِ الدُّنْيا، ما تُقِرُّ بِهِ عَيْنَهُ، وَ تَسُرُّ
نزديكانش
و عموم پيروانش و نيز درباره دشمنان او و تمام مردم دنيا آنچه را كه
چشمش بدان روشن شود و دلش بدان
بِهِ نَفْسَهُ، وَ بَلِّغْهُ اَفْضَلَ
ما اَمَّلَهُ فِى الدُّنْيا وَ الْأخِرَةِ، اِنَّكَ عَلى كُلِّشَىْءٍ
شاد
گردد و او را به بهترين چيزى كه در دنيا و آخرت آرزو دارد برسان كه
همانا تو بر هرچيز
قَديرٌ، اَللَّهُمَّ جَدِّدْ بِهِ مَا
امْتَحى مِنْ دينِكَ، وَاَحْىِ بِهِ ما بُدِّلَ مِنْ كِتابِكَ،
توانايى
خدايا تازه كن بوسيله او آنچه را كه از دينت محو شده و زنده كن بدست او
آنچه را كه از كتابت تبديل يافته
وَ اَظْهِرْ بِهِ ما غُيِّرَ مِنْ
حُكْمِكَ، حَتّى يَعُودَ دينُكَ بِهِ، وَ عَلى يَدَيْهِ
و
آشكار ساز بوسيله او آنچه را كه از حكم تو تغيير يافته تا آنجا كه
برگردد دين تو بوسيله او و به دست او
غَضّاً جَديداً خالِصاً مُخْلَصاً، لا
شَكَّ فيهِ، وَ لا شُبْهَةَ مَعَهُ، وَ لا باطِلَ
تر
و تازه و پاك و بىآلايش كه شكى در آن نباشد و شبههاى بجاى نماند و
باطلى در آن
عِنْدَهُ وَلا بِدْعَةَ لَدَيْهِ،
اَللّهُمَّ نَوِّرْ بِنُورِهِ كُلَّ ظُلْمَةٍ، وَ هُدَّ بِرُكْنِهِ
كُلَ
نباشد
و بدعتى بجاى نماند خدايا روشن كن به نور او هر تاريكى را و درهم شكن
به قدرتش هر
بِدْعَةٍ، وَ اهْدِمْ بِعِزِّهِ كُلَّ
ضَلالَةٍ، وَ اقْصِمْ بِهِ كُلَّ جَبَّارٍ، وَ اَخْمِدْ بِسَيْفِهِ
بدعتى
را و ويرانكن بوسيله عزتش هر گمراهى را و بشكن به دست او (پشت) هر
گردنكشى را و خاموش كن به شمشيرش
كُلَّ نارٍ، وَ اَهْلِكْ بِعَدْلِهِ
جَوْرَ كُلِّ جآئِرٍ، وَاَجْرِ حُكْمَهُ عَلى كُلِّ حُكْمٍ، وَ
آتش
هر فتنه را و نابود ساز با عدالت او ستم هر ستمگرى را و حكمش را فوق
تمام حكمها بگذران و
اَذِلَّ بِسُلْطانِهِ كُلَّ سُلْطانٍ،
اَللّهُمَّ اَذِلَّ كُلَّ مَنْ ناواهُ، وَ اَهْلِكْ كُلَّ مَنْ
بوسيله
سلطنتش هر سلطانى را زبون كن خدايا خوار كن هركه را قصد سوئى نسبت به
او كند و نابود ساز هركه
عاداهُ، وَ امْكُرْ بِمَنْ كادَهُ، وَ
اسْتَأصِلْ مَنْ جَحَدَهُ حَقَّهُ، وَاسْتَهانَ بِاَمْرِهِ،
بااو
دشمنىكند وبهمكر خويش دچار كن آنكه دربارهاش كيدى كند و ريشهكن ساز
هركه را منكر حقش گردد و كارش را سبك وَ وَسَعى فى اِطْفآءِ نُورِهِ،
وَ اَرادَ اِخْمادَ ذِكْرِهِ، اَللّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ
شمارد و در خاموش كردن نورش كوشا باشد
و بخواهد او را از ياد ببرد خدايا درود فرست بر محمد
الْمُصْطَفى،
وَ عَلِىٍّ الْمُرْتَضى، وَ فاطِمَةَ الزَّهْرآءِ، وَ الْحَسَنِ
الرِّضا،
مصطفى و على مرتضى و فاطمه زهرا و بر
حسن (داراى مقام تسليم و) رضا
وَالْحُسَيْنِ
الْمُصَفَّى، وَ جَميعِ الْأَوْصِيآءِ مَصابيحِ الدُّجى، وَ
اَعْلامِ
و بر حسين مصفى و تمامى اوصياء كه
چراغهاى تاريكى و نشانههاى
الْهُدى،
وَمَنارِ التُّقى، وَ الْعُرْوَةِ الْوُثْقى، وَ الْحَبْلِ
الْمَتينِ، وَ الصِّراطِ
هدايت و مشعلهاى پرهيزكارى و
دستآويزهاى محكم و رشتههاى استوار و راه
الْمُسْتَقيمِ،
وَ صَلِّ عَلى وَلِيِّكَ وَ وُلاةِ عَهْدِكَ، وَ الْأَئِمَّةِ مِنْ
وُلْدِهِ، وَ مُدَّ
راستاند و درود فرست بر ولى خود و
سرپرستان عهد و پيمانت و امامان از نسل او و عمرشان را دراز گردان
فى
اَعْمارِهِمْ، وَ زِدْ فى اجالِهِمْ، وَ بَلِّغْهُمْ اَقْصى
آمالِهِمْ ديناً وَ دُنْيا وَ
و مدت زندگانيشان را زياد كن و به
منتهاى آرزوهاشان در دين و دنيا و
آخِرَةً
اِنَّكَ عَلى كُلِّ شَىءٍ قَديرٌ. * و بدانكه موافق روايتى شب شنبه
حكم شب جمعه را دارد
آخرت برسان كه
تو بر هر چيزى قادر و توانايى
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
و
شايسته است آنچه در شب جمعه خوانده مىشد در آن شب نيز خوانده شود.
فصل پنجم در
تعيين اسامى نبىّ و ائمهعليهم السلام
به
روزهاى هفته و زيارت ايشان در هر روز سيد بن طاوُس در جَمالُ
الْأُسْبوع گفته ابن بابويهرحمه الله مُسْنَداً از صقر بن ابى دُلَف
روايت كرده كه چون متوكّل حضرت امام علىّالنّقىّعليه السلام را
بِسُرَّ مَنْ رَاى طلبيد روزى بخدمت آنحضرت رفتم خبرى از احوال آنجناب
بگيرم و آنحضرت را نزد زراقى حاجب متوكّل محبوس كرده بودند چون نزد او
رفتم گفت چه كار دارى گفتم بديدن شما آمدهام ساعتى باهم نشستيم و از
هرگونه صحبتى باهم كرديم تا آنكه مردم را متفرّق كرد و مجلس خلوت شد
باز پرسيد كه براى چه آمدهاى من همان جواب اوّل را دادم گفت گويا
آمدهاى كه خبرى از مولاى خود بگيرى من ترسيدم گفتم مولاى من خليفه است
گفت ساكت شو كه مولاى تو بر حقّ است و من نيز اعتقاد تو را دارم گفتم
الحمد للَّه پس گفت آيا مىخواهى نزد او بروى گفتم بلى گفت قدرى بنشين
تا صاحب البريد از نزد او بيرون آيد من
نشستم تا وقتى كه صاحب البريد بيرون شد آن وقت پسركى را
مأمور كرد كه مرا به نزد آنحضرت ببرد چون بخدمت آنجناب رسيدم ديدم بر
روى حصيرى نشسته است و در برابرش قبرى كندهاند پس سلام كردم حضرت جواب
داد فرمود بنشين پس فرمود كه براى چه آمدهاى گفتم آمدهام كه از احوال
شما خبرى گيرم پس چون نظرم بر قبر افتاد گريستم حضرت فرمود كه گريه مكن
كه در اين وقت از ايشان آسيبى به من نمىرسد گفتم الحمد للَّه پس گفتم
اى سيّد من حديثى از رسول خدا صلى الله عليه وآله روايت شده كه معنى
آنرا نمىفهمم فرمود چيست آن حديث عرض كردم: لا تُعادُوا الأيَّامَ
فَتُعاديكُمْ يعنى دشمنى نكنيد با روزها كه آنها با شما دشمنى خواهند
كرد فرمود مُراد از ايّام و روزها ما هستيم مادامىكه بپااست آسمانها
وزمين، شنبهاسم رسولخداصلى الله عليه وآله است و يكشنبه
اميرالمؤمنينعليه السلام و دوشنبه حسن و حسينعليهما السلام و سه شنبه
علىّ بن الحسين و محمّد بن على و جعفر بن محمّدعليهم السلام و چهارشنبه
موسى بن جعفر و علىّ بن موسى و محمّد بن علىّعليهم السلام و منم و
پنجشنبه فرزندم حسن7 و جمعه فرزند فرزندم است و بسوى او جمع مىشوند
اهل حقّ اين است معنى ايّام پس دشمنى مكنيد با ايشان در دنيا كه دشمنى
كنند با شما در آخرت پس فرمود وداع كن و بيرون روكه ايمننيستم برتو
ومىترسم اذيّتى به تو رسد و بعد سيّد اين حديث را بسند ديگر از قطب
راوندى نقل كرده آنگاه فرمود: ذكر زيارت حضرت رسولصلى الله عليه وآله
در روز خود كه روز شنبه باشد:
اَشْهَدُ
اَنْ لااِلهَاِلَّااللَّهُ، وَحْدَهُ لاشَريكَ لَهُ، وَاَشْهَدُ
اَنَّكَ رَسُولُهُ، وَاَنَّكَ مُحَمَّدُبْنُ
گواهى دهم كه
معبودى جز خداى يكتا نيست كه شريكى ندارد و گواهى دهم كه تو پيامبر او
هستى و تويى محمد بن
عَبْدِاللَّهِ،
وَاَشْهَدُ اَنَّكَ قَدْ بَلَّغْتَ رِسالاتِ رَبِّكَ، وَنَصَحْتَ
لِاُمَّتِكَ، وَجاهَدْتَ فى
عبدالله و گواهى دهم كه تو رسالتهاى
پروردگارت را ابلاغ كردى و براى امتت خيرخواهى نمودى و در
سَبيلِ
اللَّهِ بِالْحِكْمَةِ وَالمَوْعِظَةِ الْحَسَنَةِ، وَاَدَّيْتَ
الَّذى عَلَيْكَ مِنَ الْحَقِّ، وَاَنَّكَ
راه خدا از
راه حكمت واندرز نيكو، جهاد (وكوشش) كردى و آنچه را كه از حق بر عهده
تو بود ادا كردى و براستى
قَدْ
رَؤُفْتَ بِالْمُؤْمِنينَ، وَغَلَظْتَ عَلَى الْكافِرينَ وَعَبَدْتَ
اللَّهَ مُخْلِصاً حَتّى
تو نسبت به
مؤمنان مهربانى كردى وبر كافران سخت گرفتى و خدا را با اخلاص پرستش
كردى تا يقين (يعنى مرگ)
اَتيكَ
اليَقينُ، فَبَلَغَاللَّهُ بِكَ اشَرَفَ مَحَلِّ الْمُكَرَّمينَ،
اَلْحَمْدُللَّهِِ الَّذِى اسْتَنْقَذَنا بِكَ
بسراغت آمد پس
خداوند تو را به شريفترين مقام گراميان رسانيد ستايش خاص خدايى است كه
مِنَ
الشِّرْكِ وَالضَّلالِ، اَللّهُمَّ صَلِعَلىمُحَمَّدٍوَآلِهِ،
وَاجْعَلْ صَلَواتِكَ وَ صَلَواتِ
ما را بوسيله تو از شرك و گمراهى نجات
داد خدايا درود فرست بر محمد و آلش و قرار ده درودهاى خود و درودهاى
مَلائِكَتِكَ،
وَاَنْبِيآئِكَ الْمُرْسَلينَ، وَعِبادِكَ الصَّالِحينَ، وَاَهْلِ
فرشتگانت و پيمبران و رسولانت و بندگان
شايستهات و اهل
السَّمواتِوَ
الْأَرَضينَ، وَمَنْ سَبَّحَ لَكَ يا رَبَّ الْعالَمينَ
مِنَالْأَوَّلينَ وَالْاخِرينَ،
آسمانها و
زمينها و هركه براى تو تسبيح كند اى پروردگار جهانيان از پيشينيان و
پسينيان
عَلى
مُحَمَّدٍ عَبْدِكَ وَرَسُولِكَ، وَنَبِيِّكَ وَاَمينِكَ، وَنَجِيبِكَ
همه را براى محمد بندهات و فرستاده و
پيامبرت و امين وحيت و برگزيده؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟وَصَفِيِّكَ وَ صِفْوَتِكَ،
وَخآصَّتِكَ وَخالِصَتِكَ، وَخِيَرَتِكَ مِنْ
و حبيبت و صفى و پاكيزه و خاص درگاه و
خالصت و انتخاب شده از
خَلْقِكَ،
وَاَعْطِهِ الْفَضْلَ وَ الْفَضيلَةَ، وَالْوَسيلَةَ وَالدَّرَجَةَ
الرَّفيعَةَ، وَابْعَثْهُ
خلقت و به او عطا كن برترى و فضيلت و
وسيله و درجه بلند و برآور او را
مَقاماً
مَحَمْوُداً يَغْبِطُهُ بِهِ الْأَوَّلُونَ وَالْاخِرُونَ، اَللّهُمَّ
اِنَّكَ قُلْتَ وَلَوْ
به مقام پسنديدهاى كه اولين و آخرين
به مقامش غبطه خورند خدايا خودت (در قرآن) گفتى «و اگر
اَنَّهُمْ
اِذْ ظَلَمُوا اَنْفُسَهُمْ جآؤُكَ، فَاسْتَغْفَرُوا اللَّهَ
وَاسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ،
ايشان در آن دم كه بر خويش ستم كردند
پيش تو آمده و از خدا آمرزش خواسته و پيغمبر
لَوَجَدُوا
اللَّهَ تَوَّاباً رَحيماً، اِلهى فَقَدْ اَتَيْتُ نَبِيَّكَ
مُسْتَغْفِراً تآئِباً مِنْ
براىآنها آمرزش خواسته بود حتماً خدا
را توبه پذير و مهربان مىيافتند» خدايا من اكنون به نزد پيغمبرت آمده
و آمرزشخواه
ذُنُوبى،
فَصَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَآلِهِ وَ اْغِفْرها لى، يا سَيِّدَنا
اَتَوَجَّهُ بِكَ،
و توبهكننده از گناهانم هستم پس درود
فرست بر محمد وآلش و گناهانم را بيامرز اى آقاى ما (اى رسولخدا)
بوسيله تو
وَبِاَهْلِ
بَيْتِكَ اِلَى اللَّهِ تَعالى رَبِّكَ وَرَبّى لِيَغْفِرَ لى، پس
سه مرتبه بگو: اِنَّا للَّهِِ
و اهلبيتت بسوى خداى تعالى پروردگار
تو و پروردگار خودم رو مىآورم تا مرا بيامرزد * * * * * ما از آن
خداييم
وَاِنَّا
اِلَيْهِ راجِعُونَ پس بگو: اُصِبْنا بِكَ يا حَبيبَ قُلُوبِنا، فَما
اَعْظَمَ
ومسلمّاً بسويش بازمىگرديم * * * ما
به واسطه شما مصيبت زدهايم اى محبوب دلهاى ما و راستى چهاندازه بزرگ
است
الْمُصيبَةَ
بِكَ حيَْثُ انْقَطَعَ عَنَّا الْوَحْىُ، وَحَيْثُ فَقَدْناكَ فَاِنَّا
للَّهِِ وَاِنَّا اِلَيْهِ
مصيبت توكه بدانجهت وحىازما
منقطعگشته ومبتلا بهفقدان توشديم پسماهم ازآن خداييم و مسلماً
بسويش
راجِعُونَ،
يا سَيِّدَنا يا رَسُولَ اللَّهِ، صَلَواتُ اللَّهِ عَلَيْكَ وَعَلى
آلِ بَيْتِكَ
بازمىگرديم اى آقاى ما اى رسول خدا
درود خدا بر تو و بر خاندان
الطَّاهِرينَ،
هذا يَوْمُ السَّبْتِ وَهُوَ يَوْمُكَ، وَاَنَا فيهِ ضَيْفُكَ
وَجارُكَ،
طاهرينت باد امروز روز شنبه است و آن
روز تو است و من در اينروز مهمان تو و پناهنده به توأم
فَاَضِفْنى
وَاَجِرْنى، فَاِنَّكَ كَريمٌ تُحِبُّ الضِّيافَةَ، وَمَأْمُورٌ
بِالْإِجارَةِ،
پس مرا پذيرايى كن و پناهم ده كه همانا
تو بزرگوارى و مهماننوازى را دوست دارى و مأمور به پناهدادن هستى
فَاَضِفْنى
وَاَحْسِنْ ضِيافَتى، وَاَجِرْنا وَاَحْسِنْ اِجارَتَنا، بِمَنْزِلَةِ
اللَّهِعِنْدَكَ وَعِنْدَ
پس پذيراييم كن و نيكو پذيراييم كن و
پناهم ده و نيكو پناهم ده به حق مقام و منزلت خدا در نزد تو و نزد
خاندانت
آلِ
بَيْتِكَ، وَبِمَنْزِلَتِهِمْ عِنْدَهُ، وَبِما اسْتَوْدَعَكُمْ مِنْ
عِلْمِهِ فَاِنَّهُ اَكْرَمُ الْأَكْرَمينَ.
وبهحق مقام و منزلت ايشان در پيش خدا
و به حق آن علمى كه خدا به وديعت در نزد شما نهاده كه همانا او
كريمترين كريمان است
جامع
اين كتاب عبّاس قمى عُفِىَ عَنْهُ گويد كه من هرگاه خواستم زيارت كنم
آنحضرت را به اين زيارت اوّل زيارت مىكنم آنحضرت را بنحويكه حضرت امام
رضاعليه السلام تعليم بَزَنْطى فرموده بعد از آن اين زيارت را
مىخوانم و كيفيّت آن چنان است كه روايت شده بسند صحيح كه ابن اَبى
نَصْر خدمت امام رضاعليه السلام عرض كرد كه بعد از نماز چگونه صلوات و
سلام بر حضرت رسولصلى الله عليه وآله بايد فرستاد فرمود مىگوئى:
اَلسَّلامُ
عَلَيْكَ يا رَسُولَ اللَّهِ وَرَحْمةُ اللَّهِ وَبَرَكاتُهُ،
اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا مُحَمَّدَبْنَ
سلام بر تو اى
رسول خدا و رحمت خدا و بركاتش سلام بر تو اى محمد بن
عَبْدِاللَّهِ،
اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا خِيَرَةَاللَّهِ،
اَلسَّلامُعَلَيْكَياحَبيبَاللَّهِ،اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا
عبدالله سلام
بر تو اى برگزيده خدا سلام بر تو اى حبيب خدا سلام بر تو اى
صِفْوَةَاللَّهِ،
اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا اَمينَ اللَّهِ، اَشْهَدُ اَنَّكَ رَسُولُ
اللَّهِ، وَاَشْهَدُ اَنَّكَ مُحمَّدُ
انتخاب شده
خدا سلام بر تو اى امين (وحى) خدا گواهى دهم كه تو پيامبر خدايى و
گواهى دهم كه تويى محمد
بْنُعَبْدِاللَّهِ،وَاَشْهَدُاَنَّكَ
قَدْنَصَحْتَ لِأُمَّتِكَ، وَجاهَدْتَ فى سَبيلِ رَبِّكِ،
وَعَبَدْتَهُ حَتّى
بن عبدالله و گواهى دهم كه براستى تو
براى امتت خيرخواهى كردى و در راه پروردگارت جهاد كردى و او را پرستش
كردى
اَتيكَ
الْيَقينُ، فَجَزاكَاللَّهُ يا رَسُولَاللَّهِ،
اَفْضَلَماجَزىنَبِيّاًعَنْاُمَّتِهِ، اَللّهُمَّ صَلِعَلى
تا يقين (يعنى مرگ) بسراغت آمد پس
پاداشت دهد خدا اى رسول خدا بهترين پاداشى كه از طرف امتى به پيغمبرشان
دهد خدايا درود فرست
مَحَمِّدٍوآلِمُحَمِّدٍ،اَفْضَلَما
صَلَّيْتَ عَلى اِبْراهِيمَ وَ آلِ اِبْراهيمَ،اِنَّكَ حَميدٌ مَجيدٌ.
بر
محمد و آل محمد بهترين درودى كه بر ابراهيم و آل ابراهيم فرستادى كه
همانا تو بسيار ستوده و بزرگوارى
